BEŞİNCİ BÂB · İKİNCİ FASIL · İkinci Madde
## Segunda Disposición
El señalar el parecido de las cualidades del alma humana a las cualidades del Muy Noble Rahmân en un aspecto, indica el camino para comprender la unidad de Su pura Esencia.
¡Oh, amado! Debe saberse que los hombres de entendimiento han dicho: Así como los miembros del cuerpo humano se asemejan a las partes del mundo material en un aspecto, también las cualidades del alma humana se parecen a las cualidades de subsistencia [de atributos] del Muy Noble Rahmân (que no están relacionadas con Su Esencia) y a Sus Hermosos Nombres [151/b], en un aspecto. Así como el Señor de los Mundos es Vivo, Conocedor, Oyente, Vidente, Hablador, Poderoso, Deseante y Dotado de la facultad de disponer según Su voluntad, así también el alma humana está dotada con las cualidades de vida, conocimiento, audición, visión, habla, poder, deseo y capacidad de disposición. Sin embargo, el alma humana necesita de los órganos del cuerpo como instrumentos y medios para sus cualidades. Las cualidades del Muy Noble Rahmân no necesitan de ninguna cosa como instrumento. (Incluso pensar eso es incorrecto). Así como el Muy Noble Rahmân es Misericordioso y Compasivo, y está cualificado con los Hermosos Nombres (esmâ-i hüsnâ), es el Poseedor del Camino Recto (reşîd) y es Sumamente Paciente (sabûr). De la misma manera, el alma humana puede estar cualificada con los Hermosos Nombres. Pero el alma humana necesita de los órganos del cuerpo como instrumentos y medios. Así como Allah no desea que los cielos se muevan, las estrellas ejerzan su influencia o los elementos se mezclen, a menos que Él lo quiera, así también el alma humana no habla a menos que tenga la intención, ni el oído escucha, ni el ojo ve, ni la mano toca, ni el pie camina, ni los miembros cumplen sus funciones adecuadamente. El que el alma humana gobierne en el cuerpo se asemeja al que el Muy Noble Rahmân disponga en el mundo. Así como la continuación (bekâ) del mundo es por el Muy Noble Rahmân, así también el cuerpo humano permanece vivo por el alma.
Así como los cielos, los elementos y las diversas formas, estados y colores de los tipos (mevâlîd), son innumerables en relación con las partes del mundo, sin embargo, a la luz de la unidad de Allah, todos ellos son el lugar de manifestación de Su poder y decreto, y los atributos de Sus Nombres. De igual manera, si se mira a las partes del cuerpo, huesos, nervios, venas y sus formas, estados y acciones, parecen numerosos. Sin embargo, todos ellos son miembros, sensaciones y capacidades bajo el dominio de un alma pura. Así está clara la verdad en esta forma.
Si alcanzas la guía de Allah y comprendes este significado, encontrarás la unidad de la Esencia entre la multiplicidad de las cualidades. Verás el reino (melekût), los cielos y la tierra con los ojos del corazón, como lo hizo el Profeta Ibrahim (p). Porque el conocimiento del propio ser y el conocimiento del Señor solo se manifiestan en el mundo del corazón. El que conoce su propia alma, alcanza a conocer a su Señor. Así como el secreto de “El que conoce su propia alma, conoce a su Señor” expresa este significado.
Porque el alma humana es un espejo pulido con el cual el corazón se ha convertido en el lugar de manifestación de Allah. Si te liberas de las impurezas del cuerpo y alcanzas la pureza del corazón, te llenarás de la luz del amor y ascenderás al mundo de la unidad. Te familiarizarás con Allah y permanecerás con Él.
*Nazm (Poema)*
1- Busca la unidad del amor, huye de "yo" y "de quién"; es un número que, al descender por los escalones, se convierte en cientos y miles.
2- En el océano del amor, todas las almas son de un solo color; pero este cuerpo zarf ha encontrado multiplicidad e importancia.
3- Incluso el agua dulce corriente se vuelve amarga en esta zarfa desagradable; si tu deseo es ser agradable, familiarízate con las cascadas del amor.
4- La multitud de granos de uva y granada está en su piel; cuando se exprime, se produce la misma pulpa de uva y granada.
5- Si deseas alegría en los corazones y luz en los ojos, abandona este pedazo de tierra que es el cuerpo y elige el amor puro.
6- Si te familiarizas con el amor, tú eres el afortunado para siempre; inmediatamente obtendrás tus deseos, no tendrás que esperar.
7- Si te vuelves fánatico en el amor, serás un conocedor despierto; si renuncias al mundo, nunca presentarás excusas.
8- Tu amigo íntimo está contigo, es tuyo lo que sea que desees; extiende tu mano, agarra su falda, abrázate a ti mismo en soledad.
9- Ven a ti mismo, conoce a ti mismo, ¿quién eres? Oh, Allah, ¿qué eres? No cuentes con tu cuerpo, porque el corazón es el refugio del amado y el amigo íntimo. [34]
## Tercera Disposición
Indica el camino para comprender las acciones de Allah, el Muy Noble, en el mundo del dominio, a partir de las acciones que el alma humana realiza en su país de origen corporal.
¡Oh, amado! Debe saberse que los hombres de entendimiento han dicho: El Muy Noble Rahmân, en Su reino [152/a], Su soberanía e poder, Sus influencias sobre todas las cosas y Sus disposiciones para cultivar todos los átomos del mundo, el hombre solo puede comprenderlos comparándolos con la soberanía, el gobierno, las disposiciones, los movimientos y las acciones que ocurren en su propio cuerpo. Solo de esta manera puede comprender que todas las partículas del mundo se someten e obedecen al decreto de Allah. El alma humana no conoce cómo es la eficacia de su propia alma en su propio cuerpo, entonces ¿cómo puede conocer la eficacia del Señor del universo en todo el universo?
şekilde mutasarrıf olduğunu bilebilir mi? “ Beni tanıman için önce kendi
nefsini tanı ey insan !” buyruğu bu mânâ içindir.
Mesela bir kağıt üzerine “Bismillâh” yazmak istediğinde, önce ruhun
kalbinde onu yazmaya meyil ve isteği ortaya çıkar. Sonra hayvanî ruh
vasıtasıyla o meyil ve istek beyine ulaşıp onda bulunan hâfıza kuvvetinde
“Bismillâh”ın sûreti zâhir olur. Sonra beyaz bir sinir ile o sûret hafızadan
parmakların uçlarına iner. Sonra parmaklar kalbin isteği ile hislerin yardımı,
kalemin ve mürekkebin aracılığı ile kâğıt üzerine “Bismillâh” yazar. Aynı
şekilde Hak teâlânın yüce irâdesi bir nesnenin zuhûrunu murad etse, önce o
irâdenin eseri Arş’ta hâsıl olur. Sonra ilk akıl (akl-ı evvel) vasıtasıyla o
irâde Kürsî’ye ulaşıp onda olan “Levh-i mahfûz”da zâhir olur. Sonra
onuncu akıl (akl-ı âşir) olan “Rûhü’l-kuds” onu feleklerden unsurlara
indirir. Feleklerin hareketleri ve yıldızların ışıkları aracılığıyla tabiatların
anaları olan sıcaklık, soğukluk, ıslaklık ve kuruluktan murad olunan şey
meydana gelir ki bu mevâlîd-i selâsedendir. Ya gök boşluğu (Kâinât-ı cevv)
gökyüzündendir veya onlarda görünen şekiller, haller ve fiillerdendir.
Nitekim kağıt yazma yeri olup üzerinde harflerin şekillerini tutmaktadır.
Aynı şekilde tabiatların anası (sıcaklık, soğukluk, yaşlık ve kuruluk)
görünmez ve âleme ait şekilleri kabul edici olup zuhûr eden şekilleri
muhafaza edici olmuşlardır. Hak teâlâ başlangıçta Arşa mensup olan
mânâları, yukarıda belirtilen yöntem ile âlem-i esfele indirip çeşitli
terkiplerle cisim haline getirdiği için, gök boşluğu ve mevâlîd-i selâse bunca
türlü şekillerle ortaya çıkmıştır.
Örneğimizde insan ruhunun bir şeyin olmasına yönelik isteğinin gönülde
hâsıl olması, Hak teâlânın yüce irâdesinin eserinin Arş’ta ortaya çıkışı
makãmındadır. İnsan bedenindeki hayvanî ruh, cihanda ilk akıl (akl-ı evvel)
mesâbesindedir. Hafıza kuvveti Levh-i mahfûz yerindedir. Beyinde oluşan
bu irâdeyi parmaklara ileten beyaz sinir, onuncu akıl hükmündedir. Elin
parmakları süflî unsurlar şeklindedir. Hisler ve kãbiliyetler, felekler ve
yıldızlar gibidir. Yazı yazma âletleri, tabiatların anasına benzer. Yazılmış
şekiller, gök boşluğuna ve mevâlîd-i selâseye benzer ki bu misalimizde
“Bismillah”tır. Çünkü insan kalbi, bütün bedende yetkili olduğu için, her bir
âzâsı kalbine boyun eğip itaatkâr olmuştur. Onun için avâm, insanı kendi
kalbinde [35] sâkin bilmiştir. Aynı şekilde Yüce Arş (Arş-ı azîm) Allah’ın
irâdesiyle bütün âlemde yetki sahibi olup âlemin bütün kısımları Yüce
Arş’a boyun eğip itaatkâr olduğundan, kimileri hâşâ “mülkün sahibi
Arş’tadır” orada iskân etmektedir, düşüncesine kapılmışlardır. Şu halde;
“ Muhakkak Allah, O’nu bilmesi için Âdem’i sûreti üzere yarattı”
cümlesinde işaret edilen mânâ, bu izahla anlaşılır. Çünkü sultanı yine sultan
bilir. Sultanın değerini sultandan başkası ne bilir?
Eğer Hak teâlâ seni bu beden memleketinde pâdişâh etmeseydi, sultanlık
işlerini sana havâle etmeseydi ve sana âlemin numûnesi olman için bu
nüshayı vermeseydi, sen o cihan sultanını nasıl bilebilirdin? Şu halde o
Kadîm ve Ezelî olan Allah’a yüz bin hamd ve senâlar olsun. Yine O
zevâlsiz Kerîm’e yüz bin şükür olsun ki [152/b] bu beden mülkünü emrine
musahhar kılıp seni kendi âleminde sultan eylemiştir. Kalbini Arş, beynini
Kürsî ve hâfıza kuvvetini Levh-i mahfûz eylemiştir. Sinirlerin, damarların,
his ve kãbiliyetlerin toplanma yeri olan beynini gökler ve yıldızlar
eylemiştir. Uzuv ve organlarına unsurlar ve haller verip hepsini sana
itaatkâr eylemiştir. Seni bütün yarattıklarının en güzeli, en mükemmeli, en
ikrama lâyık olanı ve en fazîletlisi olarak yaratıp, bütün kâinât üzerine gâlip
ve üstün eylemiştir. Meleklerin secde mahalli ve feleklerin efendisi eyleyip
seni ancak kendine secde ve ibadet edici eylemiştir. Sana bu yol ile kendi
marifetini kolaylaştırıp ünsiyeti [36] ve muhabbetiyle nimetlendirip ihsan
eylemiştir.
Şu halde sen kendi kalbinden, memleketinden, saltanatından gaflet
etmeyesin. Böylece kendi Hâlık’ından, Sanatkâr’ından ve Rabb’inden gâfil
olup uzağa gitmeyesin. Eğer bu manevî temâşâya (şuhûd) erişirsen bütün
varlığı güzel ve üstün görüp, her bir işi birbirine münasip ve uygun
bulursun. Karşı gelme, itiraz etme (muaraza) ateşinden uzak durup Hakk’a
teslim olursun; rıza nimetlerinde yerleşip, mesut olursun.
Bu kâinât ve içindekiler, o hikmetli Yaratıcı’nın, kudretiyle icad ettiği
sanat eserleridir. Şu halde cihandaki varlıklar (Hakk’ın nakışları) hakkında
kötü konuşan, onlarda ayıp ve kusur gören, onların sahibini (Nakkâş’ı)
beğenmeyip gıybetini etmiş olur. Böyle bir kimsenin noksan aklı, her
nesnede bir faydayı, her kötülükte bir hayrı, her işte nice hikmeti
anlayamadığından, “niçin” ve “nasıl” zehrini içip kendini itiraz ateşine
atmış olur. Yoksa her nesne yerinde ve münasip yaratılmış olup her iş uygun
ve sahibine lâyık bulunmuştur. Çünkü her zulümde bir adâlet ve her şerde
bir hayır görülmüştür. Nitekim “Olanda hayır vardır. Mahluk için, olmuş
olandan daha güzeli yoktur” denilmiştir. Bir hadîs-i şerifte; “ Herhangi bir
küçük şer yoktur ki küllî bir hayrı içinde barındırmasın ” rivayeti gelmiştir.
Kur’ân-ı Kerîm’de “Allah insanlara karşı şefkatli ve merhametlidir”
(Bakara, 2/143) buyurulmuştur.
Beyt
Her çîz ki hest ân çunan mî bâyed
Ân çîz ki ân çunan nemî bâyed, nîst
Beyt (in tercümesi)
Var olan şey, öyle olması gerektiği şekliyledir. Öyle olmamalıydı
denilecek bir şey yoktur âlemde.
Beyt
En cada asunto ve la verdad, olvidando al pueblo, un conocedor de la verdad.
Ve que el mal se ha vuelto vestimenta del bien y la opresión, manto de la justicia.
¡Oh, Verdad! ¡No te descuides de la Verdad!, permanece presente,
observa la sabiduría en cada asunto.
Este camino llega como bondad dentro de un volumen sagrado,
por lo tanto, sé experto en aceptación del decreto divino.