ÜÇÜNCÜ FEN · BİRİNCİ BAB · İKİNCİ FASIL · İkinci Madde
**Segundo Artículo**
Los hadices sagrados informan que el mundo es una morada de calamidades y aflicciones, tanto en costumbres como en honor, y al mismo tiempo un lugar de ostentación, crueldad, deslealtad y odio; mientras que la otra vida es una morada de deleite y placer.
¡Oh, querido! Es necesario saber que nuestro Noble Profeta Muhammad (s.a.v.) anunció a su ummah la eternidad de la otra vida como un lugar de asentamiento (dār-ı karar) debido a su compasión y misericordia hacia ellos, mientras que el mundo es implacable y cruel. Como dicen los hadices sagrados: “¡Oh, mi ummah y mis compañeros! Aquel que alcanza una hermosa vida, la abandona antes de que ella lo abandone”. Y dice: "Que en este mundo te consideres un desamparado o un huésped, incluso considérate muerto. Así prepararás tus provisiones para la otra vida". [142] Y dice: “El amor y el deseo del mundo son la causa principal de todos los pecados”. [143] Y dice: "Cuando se le da a un creyente una porción del mundo, su grado ante Allah disminuye. No permanece como antes". [144] Y dice: "Quien tiene la intención y el anhelo de la otra vida y camina hacia ella, Allah le dará riqueza en su corazón; ayudará con sus asuntos, facilitándolos, haciéndolo su sirviente. Quien tiene la intención y el deseo del mundo, Allah traerá a su vista su pobreza (constante). Desordenará sus asuntos, los dificultará. Ese hombre permanecerá asombrado. Sin embargo, no le llegará de este mundo una porción excesiva". [145]
Y dice: “Cada día, un anunciador anuncia tres veces diciendo: abandonad a aquellos que son dignos del mundo, y encaminad vuestros pasos hacia la otra vida”. [146] Y dice: "Quien toma más de lo necesario del mundo, sin saberlo, ha tomado su propia perdición". [147] Y dice: “Abandono del mundo es comodidad para el corazón y el cuerpo”. [148] Y dice: “El más asceta entre los hombres es aquel que abandona las bellezas del mundo y comprende el reino de la otra vida, y no cuenta el día siguiente como parte de su vida, sino que se considera de los muertos y prepara para la muerte”. [149] Y dice: "El mundo es una prisión para el creyente, pero un paseo para el incrédulo". [150] Y dice: “El mundo (la vida) es una hora. Debe transcurrir en servicio a Allah”. [151] Y dice: "Para el creyente, el mundo no es claro ni puro; el creyente no encuentra comodidad en él. ¿Cómo podría ser claro y puro? Es la prisión del creyente y el problema de su cabeza". [152] Y dice: “Lo más sorprendente es que un creyente que afirma el reino eterno y de paz (el paraíso) se incline hacia este mundo transitorio y engañoso”. [153]
Y dice: "Ciertamente, el mundo es una deliciosa verdura y hierba benta (albahaca). Allah os la ha dado como una prueba y un ensayo. Porque a los hijos de Israel les fue dada abundantemente la riqueza del mundo, y se inclinaron hacia la vestimenta de ostentación. Aspiraron a comidas deliciosas y mostraron gusto por bebidas agradables. Finalmente cayeron en toda clase de confusión y destrucción". [154] Y dice: "Que el creyente aumente y prepare para su alma de su mundo, para su otra vida de su mundo, para su juventud de su vejez, para su vida de su muerte. Porque el mundo ha sido creado para vosotros, y vosotros habéis sido creados para la otra vida". [185/a] Después de la muerte no hay otro lugar al que ir más que el paraíso o el infierno.
Un día, Abū Bakr as-Siddīq (r. a.) pidió jarabe de miel. Al beberlo, comenzó a llorar violentamente. Cuando su llanto cesó y se calmó, se le preguntó por qué había llorado, y respondió:
"Una vez vi al Profeta (s.a.v.) apartando algo de sí mismo como si estuviera rechazándolo, aunque no había nadie cerca. Otra vez le pregunté sobre esto. Le dije: '¡Oh, Profeta! Estuviste apartando algo de ti, pero yo no lo vi'. Él dijo: 'Era el mundo, que tomó una forma y vino hacia mí. Lo rechacé y le dije que se alejara. Al irse, se volvió hacia mí y me dijo: Te has librado de él, pero nadie más se liberará después de ti'". Por eso lloré, dijo.
Un día, el Profeta (s.a.v.) caminaba con algunos de sus compañeros cuando pasaron junto a la carcasa de un ciervo. El Profeta (s.a.v.) se volvió hacia sus compañeros y les preguntó:
"¿Quién de vosotros compraría esta carcasa por un dirham?"
Dijeron: "Ni siquiera la compraríamos gratis". Entonces Él dijo:
“Por Allah, este mundo es más repulsivo y menos valioso que esto para ustedes”. [156]
Y dice: “Maldiciones a aquellos que sirven al oro y la plata y a las hermosas y ornamentadas prendas de vestir”. [157] Es decir, ha deseado que perezcan los negligentes que abandonan el trabajo que beneficiará en la otra vida y disfrutan de la acumulación de riqueza y el uso de hermosas vestimentas. Y dice: “Los alrededores del infierno están rodeados por deseos egoístas. Los placeres del paraíso están cubiertos con cosas que el alma no ama”. [158] Es decir, aquel que se somete a sus deseos mundanos irá al infierno, pero no verá el fuego del infierno detrás de esos deseos, sino solo lo que anhela. Aquel que soporta las dificultades religiosas que son desagradables para su alma irá al paraíso, aunque su alma no veía el paraíso, sino los obstáculos delante de él. Y dice: "Por Allah, me preocupa más vuestra pobreza, pero mi temor por vosotros es que, como a aquellos que les precedieron, se les dé la riqueza del mundo y os destruyan como ellos fueron destruidos". [159]
Es decir, caeréis en la negligencia y os inclinaréis hacia el mundo. Terminará vuestra vida mientras habéis entregado sus riendas a él, y vuestros esfuerzos y adoraciones permanecerán incompletos. La enemistad surgirá entre vosotros por causa de los bienes mundanos. Y en su súplica dice: “¡Oh Allah! Proporciona a la familia de Muhammad…”.
yaşamak için yetecek derecede eyle!” [160] demiştir. Ve buyurmuştur ki:
“ Kendisine
yetecek
miktar
rızık
ile
yetinen
mü’min
kurtuluşu
bulmuştur. ” [161] Ve buyurmuştur ki: “O mü’min kurtuluşa ermiştir ki rızkın
yeteri kadar olanına kanaat etmiş olsun.” [162] Ve buyurmuştur ki:
“ Âdemoğlu malım, malım der. (Hâlbuki) o, vehm edilen bir övünme
vasıtasıdır. Malından yiyip tüketerek ve giyip eskiterek harcadığı ile Allah
rızası için tasadduk ettiğinden başka nesi vardır?” [163]
Ve buyurmuştur ki: “ Dünya malı çok olan kimse zengin değildir. Gerçek
zengin Hak teâlânın kendisine verdiğine kanaat eden kimsedir.” [164] Ve
buyurmuştur ki: “ (Çok fazla sayıda) tarlalar ve bahçeler edinmeyiniz ki
dünyaya rağbet edersiniz. ” [165] Ve buyurmuştur ki: “ Bir kişinin mal ve şeref
hırsından dolayı kendi dinine verdiği ziyan, koyun sürüsü içine dalan iki aç
kurdun o sürüye verdiği ziyandan daha çoktur. ” [166] Şereften maksat,
makãm-mevki ve baş olma sevdasıdır.
Ve buyurmuştur ki: “ Dünyayı terk eyle ki Hak teâlâ sana muhabbet etsin.
İnsanların elinde olan zenginliklere göz dikme ki insanlar sana muhabbet
eylesin.” [167] Ve buyurmuştur ki: “ Rabbim bana Mekke’nin vâdilerini altın
ile doldurmayı arz etti de ben Ya Rabbi! Ben dünyada nimetler içinde
kalmayı istemem. Bilakis bir gün aç, bir gün tok olayım. Aç kaldığım gün
boyun bükerek seni zikredeyim, tefekküre dalayım. Tok olduğum gün ise
sevinç içerisinde sana hamd ve şükür edeyim ” [168] dedim.
Ve buyurmuştur ki: “ Hak teâlâ dünyayı üç parçaya bölmüştür. Bir kısmını
mü’mine, bir kısmını münafığa ve kalan kısmını da kâfire vermiştir. Mü’min
dünyasından azığını alıp âhiret yoluna gider. Münafık, süs ve gösterişe
tamah eder; kâfir ise kâr ve kazanç elde edip gider. ” Ve buyurmuştur ki:
“ Bu dünya Muhammed’e ve ailesine lâyık değildir. ” [169] Ve buyurmuştur ki:
“ İnsanlar gaflet uykusundadırlar. [185/b] Öldükleri zaman uyanırlar. ” [170]
Habîb-i Ekrem (s.a.v.) bir gün bir hasır üzerine yatıp uyumuştu.
Uyandığında vücudunda hasır izi çıkmıştı. Bunu gören ashâbı “Yâ
Rasûlallah! Sizin için bir yatak hazırlayalım” dediklerinde o Hazret
buyurmuştur ki: “ Benim bu dünya ile bir alâkam yoktur. Bu dünyada
bulunmamın misali, yolunun üstündeki bir ağacın altına uzanıp bir miktar
gölgesinde dinlenen, sonra da o ağacın altından kalkıp yoluna devam eden
bir yolcu gibidir. ” [171] Ve buyurmuştur ki: “ Bu dünya bir köprüdür ki hemen
geçip gidesiniz. Onu bayındır hale getirmeye uğraşmayıp geçip yolunuza
devam edesiniz. ” [172] Ve buyurmuştur ki: “ Dünyada kalacağınız kadar
dünyalık elde ediniz. Âhirette yaşayacağınız kadar onun için çalışınız. ”
Yani âhiret hayatını bayındır hale getirmek için çalışınız.
Îsâ aleyhisselâma birgün havârileri demişlerdir ki: “Ey Îsâ! Bize bir yer
göster de oraya senin için bir ev yapalım.” O vakit bir deniz kenarında
imişler. Hz. Îsâ (a.s.) onlara cevap verip demiş ki “ Denizin dalgaları
üzerine kim bir bina yapabilir? Dünyayı kalınacak bir yer olarak kabul
etmeyiniz. Ey havârilerim! Dünyayı Rab kabul etmeyiniz ki o da sizi kul
edinmesin.”
Nazm
1-Ser-i cümle hatâhâ hubb-ı dünyâst
Ne-dâred dûst û-râ her ki dânâst
2-Ne-şâyed dûstî-râ în aduvv hîç
Çu dil besten ne-mî-şâyed be-dü hîç
3-Serâser în cihân derd est u endûh
Ki her derdî buved mikdâr-ı sad kûh
4-Kesî kû dûstdâr-ı câvidânîst
Sezâvâr-ı azâb-ı în cihânîst
5-Muhammed ki nigîn-i enbiyâ bûd
İmâret hem ne-kerd u hem ne-fermûd
6-Serâser-i în cihân ber rû-yı âbest
Eger ber rû-yı âbest în habâbest
7-Ne-mî-şâyed imâret kerd ber âb
Ve ger kerdî şeved elbette gark-âb
8-Eger to merdî u sâhib- basîret
Me-kon zinhâr dünyâ râ imâret
9-Nişân-ı eblehî în-est hâsıl
Boved bâ în denî bisyâr mâ’il
10-Be-kulli dil ber ez dünyâ berâder
Çu âhır mî-şeved vîrân u ebter
11-Ez în dünyâ be-ğayr ez-mihnet u gam
Nasîbî nîst ber ferzend-i âdem
12-Me-kon zinhâr meyl ez-dil be-dunyâ
Gozeşten zûd bihter ez-kadem câ
13-Be-râh-ı âhiret dunyâ buved pul
Be-gûyem în sohen ez cuz’ u ez kul
14-Mecâz ân cuz’iyest u ayn-ı dunyâst
Hakîkat ân kulest u mahz-ı ukbâst
15-Kemâl-ı dâniş înest ey berâder
Ez-în pul tîz u tond u zûd begzer
Nazm (ın tercümesi)
1-Bütün hata ve kusurların başı dünya sevgisidir, aklı olan onu hiç
sevmez.
2-Düşman olan bu dünya sevmeye değmez, ona gönül bağlamak hiç
gerekmez.
3-Bu cihan baştanbaşa dert ve üzüntüdür, her derdi yüz dağ
büyüklüğündedir.
4-Ebedî olanı seven kimse, bu cihanın azâbına lâyık değildir.
5-Peygamberlerin hâtemi olan Muhammed (s.a.v.) dünyayı imar etmedi,
edilmesini de buyurmadı.
6-Bu cihan baştanbaşa bir su üzerindedir; su üzerindeyse eğer, bu bir
köpüktür.
7-Suyun üzerinde bir şeyi imar etmek uygun değildir, sen imar edecek
olursan, elbette suya garkolacaktır.
8-Eğer sen gönül eri ve basîret sahibi isen, sakın ola ki dünyayı imar
etmeye kalkışma.
9-Bu yapılan, ahmaklığın nişanesidir, bu değersize meyleden de pek
çoktur.
10-Ey kardeşim, gönlünü tamamen dünyadan arındır; çünkü sonunda bu
dünya virân olacaktır.
11-Bu dünyadan gam ve sıkıntıdan gayrı, insanoğlunun hiçbir nasibi
yoktur.
12-Sakın ola ki gönülden dünyaya meyletme, kalmaktansa bir an önce
geçip gitmek yeğdir.
13-Unutma ki dünya âhiret yolculuğu için bir köprüdür, cüz’ ve küll ile
ilgili şu sözü de söyleyeyim:
14-Cüz’, bir mecâzdır; dünyanın ta kendisidir, küll ise hakîkattir ve tam
olarak ukbâ’dır.
15-Ey kardeş, bilginin kemâli şu sözdedir: bu (dünya) köprüsünden hızlı,
çabuk ve aceleyle geç.