Sunan Abi Dawud · junio 28, 2026

Imamın arkasından (fatihadan sonra) amin demek

-2. VOLUMEN – · 172 – DECIR "AMÍN" DESPUÉS DEL IMÁN (DESPUÉS DE LA SURA AL FATIHA) 932 – Wail bin Hucr, que Allah esté complacido con él, relató: El Profeta ﷺ, cuando recitaba …

-2. VOLUMEN – · 172 – DECIR "AMÍN" DESPUÉS DEL IMÁN (DESPUÉS DE LA SURA AL FATIHA)

Sünen-i Ebû Dâvûd Arapça hadis metni
Sünen-i Ebû Dâvûd Arapça hadis metni

932 – Wail bin Hucr, que Allah esté complacido con él, relató:

El Profeta ﷺ, cuando recitaba "Veladdâllîn", elevaba su voz y decía: “Amín”. [58]

EXPLICACIÓN

Suyán al-Sawri, en su narración de Wail, relató que el Profeta ﷺ decía abiertamente “Amín” después de la Fatiha.

Shu’ba, en su narración de Wail bin Hucr, transmitió que el Profeta ﷺ pronunciaba "Amín" en secreto al final de la Fatiha.

Esta diferencia en las narraciones ha causado divergencia de opinión entre los diferentes madhhabs (escuelas jurídicas). El Imán Azam, basándose en la narración de Shu’ba, defendió la lectura secreta del “Amín”.

Los demás imanes de los madhhabs, por su parte, basándose en la narración de Suyán, se inclinaron por la opinión de que el "Amín" debe recitarse abiertamente.

Sünen-i Ebû Dâvûd Arapça hadis metni
Sünen-i Ebû Dâvûd Arapça hadis metni

933 – Vail bin Huçr -radıyallahu ‘ánh- rivayet ettiğine göre, Rasûlullah sallallahu aleyhi vesellem (Fâtiha sûresinin sonunda) “Âmin”i yüksek sesle söyledi. Sağına ve soluna selam verdiğinde (başını o kadar çevirdi ki,) yanaklarının beyazlığını gördüm, buyurdu.

Sünen-i Ebû Dâvûd Arapça hadis metni
Sünen-i Ebû Dâvûd Arapça hadis metni
Sünen-i Ebû Dâvûd Arapça hadis metni

934 – Abū Huraira, que Allah esté complacido con él, relató:

Cuando el Mensajero de Allah, sallallahu alayhi wa salam (ni los iracundos ni los extraviados), recitaba, aquellos que estaban detrás de la primera fila en su espalda escuchaban para decir "Amin" en voz alta. [59]

Sünen-i Ebû Dâvûd Arapça hadis metni
Sünen-i Ebû Dâvûd Arapça hadis metni
Sünen-i Ebû Dâvûd Arapça hadis metni

935 – Abū Huraira, que Allah esté complacido con él, transmitió:

El Mensajero de Allah, la paz y las bendiciones sean sobre él, dijo: “Cuando digan del imán ‘no está entre los iracundos ni de los extraviados’, ustedes digan 'Amín', pues cuando la palabra (Amín) de alguien coincide con la palabra (Amín) de los ángeles, se le perdona su pecado pasado.” [60]

Sünen-i Ebû Dâvûd Arapça hadis metni
Sünen-i Ebû Dâvûd Arapça hadis metni
Sünen-i Ebû Dâvûd Arapça hadis metni
Sünen-i Ebû Dâvûd Arapça hadis metni

936 – Narrado por Abū Huraira, que Allah esté complacido con él:

El Mensajero de Allah, ﷺ, dijo:

“– Cuando el imán diga ‘Amin’, ustedes también digan ‘Amin’. Porque quien diga ‘Amin’ y su ‘Amin’ coincida con el ‘Amin’ de los ángeles, se le perdonarán sus pecados pasados.”

Ibn al-Shabbān dijo: El Mensajero de Allah, ﷺ, decía “Amin”. [61]

Sünen-i Ebû Dâvûd Arapça hadis metni

937 – Narrado por Bilal (que Allah esté complacido con él):

Se relata que le dijo:

– Oh, Mensajero de Allah, no me adelantes con el “āmīn”.

**EXPLICACIÓN**

La súplica de Bilal (que Allah esté complacido con él) para que no lo adelantara con el "āmīn", Oh, Mensajero de Allah, significa: que él terminara la llamada a la oración, entrara en las filas y realizara el takbir de apertura antes de terminar la Fatiha y decir “āmīn”. Así, no quedaría privado del honor de alcanzar la Fatiha e incluso participar en el "āmīn". Dado que Bilal era el muecín, si el Mensajero de Allah terminaba la Fatiha y decía "āmīn" mientras él estaba ocupado completando la llamada a la oración y organizando las filas, hasta que entrara en la fila, Bilal quedaría privado del honor de decir “āmīn” junto con el Mensajero de Allah. Por eso hizo tal petición.

Sünen-i Ebû Dâvûd Arapça hadis metni
Sünen-i Ebû Dâvûd Arapça hadis metni
Sünen-i Ebû Dâvûd Arapça hadis metni
Sünen-i Ebû Dâvûd Arapça hadis metni
Sünen-i Ebû Dâvûd Arapça hadis metni
Sünen-i Ebû Dâvûd Arapça hadis metni
Sünen-i Ebû Dâvûd Arapça hadis metni
Sünen-i Ebû Dâvûd Arapça hadis metni
Sünen-i Ebû Dâvûd Arapça hadis metni
Sünen-i Ebû Dâvûd Arapça hadis metni
Sünen-i Ebû Dâvûd Arapça hadis metni

938 – Narrado por Ebû Musabbih al-Makrâî, que Allah esté complacido con él, quien dijo:

Nos acercábamos a Züheyr del clan de Nümeyr, uno de los compañeros, para escuchar sus palabras, pues era el mejor de ellos en hablar. Si alguien entre nosotros hacía una súplica, Ebû Züheyr le decía:

– Termina tu súplica con “Amin”. Porque “Amin” es como el sello de un documento, su confirmación.

Ebû Züheyr dijo: "Déjenme que les relate algo sobre esto. Una noche salimos con el Mensajero de Allah, ﷺ, y llegamos a un hombre que insistía en la súplica. El Mensajero de Allah, ﷺ, se detuvo y lo escuchó. Entonces el Mensajero de Allah, ﷺ, dijo:

– “Si sella [la súplica], entonces merece ser aceptada”. Uno del grupo preguntó:

– ¿Con qué sellará? El Mensajero de Allah, ﷺ, respondió:

– "Con 'Amin'. Si termina con 'Amin', entonces merece ser aceptada".

Un hombre que había preguntado al Profeta, ﷺ, se acercó al que hacía la súplica y le dijo: “Oh, Fulan, termina tu súplica con ‘Amin’. ¡Te doy buenas noticias [ha sido aceptada]!”

Así es el enunciado de la narración de Mahmud.

Ebû Dâvud dijo: Al-Makrâî es una tribu de Hımyer.