Tāʾ is an allusion (kināya) to the Divine Essence (al-Dhāt) in terms of taʿayyun (determination, individuation) and taʿaddud (multiplicity). (Kāshānī, 155; Jāmiʿ, 79)
tāʾ
Tāʾ is an allusion (kināya) to the Divine Essence (al-Dhāt) in terms of taʿayyun (determination, individuation) and taʿaddud (multiplicity). (Kāshānī, 155; Jāmiʿ, 79)
