Bu makale, Fussilat (41) suresi 19. ayeti ışığında Allah ve Resûlü’ne karşı düşmanlığın anlamını ve etkilerini derinlemesine incelemektedir. Anahtar kelime olan ‘Fussilat Suresi’, anlayışımızın merkezinde yer alacaktır.
وَيَوْمَ يُحْشَرُ اَعْدَٓاءُ اللّٰهِ اِلَى النَّارِ فَهُمْ يُوزَعُونَ
Ve o gün Allah’ın düşmanları ateşe sürülürken toplanır ve zorla içeri itilirler.
Bu ayet, Allah’a ve Onun mesajına karşı çıkanların beklediği sonuçların canlı bir resmini çizmektedir. Hesap gününün önemini ve ilahi rehberliğe uygun davranmanın gerekliliğini hatırlatır. ‘Fussilat Suresi’ ifadesi kendisi de imanı ve ameli anlamda derin gerçekleri ortaya koyan bir bölümdür.
- Allah’ın varlığını reddedenler
- O’nun elçilerini ve peygamberlerini inkâr edenler
- O’nun emir ve öğütlerine kulak vermeyenler
Peygamber Muhammed (s.a.v.)’e karşı duyulan düşmanlık, Allah’a karşı bir animozite olarak kabul edilir çünkü Peygamber O’nun elçisidir. Bu nedenle, Peygamber’in mesajını reddetmek veya ona karşı çıkmak nihayetinde ilahi hoşnutsuzluğa yol açar.
- Allah ve Resûlü’ne karşı animozite besleyenler, ağır sonuçlarla karşılaşır.
- Hakiki müminler, Allah sevdiklerine sevgi gösterir ve O’nun hoşlanmadıklarından kaçınırlar; hepsi imanın çerçevesi içinde gerçekleşir.
Haşr: Allah tarafından insanların toplanması veya bir araya getirilmesi, özellikle de ruhların hesaba çekilmek üzere bedene geri döndürüleceği kıyamet gününü ifade eder.
A’dâullah: Allah’ın düşmanları; O’nun iradesine karşı çıkan ve O’nun mesajını reddedenler demektir.