Başkalarına Yardım Etmenin Önemi: İbn-i Abbâs’ın Hikayesi
yardım etme kavramı ve İbn-i Abbâs (R.A.) ile ilgili anlatılanlar, dini bağlılık ile diğer Müslümanlara karşı sorumluluklarımızı yerine getirme arasındaki hassas dengeyi vurgulamaktadır. İtikaf, kişinin kendini ibadete adamasıyla karakterize edilen manevi bir geri çekilme süresi olarak sıklıkla yoğunlaşmayı Allah’a yöneltme dönemi olarak görülür. Ancak bu hikaye, şefkat ve ihtiyacı olanlara yardım etmenin de aynı derecede değerli bir ibadet olabileceğini göstermektedir.
Hikaye: İbn-i Abbâs’ın İtikafinden Ayrılması
İslam geleneğine göre, İbn-i Abbâs (R.A.) Peygamber Efendimizin camisinde itikaftayken, görünürde sıkıntılı bir adam ona yaklaştı. Adam, borçla yükümlü olduğunu ve bu yükümlülüğünü yerine getiremediğini belirtti.
“Kardeşim, yorgun ve kederlisin!” dedi İbn-i Abbâs (R.A.).
“Evet ya Resûlullah’ın yeğeni,” diye cevapladı adam, “Sıkıntılıyım! Karşımdaki bir hak iddia var [özgürlüğü ile ilgili], ancak o kıymetli kabrin [Peygamber Efendimizin] hatırına borcumu ödeyemiyorum.”
İbn-i Abbâs (R.A.) arabuluculuk yapmayı teklif etti. Adam kabul edince İbn-i Abbâs camiden ayrıldı.
Adam, “itikaftayken unuttun mu?” diye seslendi. İbn-i Abbâs (R.A.) şu cevabı verdi:
“Hayır! O kıymetli kabrin içinde yatan Resûlullah’tan –selam olsun ona– şöyle işittim: ‘Kardeşinin bir ihtiyacını gideren, onun için on yıllık itikaftan daha hayırlıdır. Allah için bir gün itikafta bulunan kişiye, doğudan batıya kadar uzanan üç siyer açar.’ ” (İbn-i Abbâs bu sözleri gözyaşları içinde söyledi.)
Bu derin ifade, cömertlik ve destek eylemlerinin muazzam manevi değere sahip olabileceğini vurgulamaktadır.