Erken dönem Müslümanların derin sevgisi ve bağlılığı imanın bir göstergesidir. Sahabi Selit’in hikayesi bu ilkeyi güzelce örneklendirmektedir. Bu makale, Sahabi Selit’in aşkının onu değerli bir arazi bağışından vazgeçirip Peygamber Efendimiz Hz. Muhammed (sallallahu aleyhi ve sellem)’e yakın kalmasına nasıl yol açtığını incelemektedir.
Selit’in Araziyi İade Etme Kararı
Rasulullah (sallallahu aleyhi ve selâm) Efendimiz, erdemiyle tanınan Ensardan Selit’e bir parça arazi bağışlamıştı. Birkaç gün bu arazide bulunan Selit, ayrıldıktan sonra Allah tarafından yeni ayetler ve hükümlerin vahyedildiğini duyduğunu belirterek geri dönmüştür. Hemen Peygamber Efendimiz (sallallahu aleyhi ve sellem)’e giderek şunları söylemiştir:
“Ey Allah’ın Elçisi! Bana verdiğiniz araziyle meşgul olmak, beni sizden uzaklaştırdı. Lütfen benden geri alın. Sizi bana uzaklaştıracak hiçbir şeye ihtiyacım yok!”
Peygamber Efendimiz (sallallahu aleyhi ve sellem) arazinin iadesini kabul etmiştir.
Güçlü Bir Ders
Allah Teâlâ Kur’an-ı Kerim’de buyurmaktadır:
“Peygamber, mü’minlere kendi nefislerinden daha yakındır…” (Huşurun Suresi, 33:6)
Bu ayet, ashapların Peygamber Efendimiz’e (sallallahu aleyhi ve sellem) besledikleri derin sevgi ve saygıyı vurgulamaktadır. Ne kadar zenginliğe, aileye veya hatta hayata olursa olsun hiçbir şefkat, Allah ve Resûlü’ne olan bağlılıklarını gölgede bırakamaz. Peygamberi sevmekten kaynaklanan ebedî saadet, bu dünyanın geçici zevklerinden daha değerlidir.
Peygamber Muhammed (sallallahu aleyhi ve sellem) Efendimiz en büyük hazinemizdir. Şu hususta tefekkür etmeliyiz:
Eğer Peygamberi bilmesek, dünyanın tüm nimetleri ne kadar değerli olurdu? Bu dünyada geçirdiğimiz zaman ve dünya kendisi geçicidir, ancak Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) Efendimizi tanımaktan ve O’nu takip etmekten kaynaklanan huzur ve mutluluk ebedidir.
Düşünme Anı
Rasulullah (sallallahu aleyhi ve sellem) Efendimizi gerçekten anlamak ve takdir etmek, samimi ibadetin önemli bir adımıdır. Bu anlayış olmadan inancımız tamamlanmaz, Kur’an-ı Kerim’i tam olarak kavramamız mümkün olmaz ve Allah’a gerçek anlamda hizmet edemeyiz.