Çocukların Rızkı İçin Günaha Girmemek
Dünya hayatının en büyük imtihanlarından biri eş ve çocuklardır. İnsan fıtratı, evlatlarına karşı derin bir şefkat ve sevgi besler; ancak bu sevgi, kişiyi Allah'ın sınırlarını ihlal etmeye veya rızık korkusuyla harama girmeye sürüklememelidir. Geylânî Hazretleri bu dengeyi şöyle çizer: "Çocukların rızkını Allah'tan dile… Onlar büyüdüğünde beslenmeleri sana düşmez. Onlar için hatalar işleme". Evladının dünyevi geleceğini garanti altına almak bahanesiyle kul hakkı yiyen, farz ibadetlerini terk eden veya helal dairesinin dışına çıkan kişi, aslında kendi ahiretini ateşe atmaktadır. Ailenin geçimi meşru yollardan aranmalı, netice mutlak Rezzak'a bırakılmalıdır.
Aileye Hakk'ın Değerlerini Öğretmek
Ebeveynin çocuğuna bırakacağı en büyük miras mal-mülk değil, kanaat ve takva bilincidir. "Kendine ve çocuklarına kanaati öğret. Kanaat sahibi olmayı, onlara yeter gör". Daha derin bir manevi şuurla, kul kalbini çocuk sevgisiyle doldurup Allah'ı unutmaktan sakınmalıdır. "Yavruna her şeyin değerini öğret; sonra ondan ayrıl. Nefsini al, Rabbinle meşgul ol". Bu "ayrılma", aileyi terk edip dağlara çıkmak değil, onlara karşı olan sorumlulukları hakkıyla yerine getirdikten sonra, kalpteki asıl tahta sadece Yaratıcı'yı oturtmak, çocukları Allah ile arasına kalın bir perde (şirk) yapmamaktır.
Gerçek Emanet Bilinci
Kâmil mümin, eşini ve çocuklarını Allah'ın kendisine verdiği birer emanet olarak kabul eder. Onları sever, korur, İslami bir terbiye ile yetiştirir; fakat bu sevgi hiçbir zaman Allah sevgisini aşamaz veya O'nun emirleriyle çelişemez. Onların üzerine titrerken bile, rızkı verenin de kaderi yazanın da Allah olduğunu bilir. Geçici dünya hayatının telaşları içinde ailesine Hak yolunda rehberlik eden ebeveyn, ahirette de onlarla beraber cennetin en güzel makamlarında ebedi bir aile saadeti yaşayacaktır.