Defterlerden Değil Gönüllerden Beslenmek
Tasavvuf yolunda manevi ilerleme, sadece kitap okumakla veya zihinde bilgi biriktirmekle sağlanmaz; hakiki ilim, ilmiyle amil olan Rabbani âlimlerin (Mürşid-i Kâmillerin) göğsünden ve halinden alınır. Abdülkadir Geylânî (k.s.), bu hakikati "Ey cahil, elinden defteri at, bana gel… Bilgi, Hak erenlerinin ağzından alınır, defter köşelerinden değil" sözleriyle haykırır. İnsanın kalp hastalıklarını, kibrini ve gizli nifakını kuru bilgiler tedavi edemez. Bu marazların iyileşmesi için, kalbini Allah'a bağlamış, nefsini yenmiş ve Hakk'ın izniyle konuşan bir hakikat doktorunun meclisine (sohbetine) katılmak şarttır.
Mürşidin Huzurunda Edep
İlim ve sohbet meclislerinde feyz almanın en temel şartı, mutlak bir edep, teslimiyet ve sükûttur. Geylânî Hazretleri, müridin mürşidine karşı takınması gereken tavrı şöyle özetler: "Hocana karşı iyi edepli ol; sessiz hâlin, sözünden çok olsun. Bu hâl, öğreneceğin şeyler için daha yararlı olur". Mürşidinin karşısında içinden itirazlar üreten, kendi kısıtlı aklıyla onu yargılayan ve "Niçin böyle yaptı?" diyen kimse, o meclisteki şifa nurundan tek bir damla bile alamaz. Gerçek talip, kendini kâmil insanın önüne "yıkanmak üzere konan kirli bir elbise" gibi bırakmalı, şahsi görüşünden soyunmalıdır.
İlmiyle Amel Edenlerin Mirası
Gerçek alimler ve Allah dostları, peygamberlerin yeryüzündeki manevi mirasçılarıdır. Onlar konuştuklarında nefislerinden değil, ilahi ilhamdan ve nebevi kaynaktan konuşurlar. Onların sözleri birer tohumdur; dinleyenin kalbi yumuşaksa o söz anında yeşerir ve meyve verir. Bu meclislere devam eden, duyduklarını ihlasla hayatına geçiren ve alimlere hürmet eden kul, zamanla cahilliğin karanlığından kurtulur, kalbi dirilir ve o da başkalarına rehberlik edecek o ulu kervanın nurlu bir halkası hâline gelir.