Peygamber (s.a.v.) Efendimiz’in Bedir Savaşı’nda Okuduğu Dua
Hazret-i Ömer -radıyallâhu anh- şöyle anlatır:
Bedir’de Peygamber Efendimizin Duaları ve Allah’ın Yardımı
Peygamberimiz (s.a.v.), Bedir Savaşı’nda karşılaştığı zorluğun karşısında, müşriklerin bin kişiyi geçmesiyle Ashabının sadece üç yüz on üç kişi olması hüzününü Rabbine arz etti.[1] Kıbleye yönelerek ellerini kaldırdı ve yüksek sesle dualar etti:
«Ey Allâh’ım! Bana olan vaadini yerine getir. Ey Allâh’ım! Bu zaferi bize nasip et. Ey Allâh’ım! Eğer ehl-i İslâm’ın bu topluluğunu helâk edersen, artık yeryüzünde Sana ibâdet edecek kimse kalmayacak!»
Ellerini göğe doğru uzatmış bir şekilde dualarına devam ederken ridası omuzundan düştü. Bunu gören Hz. Ebû Bekir -radıyallâhu anh-, yanına gelerek ridâyı yerden alıp, Rasûlullah’ın (s.a.v.) omuzuna koydu ve yaklaşıp:
«–Ey Allâh’ın Rasûlü! Rabbine olan yakarışın yeterlidir. Allah Teâlâ Sana olan vaadini mutlaka yerine getirecektir.» dedi.
Tam bu sırada, Azîz ve Celîl olan Allah Teâlâ şu âyet-i kerîmeyi inzal buyurdu:
«Hani siz Rabbiniz’den imdâd istiyordunuz, O da; “Muhakkak ki Ben size meleklerden birbiri ardınca bin (lercesi ile) imdâd edeceğim.” diyerek duânızı kabul buyurmuştu.» (el-Enfâl, 9)
Hak Teâlâ Hazretleri o gün mü’minlere melekleriyle yardım etti. Bu olay, Allah’ın kulunun samimi duasını nasıl kabul ettiğini ve imanıyla neler başarabileceğini göstermektedir. (Müslim, Cihâd, 58; Buhârî, Megâzî, 4)
Dipnot:
[1] Bkz. Buhârî, Meğâzî, 6; Tirmizî, Siyer, 38/1598.