Peygamber Efendimiz’in (S.A.V.) Bir Meclisten Kalkarlen Okuduğu Dualar
İbni Ömer radıyallahu anh, Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem’in bir meclisten kalkarken sıklıkla yaptığı şu duayı aktarmıştır:
“Allahım! Bize günahlarımızı aramızdan uzaklaştıracak kadar korku bahşet. Cennetine ulaştıracak kadar amelleri nasip et. Dünya musibetlerini hafifletecek güçlü bir imana sahip kıl. Allahım! Bizi yaşattığın müddetçe kulaklarımız, gözlerimiz ve kuvvetimizden faydalandır; ölümümüze kadar da onları devamlı kıl. Bize zulmedenlerden öcümüzü al. Bize düşmanlık edenlere karşı bize yardım et. Bizi dinimizde musîbete uğratma. Dünyayı en büyük düşüncemiz ve gayemiz, ilmimizin sonu kılma. Bize acımayanları üzerimize musallat etme.” (Tirmizî, Daavât 80)
Duânın Açıklaması
Peygamber Efendimiz’in (S.A.V.) bir meclisten ayrılırken yaptığı bu dua, derin anlamlar ve önemli temenniler barındırmaktadır. Bu duada yer alan niyazların içeriğini anlamak, bizlere daha bilinçli bir şekilde bu duaları önemsememizi sağlayacaktır.
Allah Korkusu (Haşyet)
Allah korkusu, O’na karşı duyduğumuz saygı ve sevgiyi de içinde barındıran önemli bir duygudur. Hadiste geçen “haşyet” kelimesi, dilimizde “korku” olarak ifade edilse de, Arapça’da farklı anlamlara gelen “havf,” “haybet” ve “rehbet” gibi diğer korku türlerinden ayrılır. Hadiste anlatılan haşyet, Allah’ın yüceliği ve ululuğu bilinciyle duyulan bilinçli bir korkudur. Kur’an-ı Kerim’de

