Duada Israrcı Olmak Doğru mu? Duada Israrcı Olmalı mıyız? Peygamberimiz (s.a.v.) Buyuruyor…
Fahr-i Kâinât -sallâllâhu aleyhi ve sellem- Efendimiz, dualarımızın kabulüne dair önemli bir öğreti sunmaktadır.
Duada Israrcı Olmalı Mıyız? (Hadis-i Şerif)
Peygamber Efendimiz (s.a.v.) şöyle buyurmuştur:
“–Bir kul, günah olan veya akrabâsı ile darılmasına yol açan bir şeyi dilemedikçe yahut acele etmedikçe duâsı kabûl olunur.”
“–Yâ Rasûlâllah! Acele etmek ne demektir?” diye sorulduğunda,
Allah Rasûlü -sallâllâhu aleyhi ve sellem- şu cevabı vermiştir:
“–Kul; «Nice defâlar hep duâ ediyorum da Rabbim duâmı kabûl etmiyor.» der. Duâsının hemen kabûl edilmemesi sebebiyle bıkar ve duâyı bırakır. (İşte o zaman acele etmiş olur.)” (Müslim, Zikir, 92)
Zekeriyya’dan Bir Örnek
Nitekim Zekeriyyâ -aleyhisselâm-, dini te’yîd maksadıyla; “…Rabbim! Beni yalnız bırakma!..” (el-Enbiyâ, 89) diyerek istediği evlât, kendisine ancak kırk sene sonra Yahyâ -aleyhisselâm- olarak ihsân edilmiştir.[1]
Dipnot: [1] Bkz. Meryem, 7-8; İbn-i Allân, Delîlü’l-Fâlihîn, IV, 311-312.