Hz. Peygamber’in (s.a.v.) Vefat Zikri
Allah Rasûlü -sallâllâhu aleyhi ve sellem- son zamanlarında sıkça kullandığı zikir, onun ruhani hazırlığının önemli bir parçasıydı.
Hz. Peygamber’in Vefat Etmeden Önce Sık Sık Çektiği Zikir
“Ben Allâh’ı ulûhiyet makâmına yakışmayan sıfatlardan tenzîh eder ve O’na hamd ederim. Allah’tan beni affetmesini diler ve O’na tevbe ederim.” sözlerini sık sık tekrarlardı. Hazret-i Âişe vâlidemiz bu durumu merak ederek sordu:
Hz. Âişe’nin (r.a.) Meraklı Sorusunu
“–Yâ Rasûlâllah! «Sübhânallâhi ve bi-hamdihî estağfirullâhe ve etûbü ileyh» sözlerini sıkça tekrarladığınızı görüyorum, bunun sebebi nedir?”
Peygamber’in (s.a.v.) Cevabı ve Alamet
Peygamber -sallâllâhu aleyhi ve sellem- Efendimiz, bu zikrin ardındaki sebebi şöyle açıkladı:
“–Rabbim bana ümmetim içinde bir alâmet göreceğimi bildirdi. Bu alâmeti gördüğümden beri bu tesbîhi sıkça tekrarlıyorum. Bu alâmet, Mekke’nin fethine işâret eden «Allâh’ın yardımı ulaşıp fetih gerçekleşince ve insanların grup grup Allâh’ın dinine girdiklerini gördüğünde Rabbini hamd ile tesbîh et ve O’ndan mağfiret dile! Çünkü Allâh tevbeleri çok çok kabûl edendir.” (meâlindeki Nasr) sûresinde yer almaktadır.” (Müslim, Salât, 220)