Zahiri Süsleyip Batını Harap Bırakmak
Tasavvuf yolunda ve İslami yaşantıda en sık düşülen hatalardan biri, kişinin iç dünyasını (niyetini, ihlasını) düzeltmek yerine sadece dış görünüşünü dindar bir kalıba sokmaya çalışmasıdır. Geylânî (k.s.), bu tehlikeli riyakârlığı çok sert bir şekilde eleştirir: "Nifakınla, fasih konuşmanla, dilden gelen güzel sözlerle, yüzün sararması ile olmaz ve bu hâl, yamalı libâsın (giysi) başa çekilmesi, omuzların birleştirilmesi ve bel bükmekle elde edilmez.". İçi riya ve kibirle dolu olan bir kimsenin, boynunu bükerek veya dervişane giyinerek Hakk'a yakınlık iddia etmesi, şeytanın bir oyunudur.
İnsanın Özünü Temizlemesinin Zarureti
Münafıklık (ikiyüzlülük), dilde inandığını söyleyip kalpte başka şeyler beslemektir. Yaptığı ibadetleri insanların takdiri için yapanlar büyük bir ziyan içindedir. "Ey münafık, sen ikiyüzlü olarak yoğruldun. Yakında bu hâlin ateş olacak. Kalbini o hâlden kurtar. Kalbini zorla temizlemeye bak.". Dış görünüş, er ya da geç içteki hakikati yansıtır. "Dışın, içini gösterir.". Bu yüzden insan, şöhret için asılan resmini veya dillerde dolaşan namını değil, Allah katındaki samimiyetini dert edinmelidir.
Aynalar Karşısında Sırların İfşası
Kulların gözünden gizlenen günahlar ve riyakârlıklar, ne Allah'ın nazarından ne de feraset sahibi Hak dostlarının gözünden saklanabilir. "İçini belki cahil kişilere saklı tutabilirsin. Fakat ilim ve tecrübe sahibi kimselere karşı nasıl saklayacaksın?". Mümin, halkın övgüsünü kazanmak için giydiği sahte takva hırkasını yırtıp atmalı, dışı ile içini aynı dürüstlük çizgisinde birleştirmelidir.