Rasûlullah (sav.) Efendimizin Niyazları
Kalbi selim sahibi, salih bir kul, kıyamet gününde gizli saklı her şeyin açıklandığı hesap gününde Cenâb-ı Hakk’ın, O’nun Rasûlü’nün ve bütün âlemlerin huzurunda mahcup ve rezil olmaktan emin olur. O günün sıkıntı, çile ve zorluklarından da selametle kurtulur.
Peygamber Efendimiz (sav.)’in Niyazı
Rasûlullah -sallâllâhu aleyhi ve sellem- Efendimiz, Rabbine şöyle niyazda bulunurdu:
“Allâh’ım! Sen’den dinde sebât isterim… Doğru söyleyen bir dil ve kalb-i selîm (selametli kalp) isterim…” (Tirmizî, Deavât, 23/3407)
İşte böylesine kıymetli olan kalbi, fânî ve gelgeç dünyevi arzulara esir etmek kadar büyük bir gaflet düşünülebilir mi? Hakk’ın rızâsına ulaşmanın tek bedeli olan kalbi, mâsivâ (Allah’tan başkası) ile kirletmekten daha büyük bir felaket olabilir mi? Kalp kirli olduktan sonra da beden ve dış görünüşü temizlemenin bir anlamı kalır mı?