Peygamber (s.a.v.) Efendimiz’in secdede hıçkıra hıçkıra ağlayarak ve Allah’a şöyle münâcâtta bulunuyordu…
Hazret-i Âişe vâlidemiz anlatıyor:
Peygamber Efendimiz’in Secdede Yaptığı Yakarişler
Bir gece uyandığımda Peygamber Efendimizi yanımda göremedim. Başka bir hanımının yanında olabileceği aklıma geldi. El yordamıyla etrafı yokladım. Elim, O’nun ayaklarına dokundu ve secdede olduğunu anladım. Kulak kabarttığımda hıçkırıklarla dolu bir şekilde dua ettiğini duydum:
اَللهُمَّ أَعُوذُ بِرِضَاكَ مِنْ سَخَطِكَ وَبِمُعَافَاتِكَ مِنْ عُقُوبَتِكَ وَأَعُوذُ بِكَ مِنْكَ لَا أُحْص۪ى ثَنَاءً عَلَيْكَ أَنْتَ كَمَا أَثْنَيْتَ عَلٰى نَفْسِكَ
“Allâh’ım! Senin rızâna gazabından sığınırım. Affınla cezâlandırmandan sığınırım. Senden başka sana sığınırım. Sen’i senâ etmekten acizim. Zât’ını nasıl senâ ettiysen öylesin!” (Müslim, Salât, 222; Tirmizî, Deavât, 75/3493)