Peygamber (s.a.v.) Efendimiz’in secdede hıçkıra hıçkıra ağlayarak ve Allah’a şöyle münâcâtta bulunuyordu…
Hazret-i Âişe vâlidemiz anlatıyor:
Peygamber Efendimiz’in Secdede Yaptığı Yakarişler
Bir gece uyandığımda Peygamber Efendimizi yanımda göremedim. Başka bir hanımının yanında olabileceği aklıma geldi. El yordamıyla etrafı yokladım. Elim O’nun ayaklarına değdi ve secdede olduğunu anladım. Kulak kabarttığımda, hıçkırıklarla dolu bir şekilde ağlıyor ve şu duayı ediyordu:
اَللهُمَّ أَعُوذُ بِرِضَاكَ مِنْ سَخَطِكَ وَبِمُعَافَاتِكَ مِنْ عُقُوبَتِكَ وَأَعُوذُ بِكَ مِنْكَ لَا أُحْص۪ى ثَنَاءً عَلَيْكَ أَنْتَ كَمَا أَثْنَيْتَ عَلٰى نَفْسِكَ
“Allâh’ım! Senin rızâna gazabından sığınırım. Affına cezâlandırmandan sığınırım! Allâh’ım başka değil, Senden yine Sana sığınırım. Sen’i senâ etmekten âcizim. Sen Zât’ını nasıl senâ ettiysen öylesin!” (Müslim, Salât, 222; Tirmizî, Deavât, 75/3493)