Selev Ecdadın Arafat’ta Okuduğu Dualardan Bir Bakış
Müslümanlar olarak, geçmişte yaşamış salih kişiler olan selef-i sâlihînin duaları bizlere ilham kaynağı olmuştur. Özellikle Arafat’ta yapılan dualar, tevbe, af dileme ve Allah’a yakınlaşma açısından büyük önem taşır. İşte selev ecdadın Arafat’ta yaptığı dualardan bazıları:
Selev Ecdadının Duaları
“İlâhî! Sana karşı kim kendisini övebilir? Dilim mâsiyetlerle tutulmuş, benim Sana vesîle kılacak, ne işe yarar bir amelim ne de rahmetini ümîd etmekten başka bir şefaatçim var! İlâhî! Biliyorum ki; kusurlarım yüzünden ne huzûrunda mevkiim ne de Sen’den özür dilemeye yüzüm kalmıştır! Fakat Sen keremlilerin en keremlisin! İlâhî! Ben merhametine nâil olmaya lâyık değilsem de, merhametin bana yetişebilir! Çünkü Sen’in rahmetin her şeyi kuşatacak derecede geniştir! İlâhî! Benim kusurum ne kadar büyük de olsa, Sen’in affının yanında küçük kalır! Sen onları bağışla ey kerem sâhibi Allâh’ım!”
Bu dua, insanın kendi aczini ve Allah’ın sınırsız merhametine olan ihtiyacını ifade eder. Allah’a yönelirken nefsini terbiye etmenin ve kusurlarının farkında olmanın önemini vurgular.
“Rabbim! Sen ancak itaatkâr kullarını affedeceksen, günahkârlar kime gidip sığınsınlar? Rabbim! Sen sâdece takvâ sâhibi kullarına rahmet ve merhamet edeceksen, mücrimler kimden yardım istesinler!”
Bu kıta, Allah’a sığınılan tek mabed olduğunu ve O’nun affının sonsuzluğunu dile getirir. İnsanların günahlarından arınmak için yalnızca Allah’a yönelmesi gerektiğinin bir hatırlatıcısıdır.
“Ben Sana her an muhtâcım! Sen’in ise bana hiçbir ihtiyacın yoktur! Yaratanım olarak ancak Sen beni bağışlarsın! Beni şu durduğum yerden, bütün hâcetlerimi yerine getirmiş, taleplerimi ihsân etmiş, temennîlerimi gerçekleştirmiş olarak döndür!”
Bu dua, kulun Rabbine olan bağımlılığını ve O’nun lütfunu ifade eder. Allah’ın sınırsız gücüne ve merhametine sığınmanın önemini gösterir.
“Ey isteyenlerin ihtiyaçlarına sâhip ve mâlik olan Allâh’ım! Ey susmakta olanların içlerinden geçirdiklerini bilen Allâh’ım! Ey kendisinden başka yardım beklenecek başka Rab bulunmayan Allâh’ım! Ey kendinin üstünde korkulacak başka bir yaratıcı bulunmayan Allâh’ım! Ey yanına varılacak vezîri, rüşvet verilecek kapıcısı bulunmayan Allâh’ım! Ey dilekler çoğaldıkça cömertlik ve keremi artan; ihtiyaçlar çoğaldıkça fazl u ihsânı çoğalan Allâh’ım! Ey Allâh’ım! Sen her misâfiri ağırlarsın! Bizler de Sen’in misâfirleriniz! Bizleri cennetinde ağırla!”
Bu bölüm, Allah’ın sıfatlarını ve kudretini övgüyle dile getirir. Kulun Allah’a yönelirken O’nun farklı isimleriyle niyet etmesinin önemini vurgular.
“Ey Allâh’ım! Her kâfileye hediye, her isteyene atiyye verilir; her ziyâretçiye ikrâm edilir! Sevap ümîd eden her kişiye de sevap verilir! Bizler topluca Sen’in Beyt-i Harâm’ına geldik! Şu büyük meşâirde vakfeye durduk! Şu mübârek yerlerde hazır bulunduk! Ümîdimiz, yüce katındaki sevap ve mükâfâta nâil olmaktır! Ümîdimizi boşa çıkarma Allâh’ım!”[1]
Bu dualar, Allah’ın lütfuyla umutlu bir şekilde hayata sarılmanın ve O’nun rızasını kazanmaya çalışmanın önemini ifade eder.
Kaynak: Gazâlî, İhyâu Ulûmi’d-Dîn, Beyrut 1990, I, 337-338; Beyhakî, Şuabu’l-Îmân, II, 25-26.