Şeytanın İnsana Nüfuz Ettiği Kapılar
İnsanın dünyadaki en amansız ve sinsi düşmanı olan şeytan, asla pes etmeyen bir inatla kalp kalesini düşürmeye çalışır. Şeytanın insanı avlamak için kullandığı en etkili silahlar, nefsin bitmek bilmez heva ve hevesleridir. "Şeytan sana neler yapmadı ki?.. Yalanı sana sevdirdi. Kötü işleri sana süsledi. Taa namazına kadar girdi". Şeytan dışarıdan zor kullanarak değil, içeriden, insanın kendi zaaflarını, kibrini, dünya hırsını ve övülme beklentisini kışkırtarak kalbi ele geçirir. Namaza durduğumuzda bile kalbimize dünyevi endişeleri, ticari hesapları sokması, onun ne kadar içimize sızdığının en açık delilidir.
Nefisle Cihadın Önemi
Şeytana karşı kazanılacak bir zafer, öncelikle içimizdeki müttefiki olan nefsi mağlup etmekten geçer. Şeytan, zayıflamış ve terbiye edilmemiş bir nefsi kendi emrine çok kolay amade eder. Abdülkadir Geylânî Hazretleri bu amansız savaşı şöyle tarif eder: "Nefsinle cihad için yardımcı bul… Şeytanı hapse atılır, eline bir şey verilmez. Ve o kulu kandırmak için çevresinde gezemez", 16. Kul, nefsinin boş arzularına (şehvetlerine) karşı durdukça, açlık, az uyku ve sürekli ibadetle onu dizginledikçe, şeytanın o kalbe giden tüm yolları kapanır. Nefis itaatkar bir bineğe dönüştüğünde, şeytanın fısıltıları o kaleden içeri giremez hale gelir.
Allah'a Sığınmak ve Takva Zırhı
Bu görünmez düşmanla mücadelede insanın tek başına başarılı olması imkansızdır; mutlaka Mutlak Güç Sahibi olan Allah'a sığınması (istiaze) gerekir. "Şeytanın üflemesine aldanma. Nefisten bir ok atılırsa yıkılma… Nefis ve kötü arkadaştan Allah'a sığın; yardım iste. Bu kadar düşmanla baş edemezsin, ondan daima yardım talep et". Takva (Allah korkusu ve yasaklardan kaçınma) bir müminin üzerine giydiği en sağlam zırhtır. Kul, kalbini sadece Hakk'ın zikrine verdiğinde ve ihlasla hareket ettiğinde, şeytanın okları ona zarar veremez. Zira şeytan, ihlaslı kullar üzerinde hiçbir hakimiyetinin olmadığını bizzat kendisi itiraf etmiştir.