Sır İlminin Doğruluğu ve Samimiyet
Münyiddin İbnü'l Arabî, sır ilmini anlatan kişilerin doğruluğunun ve masumiyetinin önemine değinirken, farklı dinleyici kitlelerinin beklentilerini vurgulamıştır. Sıradan insanlar (avâm) için bu nitelikler vazgeçilmez bir koşuldur; ancak akıllı ve samimi olanlar, bilgiyi değerlendirirken kişisel doğruluğu değil, içeriğin kendisini sorgularlar. Bu yaklaşım, ilimdeki subjektifliği kabul ederek, her bireyin kendi aklıyla bilgiye yaklaşmasına olanak tanır; böylece eleştirel düşüncenin ve farklı yorumların önü açılır.
Tasdik Zorunluluğu Olmayan Bilgi
İbnü'l Arabî’nin öğretisi, bilgiyi kabul etme veya reddetme konusunda esneklik sunar; dinleyici tasdik etmek zorunda olmadığı gibi yalanlaması da gerekmez. Bu durum, bilgiyi mutlak doğru olarak kabul etmek yerine, onun mümkün olup olmadığını değerlendirme fırsatı verir. Bilginin şeriat esaslarını yıkmadığı ve aklın imkânsız gördüğü şeylere aykırı olmadığı sürece, dahi olsa, bir kişinin getirdiği bilgi sorgulanabilir ve üzerine düşünülerek karar verilebilir. Bu yaklaşım, dogmatik yaklaşımların aksine, sürekli bir değerlendirme sürecini teşvik eder.
Adalet ve Güvenilirlik İlkesi
İbnü'l Arabî, bilgiyi getiren kişinin adaletli ve güvenilir olması durumunda, getirilen bilginin kabul edilebilirliğini artırdığını belirtir. Hatta bu durumda, tanıklık olarak dahi kabul edilebilir ve hukuki kararlarda kullanılabilir. Ancak, adaletle ilişkilendirilemeyen bir bilgi söz konusu olduğunda, içeriğin geçerliliği farklı kriterlere göre değerlendirilmelidir. Bu durum, bilgiyi aktaran kişinin karakterinin, bilginin değerini etkileyebileceğini gösterir; çünkü güvenilirlik, doğru bilgiye ulaşmanın önemli bir unsurudur.