-2. CİLT- · 194 – BİR KİMSENİN FARZ KILDIĞI YERDE NAFİLE DE KILMASI
1006 – Ebû Hüreyre radıyallahu anh’dan: Abdulvâris’in rivâyetinde Rasûlullah sallallahu aleyhi vesellem, “Sizden biriniz namaz kıldığı yerden nafile kılmak için ileri gitmek, geri çekilmek, sağa ve sola kaymaktan aciz mi?” Hammad’ın hadisinde, “namazda” ziyadesi var, namazla nafileyi kastediyor. [96]
İZAH
Sübha:Nafile demektir. Nafile namazları farz kılınan yerden başka yerde kılmak daha sevaptır. Çünkü; mü’minin secde ettiği her yer lehine şahit olacak, böylece mahşer gününde lehine şahitleri çoğaltmış olur.
1007 – Ezrak bin Kays radıyallahu anh’dan: Ebâ Rimse diye künyelenmiş olan imamımız bize namaz kıldırdı ve şöyle dedi: “Şu namazı veya namazın tıpkısını Rasûlullah sallallahu aleyhi vesellem Efendimiz ile kıldım; birinci safta sağ tarafında Ebû Bekir ve Ömer durmuşlardı. Namazın ilk tekbirine yetişmiş bir kimse daha vardı. Rasûlullah sallallahu aleyhi vesellem namazı kıldırdı, sağına ve soluna selam verdi. O kadar ki, yanağının beyazını gördük, kendini kastederek, Ebû Rimse’nin namazdan çıktığı gibi çıktı. Namazın ilk tekbirine yetişen kimse iki rekat (nafile) kılmak için hemen kalktı, Ömer ona doğru sıçrayıp omzundan tuttu ve salladıktan sonra ona, otur, ehl-i kitabın helak oluşunun sebebi namazları arasında fasıla olmayışından başka bir şey değildi” dedi. Rasûlullah sallallahu aleyhi vesellem Efendimiz de gözlerini dikerek: “- Ey Hattabın oğlu Allah seni doğruda isabet ettirdi” dedi. Ebû Dâvud dedi: Bazı kere Ebû Rimse yerine Ebû Ümeyye denildi. [97]