-2. CİLT- · 224 – CUMA NAMAZININ VAKTİ
1084 – Osman bin Abdurrahman et-Teymî radıyallahu anh’dan: Enes bin Mâlik’in şöyle dediğini işittim. Rasûlullah sallallahu aleyhi vesellem Cuma namazını güneş, (batıya) kaydığı vakit kılardı. [139]
1085 – İyas bin Seleme’nin dedesi el-Ekva radıyallahu anh’dan: Biz Rasûlullah sallallahu aleyhi vesellem ile Cuma namazını kılar dönerdik de, daha duvarların gölgesi bile bulunmazdı. [140]
İZAH
Cuma namazı öğlenin ilk vaktinde kılındığında, duvarlarda insanı güneşten koruyacak kadar gölge teşekkül etmeyebilir. Burada asıl maksat hiç gölgenin olmaması değil, insan gölgelenebilecek kadarı bulanamazdı, demektir.
1086 – Sehl bin Saîd radıyallahu anh’dan: Biz Cuma’dan sonra kaylule yapar (uyur) ve yemek yerdik.