NAMAZ BÖLÜMÜ · 25 – DEVE YATAKLARINDA NAMAZ KILMAK
493 – Bera bin Âzib radıyallahu anhdan rivâyet edildiğine göre şöyle
demiştir:
Rasûlullah sallallahu aleyhi ve selleme deve ağıllarında namaz kılmaktan
soruldu:
“- Deve ağıllarında namaz kılmayın, çünkü develer şeytanlardandır.” Koyun
ağıllarında namaz kılmaktan soruldu:
“- Orada kılın, çünkü onlar berekettir.” buyurdu. [331]
[270] . Buharî, Kitâb’ul-İman, b. 34, s. 17, Şehadet, savmda; Müslim,
Kitâb’ul-İman, b. 2, n. 11, s. 30, c. 1; Nesêi, Kitâb’us-Salât, b. 3, n. 459, s.
226, c. 1; Nesêi, İman ve Savm’da tahric ettiler.
[271] . Buharî, Kitâb’ul-İman, b. 34, s. 17, Salât ve Savmda; Müslim,
Kitâb’ul-İman, b. 3, n. 11, s. 40, c. 1; Nesêi, Kitâb’us-Salât, b. 3, s. 226, c. 1
[272] . Tirmizî, Kitâb’us-Salât, b. 1113, n. 149, s. 278, c. 1
[273] . Buharî, Kitâb’ul-mevâkidin başlangıcında, s. 132, c. 1; Müslim,
Kitâb’us-Salât, b. 31, n. 610-614, s. 425, c. 1; Nesêi, Kitâb’ul-Mevâkidin,
evvelinde, n. 495, s. 245, c. 1; İbn-i Mâce Kitâb’us-Salât, b. 1, n. 668, s.
219, c. 1
[274] . Müslim, Kitâb’us-Salât, b. 31, n. 613, s. 428, c. 1; Nesêi, Kitâb’us-
Salât, b. 2, n. 520, s. 258, c. 1; İbn-i Mâce, Kitâb’us-Salât, b. 1, n. 667, s.
219, c. 1; Tirmizî, Ebvâb’us-salât, b. 115, n. 152, s. 286, c. 1
[275] . Müslim, Kitâb’us-Salât, b. 31, n. 612, s. 426, c. 1; Nesêi, Kitâb’us-
Salât, b. 2, n. 523, s. 26, c. 1
[276] . Buharî, Kitâb’ul-Mevâkıt, b. 17, s. 140, c. 1; Müslim, Kitâb’us-Salât,
b. 40, n. 646, s. 446, c. 1; Nesêi, Kitâb’us-salât n. 646, s. 446, c. 1; Nesêi,
Kitâb’us-Salât, n. 528, c. 1
[277] . Buharî, Kitâb’us-Salât, b. 11, s. 137, c. 1; Müslim, Kitâb’us-Salât, b.
40, n. 647, s. 441, c. 1; Nesêi, Kitâb-us-Salât, b. 9, n. 496, s. 246, c. 1; İbn-i
Mâce Kitâb’us-Salât, b. 5, n. 682, s. 223, c. 1
[278] . Nesêi, Kitâb’us-Salât
[279] . Nesêi, Kitâb’ul-Mevâkıt Vakt-i Zuhur, b. 1, n. 504, s. 251, c. 1
[280] . Buharî, Kitâb’ul-Mevâkıt, b. 8, s. 136, c. 1; Müslim, Kitâb’us-Salât,
b. 2, n. 616, s. 431, c. 1; Tirmizî, Ebvâb’us-Salât, b. 119, n. 158, s. 297, c. 1
[281] . Buharî, Kitâb’ul-Mevâkıt, b. 7, s. 135, c. 1; Müslim, Mesâcit, b. 32,
n. 615, s. 430, c. 1; Tirmizî, Ebvâb’us-Salât, b. 119, n. 157, s. 295, c. 1;
Nesêi, Kitâb’us-Salât, b. 1, n. 501, s. 253, c. 1; İbn-i Mâce, Kitâb’us-Salât,
b. 4, n. 67, s. 222, c. 1
[282] . Müslim, Kitâb’us-Salât, b. 33, n. 619, s. 432, c. 2; İbn-i Mâce,
Kitâb’us-Salât, b. 3, n. 673, s. 221, c. 1
[283] . Buharî, Kitâb’ul-mevâkit, b. 12, s. 138, c. 1; Müslim, Kitâb’us-Salât,
b. 34, n. 621, s. 433, c. 1; Nesêi, Kitâb’us-Salât, b. 1, n. 507, s. 253, c. 1;
İbn-i Mâce, Kitâb’us-Salât, b. 5, n. 682, s. 223. c. 1
[284] . Buharî, Kitâb’ul-Mevâkıt, b. 1, s. 133, c. 1; Müslim, Kitâb’us-Salât,
b. 31, n. 612, s. 4256, c. 1; Nesêi, Kitâb’us-Salât, b. 1, n. 6, s. 253, c. 1;
Tirmizî, Ebvâb’us-Salât, b. 120, n. 159, s. 298, c. 1; İbn-i Mâce, Kitâb’us-
Salât, b. 5, n. 683, s. 223, c. 1
[285] . Buharî, Kitâb’ul-Cihad, Megazi davat tefsirde; Müslim, Kitâb’us-
Salât, b. 36, n. 627, s. 436, c. 1; Tirmizî, Kitâb’ut-Tefsir, n. 2987, c. 5;
Nesêi, Kitâb’us-Salât, n. 474, c. 1; İbn-i Mâce, Kitâb’us-Salât, b. 6, n. 684,
s. 224, c. 1
[286] . Müslim, Kitâb’us-Salât, b. 36, n. 629, s. 427, c. 1; Tirmizî, Kitâb’ut-
Tefsir, n. 2986; Nesêi, n. 473
[287] . Müslim, Kitâb’us-Salât, b. 30, n. 608, s. 42, c. 2; Tirmizî, Kitâb’us-
Salât, b. 377, n. 524, s. 402, c. 2
[288] . Müslim, Kitâb’us-Salât, b. 34, n. 822, s. 434, c. 1; Tirmizî, Ebvâb’us-
Salât, b. 120, n. 160, s. 31; Nesêi, n. 512
[289] . Buharî, Kitâb’ul-Mevâkıt, b. 13, s. 138, c. 1; Müslim, Kitâb’us-Salât,
b. 35, n. 626, s. 435, c. 1; Tirmizî, Kitâb’us-Salât, b. 128, n. 175, s. 330, c.
1; Nesêi, Kitâb’ul-Mevâkıt, b. 2, n. 479, s. 255, c. 1
[290] . Buharî, Kitâb’ul-Mevâkıt, b. 17, n. 521, s. 140, c. 1; Müslim,
Kitâb’us-Salât, b. 38, n. 637, s. 444, c. 1; İbn-i Mâce, Kitâb’us-Salât, b. 7,
n. 687, s. 224, c. 1
[291] . Buharî, Kitâb’ul-Mevâkıt, b. 17, s. 140, c. 1; Müslim, b. 38, n. 636, s.
441, c. 1; Tirmizî, Ebvâb’ut-Salât, b. 122, 164, s. 304, c. 1; İbn-i Mâce,
Kitâb’us-Salât, b. 7, n. 688, s. 225, c. 1
[292] . Tirmizî, Kitâb’us-Salât, b. 123, n. 165, s. 306, c. 1; Nesêi, b. 22, n.
529, s. 264, c. 1
[293] . Müslim, Kitâb’us-Salât, b. 39, n. 639, s. 442, c. 1; Nesêi, Kitâb’us-
Salât, b. 2, n. 539, s. 265, c. 1
[294] . İbn-i Mâce, Kitâb’us-Salât, b. 8, n. 693, s. 226, c. 1; Nesêi, n. 539
[295] . Buharî, Kitâb’us-Salât, b. 27, s. 144, c. 1; Müslim, Kitâb’us-Salât, b.
40, n. 645, s. 445, c. 1
[296] . Tirmizî, Ebvâb’ut-Tahâret, b. 117, n. 154, s. 289, c. 1; Nesêi,
Kitâb’ul-Mevâkıt, b. 2, n. 549, s. 272, c. 1; İbn-i Mâce, Kitâb’us-Salât, b. 2,
n. 672, s. 221, c. 1
[297] . Nesêi, n. 462; İbn-i Mâce, Kitâb’us-Salât, b. 194, n. 1401, s. 448, c. 1
[298] . Tirmizî, Kitâb’us-Salât, b. 127, n. 170, s. 319, c. 1
[299] . Müslim, Kitâb’us-Salât, b. 37, n. 634, s. 440, c. 1; Nesêi, n. 472
[300] . İbn-i Mâce, Kitâb’ul-İkâmet’üs-Salât, b. 194, n. 1403, s. 450, c. 1
[301] . Müslim, Kitâb’us-Salât, b. 41, n. 648, s. 448, c. 1; Tirmizî, Ebvâb’us-
Salât, b. 129, n. 176, s. 332, c. 1; Nesei,; İbn-i Mâce, Kitâb’us-Salât, b. 150,
n. 1256, s. 398, c. 1
[302] . İbn-i Mâce, Kitâb’ul-İkamet’üs-Salât,B. 150, n. 1255, s. 358, c. 1
[303] . Müslim, Kitâb’us-Salât, b. 55, n. 680, s. 471, c. 1; Nesêi, Kitâb’us-
Salât, b. 4, n. 620, s. 288, c. 1; Tirmizî, Tefsir-i Sûre, b. 20; İbn-i Mâce
Kitâb’us-Salât, b. 10, n. 697, s. 227, c. 1
[304] . Müslim, Kitâb’us-Salât, b. 54, n. 681, s. 139, c. 2
[305] . Buharî, Kitâb’ul-Mevâkıt, b. 35, s. 37, c. 1; Nesêi, Kitâb’ul-Mevâkıt,
b. 4, s. 298, c. 1
[306] . Buharî, Kitâbu Mevâkıtıs-Salât, b. 35, n. 147, c. 1; Nesêi, Kitâbu
Mevâkıtıs-Salât, b. 4, s. 298, c. 1
[307] . Müslim, Kitâb’us-Salât, b. 54, n. 681, s. 472, c. 1; Tirmizî, Kitâb’us-
Salât, b. 130, n. 177, s. 334, c. 1; Nesêi, Kitâb’ul-Mevâkıt, b. 4, n. 617, s.
294, c. 1
[308] . Buharî, Kitâb’us-Salât, b. 37, s. 138, c. 1; Müslim, Kitâb’us-Salât, b.
55, n. 648, s. 477, c. 1; Tirmizî, Ebvâb’ul-Mevâkıt, b. 4, n. 614, s. 293, c. 1;
İbn-i Mâce, Kitâb’us-Salât, b. 9, n. 696, s. 227, c. 1
[309] . Buharî, Kitâb’ul-Mevâkıt, b. 35, s. 147, c. 1; Müslim, Kitâb’us-Salât,
b. 54, n. 682, s. 139, c. 1
[310] Nesêi, Kitâb’ul-Mesâcid, b. Mübahat, Fi’l-Mecâsit, n. 694, s. 32, c. 2
[311] İbn-i Mâce, Kitâb’ul-Mesacid, b. 3, n. 743, s. 245, c. 1
[312] . Müslim, Kitâb’ul-Mesâcid, b. 1, n. 524, s. 373, c. 1; Nesêi, Kitâb’ul-
Mesâcid, b. Nebşil kubur, n. 703, s. 40, c. 2; İbn-i Mâce, Kitâb’ul-Mesâcid,
b. 3, n. 742, s. 245, c. 1; Buharî
[313] . Müslim, Kitâb’ul-Mesâcit, b. 1, n. 524, s. 373, c. 1; Buharî,
[314] . İbn-i Mâce, Kitâb’ul-Mesâcit, b. 9, n. 594, s. 489, c. 1; Tirmizî,
Ebvâb’us-salât, b. 417, n. 594, s. 489, c. 2
[315] . Tirmizî, Fazail’ül-Kur’an, b. 2917
[316] . Müslim, Selât’ül Müsafirin b. 10, n. 713, s. 494, c. 1; Nesêi,
Kitâb’ul-Mesâcit, b. Elkavi İnde duhul’ül-Mescid, b. 732, s. 53, c. 2; İbn-i
Mâce, Kitâb’ul-Mesâcit, b. 13, n. 772, s. 254, c. 1
[317] . Müslim, Salât’ül-Müsâfirin, b. 11, n. 714, s. 495, c. 1; Nesêi,
Kitâb’ul-Mesâcit, b. Emr bisselât kablel cülüs, Rasûl-i 731, s. 53, c. 1
Tirmizî, Ebvâb’us-Salât, b. 235, n. 316, s. 129, c. 2; İbn-i Mâce Kitâb’ul-
İkâmet’üs-Salât, b. 57, n. 1013, s. 324, c. 1; Buharî
[318] . Buharî; Müslim, Kitâb’ul-Mesâcid, b. 49, n. 649, s. 459, c. 1; Nesêi,
Kitâb’ul-Mesâcid, Elcülüs filmescid, n. 734, s. 53, c. 1; İbn-i Mâce,
Kitâb’ul-Mesâcid, b. 19, n. 799, s. 262, c. 1
[319] . Müslim, Kitâb’ul-Mesâcit, b. 42, n. 649/273, c. 1
[320] . Müslim, b. 48, n. 658, s. 457, c. 1; İbn-i Mâce, Kitâb’ul-Mesâcit, b.
11, n. 767, s. 252, c. 1
[321] . Müslim, Kitâb’ul-Mesâcit, b. 13, n. 552, s. 390, c. 1
[322] . Buharî, Kitâb’us-Salât, b. 37, s. 107, c. 1; Tirmizî, Ebvâb’s-Salât, b.
401, n. 572, s. 400, c 2; Nesêi, Kitâb’ul-Mesâcit, b. Elbusakul, Fil mesâcid,
Rasûl-i 724, s. 50, c. 2; Müslim, Kitâb’ul-Mesâcid, b. 13, n. 552, s. 390, c. 1
[323] . Tirmizî, Kitâb’us-Salât, b. 401, n. 571, s. 460, c. 1; Nesêi, Kitâb’ul-
Mesâcit, b. Nehylan enyepsuka fil mesid n. 727, s. 52, c; İbn-i Mâce,
Kitâb’u İkâmet’üs-Salât, b. 61, n. 1021, s. 326, c. 1
[324] . Buharî, Kitâb’us-Salât,B. 35, s. 106, c. 1; Müslim, Kitâb’ul-Mesâcit,
b. 13, n. 547, s 368, c. 1
[325] . Müslim, Kitâb’ul-Mesâcit, b. 13, n. 547, s. 388, c. 1
[326] . Müslim, Kitâb’ul-Mesâcit, b. 13, n. 554, s. 390, c. 1
[327] . Müslim, Kitâb’ul-Mesâcit, b. 13, n. 554, s. 390, c. 1
[328] . Buharî, Kitâb’ul-İlim, b. 6, s. 23, c. 1; Neseci, Kitâb’us-Siyam, b. 1,
s. 132, c. 1; İbn-i Mhace, Kitâb’ul-İkâmet’üs-Salât, Kitâb’ul-Fiten, b. 194-
50, n. 1402, s. 422 c. 1
[329] . Bu hadis-i şerif Kitâb’ul-Hudud ve Kazaya da tamam bir şekilde
gelecek.
[330] . Tirmizî, Kitâb’us-Salât, b. 236, n. 317, s. 131, c. 1; İbn-i Mâce,
Kitâb’us-Salât, b. 4, n. 745, s. 246, c. 1
[331] Bu hadis-i şerif abdest babında 184 no.da geçti (oraya bak)
[270]. Buharî, Kitâb’ul-İman, b. 34, s. 17, Şehadet, savmda; Müslim,
Kitâb’ul-İman, b. 2, n. 11, s. 30, c. 1; Nesêi, Kitâb’us-Salât, b. 3, n. 459, s.
226, c. 1; Nesêi, İman ve Savm’da tahric ettiler.
[271]. Buharî, Kitâb’ul-İman, b. 34, s. 17, Salât ve Savmda; Müslim,
Kitâb’ul-İman, b. 3, n. 11, s. 40, c. 1; Nesêi, Kitâb’us-Salât, b. 3, s. 226, c. 1
[272]. Tirmizî, Kitâb’us-Salât, b. 1113, n. 149, s. 278, c. 1
[273]. Buharî, Kitâb’ul-mevâkidin başlangıcında, s. 132, c. 1; Müslim,
Kitâb’us-Salât, b. 31, n. 610-614, s. 425, c. 1; Nesêi, Kitâb’ul-Mevâkidin,
evvelinde, n. 495, s. 245, c. 1; İbn-i Mâce Kitâb’us-Salât, b. 1, n. 668, s.
219, c. 1
[274]. Müslim, Kitâb’us-Salât, b. 31, n. 613, s. 428, c. 1; Nesêi, Kitâb’us-
Salât, b. 2, n. 520, s. 258, c. 1; İbn-i Mâce, Kitâb’us-Salât, b. 1, n. 667, s.
219, c. 1; Tirmizî, Ebvâb’us-salât, b. 115, n. 152, s. 286, c. 1
[275]. Müslim, Kitâb’us-Salât, b. 31, n. 612, s. 426, c. 1; Nesêi, Kitâb’us-
Salât, b. 2, n. 523, s. 26, c. 1
[276]. Buharî, Kitâb’ul-Mevâkıt, b. 17, s. 140, c. 1; Müslim, Kitâb’us-Salât,
b. 40, n. 646, s. 446, c. 1; Nesêi, Kitâb’us-salât n. 646, s. 446, c. 1; Nesêi,
Kitâb’us-Salât, n. 528, c. 1
[277]. Buharî, Kitâb’us-Salât, b. 11, s. 137, c. 1; Müslim, Kitâb’us-Salât, b.
40, n. 647, s. 441, c. 1; Nesêi, Kitâb-us-Salât, b. 9, n. 496, s. 246, c. 1; İbn-i
Mâce Kitâb’us-Salât, b. 5, n. 682, s. 223, c. 1
[278]. Nesêi, Kitâb’us-Salât
[279]. Nesêi, Kitâb’ul-Mevâkıt Vakt-i Zuhur, b. 1, n. 504, s. 251, c. 1
[280]. Buharî, Kitâb’ul-Mevâkıt, b. 8, s. 136, c. 1; Müslim, Kitâb’us-Salât,
b. 2, n. 616, s. 431, c. 1; Tirmizî, Ebvâb’us-Salât, b. 119, n. 158, s. 297, c. 1
[281]. Buharî, Kitâb’ul-Mevâkıt, b. 7, s. 135, c. 1; Müslim, Mesâcit, b. 32,
n. 615, s. 430, c. 1; Tirmizî, Ebvâb’us-Salât, b. 119, n. 157, s. 295, c. 1;
Nesêi, Kitâb’us-Salât, b. 1, n. 501, s. 253, c. 1; İbn-i Mâce, Kitâb’us-Salât,
b. 4, n. 67, s. 222, c. 1
[282]. Müslim, Kitâb’us-Salât, b. 33, n. 619, s. 432, c. 2; İbn-i Mâce,
Kitâb’us-Salât, b. 3, n. 673, s. 221, c. 1
[283]. Buharî, Kitâb’ul-mevâkit, b. 12, s. 138, c. 1; Müslim, Kitâb’us-Salât,
b. 34, n. 621, s. 433, c. 1; Nesêi, Kitâb’us-Salât, b. 1, n. 507, s. 253, c. 1;
İbn-i Mâce, Kitâb’us-Salât, b. 5, n. 682, s. 223. c. 1
[284]. Buharî, Kitâb’ul-Mevâkıt, b. 1, s. 133, c. 1; Müslim, Kitâb’us-Salât,
b. 31, n. 612, s. 4256, c. 1; Nesêi, Kitâb’us-Salât, b. 1, n. 6, s. 253, c. 1;
Tirmizî, Ebvâb’us-Salât, b. 120, n. 159, s. 298, c. 1; İbn-i Mâce, Kitâb’us-
Salât, b. 5, n. 683, s. 223, c. 1
[285]. Buharî, Kitâb’ul-Cihad, Megazi davat tefsirde; Müslim, Kitâb’us-
Salât, b. 36, n. 627, s. 436, c. 1; Tirmizî, Kitâb’ut-Tefsir, n. 2987, c. 5;
Nesêi, Kitâb’us-Salât, n. 474, c. 1; İbn-i Mâce, Kitâb’us-Salât, b. 6, n. 684,
s. 224, c. 1
[286]. Müslim, Kitâb’us-Salât, b. 36, n. 629, s. 427, c. 1; Tirmizî, Kitâb’ut-
Tefsir, n. 2986; Nesêi, n. 473
[287]. Müslim, Kitâb’us-Salât, b. 30, n. 608, s. 42, c. 2; Tirmizî, Kitâb’us-
Salât, b. 377, n. 524, s. 402, c. 2
[288]. Müslim, Kitâb’us-Salât, b. 34, n. 822, s. 434, c. 1; Tirmizî, Ebvâb’us-
Salât, b. 120, n. 160, s. 31; Nesêi, n. 512
[289]. Buharî, Kitâb’ul-Mevâkıt, b. 13, s. 138, c. 1; Müslim, Kitâb’us-Salât,
b. 35, n. 626, s. 435, c. 1; Tirmizî, Kitâb’us-Salât, b. 128, n. 175, s. 330, c.
1; Nesêi, Kitâb’ul-Mevâkıt, b. 2, n. 479, s. 255, c. 1
[290]. Buharî, Kitâb’ul-Mevâkıt, b. 17, n. 521, s. 140, c. 1; Müslim,
Kitâb’us-Salât, b. 38, n. 637, s. 444, c. 1; İbn-i Mâce, Kitâb’us-Salât, b. 7,
n. 687, s. 224, c. 1
[291]. Buharî, Kitâb’ul-Mevâkıt, b. 17, s. 140, c. 1; Müslim, b. 38, n. 636, s.
441, c. 1; Tirmizî, Ebvâb’ut-Salât, b. 122, 164, s. 304, c. 1; İbn-i Mâce,
Kitâb’us-Salât, b. 7, n. 688, s. 225, c. 1
[292]. Tirmizî, Kitâb’us-Salât, b. 123, n. 165, s. 306, c. 1; Nesêi, b. 22, n.
529, s. 264, c. 1
[293]. Müslim, Kitâb’us-Salât, b. 39, n. 639, s. 442, c. 1; Nesêi, Kitâb’us-
Salât, b. 2, n. 539, s. 265, c. 1
[294]. İbn-i Mâce, Kitâb’us-Salât, b. 8, n. 693, s. 226, c. 1; Nesêi, n. 539
[295]. Buharî, Kitâb’us-Salât, b. 27, s. 144, c. 1; Müslim, Kitâb’us-Salât, b.
40, n. 645, s. 445, c. 1
[296]. Tirmizî, Ebvâb’ut-Tahâret, b. 117, n. 154, s. 289, c. 1; Nesêi,
Kitâb’ul-Mevâkıt, b. 2, n. 549, s. 272, c. 1; İbn-i Mâce, Kitâb’us-Salât, b. 2,
n. 672, s. 221, c. 1
[297]. Nesêi, n. 462; İbn-i Mâce, Kitâb’us-Salât, b. 194, n. 1401, s. 448, c. 1
[298]. Tirmizî, Kitâb’us-Salât, b. 127, n. 170, s. 319, c. 1
[299]. Müslim, Kitâb’us-Salât, b. 37, n. 634, s. 440, c. 1; Nesêi, n. 472
[300]. İbn-i Mâce, Kitâb’ul-İkâmet’üs-Salât, b. 194, n. 1403, s. 450, c. 1
[301]. Müslim, Kitâb’us-Salât, b. 41, n. 648, s. 448, c. 1; Tirmizî, Ebvâb’us-
Salât, b. 129, n. 176, s. 332, c. 1; Nesei,; İbn-i Mâce, Kitâb’us-Salât, b. 150,
n. 1256, s. 398, c. 1
[302]. İbn-i Mâce, Kitâb’ul-İkamet’üs-Salât,B. 150, n. 1255, s. 358, c. 1
[303]. Müslim, Kitâb’us-Salât, b. 55, n. 680, s. 471, c. 1; Nesêi, Kitâb’us-
Salât, b. 4, n. 620, s. 288, c. 1; Tirmizî, Tefsir-i Sûre, b. 20; İbn-i Mâce
Kitâb’us-Salât, b. 10, n. 697, s. 227, c. 1
[304]. Müslim, Kitâb’us-Salât, b. 54, n. 681, s. 139, c. 2
[305]. Buharî, Kitâb’ul-Mevâkıt, b. 35, s. 37, c. 1; Nesêi, Kitâb’ul-Mevâkıt,
b. 4, s. 298, c. 1
[306]. Buharî, Kitâbu Mevâkıtıs-Salât, b. 35, n. 147, c. 1; Nesêi, Kitâbu
Mevâkıtıs-Salât, b. 4, s. 298, c. 1
[307]. Müslim, Kitâb’us-Salât, b. 54, n. 681, s. 472, c. 1; Tirmizî, Kitâb’us-
Salât, b. 130, n. 177, s. 334, c. 1; Nesêi, Kitâb’ul-Mevâkıt, b. 4, n. 617, s.
294, c. 1
[308]. Buharî, Kitâb’us-Salât, b. 37, s. 138, c. 1; Müslim, Kitâb’us-Salât, b.
55, n. 648, s. 477, c. 1; Tirmizî, Ebvâb’ul-Mevâkıt, b. 4, n. 614, s. 293, c. 1;
İbn-i Mâce, Kitâb’us-Salât, b. 9, n. 696, s. 227, c. 1
[309]. Buharî, Kitâb’ul-Mevâkıt, b. 35, s. 147, c. 1; Müslim, Kitâb’us-Salât,
b. 54, n. 682, s. 139, c. 1
[310] Nesêi, Kitâb’ul-Mesâcid, b. Mübahat, Fi’l-Mecâsit, n. 694, s. 32, c. 2
[311] İbn-i Mâce, Kitâb’ul-Mesacid, b. 3, n. 743, s. 245, c. 1
[312]. Müslim, Kitâb’ul-Mesâcid, b. 1, n. 524, s. 373, c. 1; Nesêi, Kitâb’ul-
Mesâcid, b. Nebşil kubur, n. 703, s. 40, c. 2; İbn-i Mâce, Kitâb’ul-Mesâcid,
b. 3, n. 742, s. 245, c. 1; Buharî
[313]. Müslim, Kitâb’ul-Mesâcit, b. 1, n. 524, s. 373, c. 1; Buharî,
[314]. İbn-i Mâce, Kitâb’ul-Mesâcit, b. 9, n. 594, s. 489, c. 1; Tirmizî,
Ebvâb’us-salât, b. 417, n. 594, s. 489, c. 2
[315]. Tirmizî, Fazail’ül-Kur’an, b. 2917
[316]. Müslim, Selât’ül Müsafirin b. 10, n. 713, s. 494, c. 1; Nesêi,
Kitâb’ul-Mesâcit, b. Elkavi İnde duhul’ül-Mescid, b. 732, s. 53, c. 2; İbn-i
Mâce, Kitâb’ul-Mesâcit, b. 13, n. 772, s. 254, c. 1
[317]. Müslim, Salât’ül-Müsâfirin, b. 11, n. 714, s. 495, c. 1; Nesêi,
Kitâb’ul-Mesâcit, b. Emr bisselât kablel cülüs, Rasûl-i 731, s. 53, c. 1
Tirmizî, Ebvâb’us-Salât, b. 235, n. 316, s. 129, c. 2; İbn-i Mâce Kitâb’ul-
İkâmet’üs-Salât, b. 57, n. 1013, s. 324, c. 1; Buharî
[318]. Buharî; Müslim, Kitâb’ul-Mesâcid, b. 49, n. 649, s. 459, c. 1; Nesêi,
Kitâb’ul-Mesâcid, Elcülüs filmescid, n. 734, s. 53, c. 1; İbn-i Mâce,
Kitâb’ul-Mesâcid, b. 19, n. 799, s. 262, c. 1
[319]. Müslim, Kitâb’ul-Mesâcit, b. 42, n. 649/273, c. 1
[320]. Müslim, b. 48, n. 658, s. 457, c. 1; İbn-i Mâce, Kitâb’ul-Mesâcit, b.
11, n. 767, s. 252, c. 1
[321]. Müslim, Kitâb’ul-Mesâcit, b. 13, n. 552, s. 390, c. 1
[322]. Buharî, Kitâb’us-Salât, b. 37, s. 107, c. 1; Tirmizî, Ebvâb’s-Salât, b.
401, n. 572, s. 400, c 2; Nesêi, Kitâb’ul-Mesâcit, b. Elbusakul, Fil mesâcid,
Rasûl-i 724, s. 50, c. 2; Müslim, Kitâb’ul-Mesâcid, b. 13, n. 552, s. 390, c. 1
[323]. Tirmizî, Kitâb’us-Salât, b. 401, n. 571, s. 460, c. 1; Nesêi, Kitâb’ul-
Mesâcit, b. Nehylan enyepsuka fil mesid n. 727, s. 52, c; İbn-i Mâce,
Kitâb’u İkâmet’üs-Salât, b. 61, n. 1021, s. 326, c. 1
[324]. Buharî, Kitâb’us-Salât,B. 35, s. 106, c. 1; Müslim, Kitâb’ul-Mesâcit,
b. 13, n. 547, s 368, c. 1
[325]. Müslim, Kitâb’ul-Mesâcit, b. 13, n. 547, s. 388, c. 1
[326]. Müslim, Kitâb’ul-Mesâcit, b. 13, n. 554, s. 390, c. 1
[327]. Müslim, Kitâb’ul-Mesâcit, b. 13, n. 554, s. 390, c. 1
[328]. Buharî, Kitâb’ul-İlim, b. 6, s. 23, c. 1; Neseci, Kitâb’us-Siyam, b. 1,
s. 132, c. 1; İbn-i Mhace, Kitâb’ul-İkâmet’üs-Salât, Kitâb’ul-Fiten, b. 194-
50, n. 1402, s. 422 c. 1
[329]. Bu hadis-i şerif Kitâb’ul-Hudud ve Kazaya da tamam bir şekilde
gelecek.
[330]. Tirmizî, Kitâb’us-Salât, b. 236, n. 317, s. 131, c. 1; İbn-i Mâce,
Kitâb’us-Salât, b. 4, n. 745, s. 246, c. 1
[331] Bu hadis-i şerif abdest babında 184 no.da geçti (oraya bak)
“- Eğer sözünde doğru ise kurtuldu” buyurdu. [270]
“- Söylediğinde doğru ise babasına yemin olsun kurtuldu. Sözünde doğru
ise babasına yemin olsun cennete girer.” buyurdu. [271]
“Ya Muhammed sallallahu aleyhi ve sellem’ bu, senden evvelki nebilerin
(namaz) vaktidir. Ve vakit bu iki vaktin arasıdır. [272]
Hişam bin Urve, Habib bin Ebû Merzuk, Ma’mer’in Urve’den rivâyeti gibi
rivâyet ettiler. Fakat Habib Beşir’i zikretmedi. Vehap bin Keysan Câbir
radıyallahu anhdan O da Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem
Efendimizden: Akşam vaktini rivâyet etti. Câbir: İkinci gün güneş batınca
Cibril akşam için aynı vakitte tek vakit için O’na geldi, dedi. [273]
İkinci gün sabah namazını kıldırdı, hemen döndü, biz (geç kaldığımız için)
güneş doğdu mu? Dedik. Öğleyi bir gün önceki ikindi vaktinde, ikindiyi
güneş sararınca veya şöyle dedi. Kararınca akşamı aydınlık kayıp olacağına
yakın, yatsıyı gecenin üçte biri olunca kıldırdı. Ve sonra, “Namaz vaktini
soran nerede? İşte vakit şu ikinin arasındadır,” buyurdu. [274]
“- Öğle namazının vakti, ikindi vakti girmedikçe, ikindinin vakti güneş
sararmadıkça, akşamın vakti akşam aydınlığı içindeki kırmızılık
düşmedikçe, yatsının vakti gece yarısına kadar, sabahın vakti güneş
doğmadığı müddetçe devam eder,” buyurdu. [275]
397 – Muhammed bin Âmr radıyallahu anhdan: Câbir radıyallahu anhdan:
Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellemin namazları hangi vakitlerde kıldığını
sorduk. Câbir şöyle dedi: Öğleyi tam gündüzün yarısında, ikindiyi güneş
diri iken, akşamı güneş batınca, yatsıyı cemaat çok olursa acele eder, az
olursa tehir ederdi. Sabahı da alaca karanlık iken kılardı. (256) [276]
Dedi ki: Ama yatsıyı kılmadan yatmayı ve kıldıktan sonra konuşmayı hoş
görmezdi. Sabah namazını bizden birimiz daha önce bildiği bir arkadaşın
simasını tanıyabileceği bir zamanda kılardı. Sabah namazında 60 la yüz
ayet arasında kıraatte bulunurdu. [277]
Ben öğle namazını Hz. Peygamber ile birlikte kılar, elimle serinlemesi için
bir avuç çakıl taşı alır, secdede alnımı koyacağım yere kor, sıcağın
şiddetinden dolayı onların üzerine secde ederdim. [278]
400 – Abdullah bin Mes’ûd radıyallahu anhdan: Rasûlullah, yaz günlerinde
namaza duruşunda (gölgenin) miktarı, üç ayaktan beş ayağa kadar, kış
günlerinde ise, beş ayaktan yedi ayağa kadardı, dedi. [279]
401 – Ebû Zer radıyallahu anhdan: Biz Rasûlullah sallallahu aleyhi ve
sellemle beraber bulunuyorduk. Müezzin öğle namazı için ezan okumak
istedi. Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem ona, “serinlenince oku,” dedi.
Tekrar, okumak istedi. Efendimiz: iki veya üç defa, müezzine serinleyince
okursun dedi. Öyle ki biz tepeciklerin gölgesini gördük. Sonra Rasûlullah
şöyle buyurdu: “Sıcak şiddetlendiği zaman namazı serine bırakın. Çünkü
sıcağın şiddeti cehennemin hararetinin yayılmasındandır.” (Maalim-üs-
Sünne, c. 1, s. 338) [280]
İbn-i Mevheb, (anıssalât yerine) “bissalatı” dedi. [281]
403 – Câbir bin Semüre radıyallahu anhdan: Hz. Bilal radıyallahu anh öğle
ezanını güneş batıya yöneldiği (yıkıldığı) zaman, okurdu. [282]
404 – Enes bin Mâlik radıyallahu anhdan: Rasûlullah sallallahu aleyhi ve
sellem ikindi namazını güneş beyaz, yüksekte ve sıcaklığı değişmediği bir
anda kıldırır. O anda Avâli’ye giden kimse daha güneş inmeden oraya
varabilirdi, diye haber verdi. [283]
Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem ikindi namazını kıldığı zaman güneş
onun (Hz. Aişe’nin) odasında bulunur ve henüz gölgesi duvarlara
yükselmezdi. [284]
409 – Ali bin Ebû Talib radıyallahu anhdan: Rasûlullah sallallahu aleyhi ve
sellem, Hendek savaşı günü “Müşrikler bizi orta namazı olan ikindi
namazından alıkoydular. Allah evlerini ve kabirlerini, ateşle doldursun,”
buyurdu. [285]
Bu ayete geldiğimde kendisini haberdar ettim. Bana (5 vakit namazı orta
namazı ve ikindi namazını vaktinde kılın, huşua riayet ederek Allah’ın
huzurunda durun) diye imla etti ve bunu Rasûlullah’tan işittim, dedi. [286]
“Kim güneş batmadan ikindinin bir rekâtına yetişirse o gün ikindiye, kim
güneş doğmadan önce sabah namazının bir rekâtına yetşirse o gün sabah
namazına yetişmiş olur,” buyurdu. [287]
“Bir kimse güneş sararıp şeytanın iki boynuzu arasına veya iki boynuzu
üstüne varana kadar oturup o zaman kalkar, kuşun tane topladığı gibi dört
rekât (ikindi namazını) Allah’ı az zikrederek kılarsa; işte o münafıkların
namazıdır. Münafıkların namazıdır.” [288]
Ebû Dâvud: Ubeydullah bin Ömer, Hemze ile “Ütira” dedi. Salim’in babası,
Rasûlullah’tan naklen Vav ile, Vütira dedi, diyor. [289]
416 – Enes bin Mâlik radıyallahu anhdan şöyle dediği rivâyet edilmiştir:
Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellemle akşam namazını kılar, sonra ok
atardık, içimizden biri okun düştüğü yeri görürdü. [290]
Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem akşam namazını güneşin üst kenarı
kaybolup battığı anda kıldırırdı. [291]
Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem onu, ay üç günlükken battığı anda
kılardı. [292]
“Yatsıyı mı bekliyorsunuz? Eğer ümmetime ağır gelmiyecek olsa yatsıyı
onlara bu saatte kıldırırım,” buyurdu. Sonra müezzine emretti. Müezzin de
namaz için kamette bulundu. [293]
“- Herkes namazını kıldı, yatağına döndü, siz ise namazı beklediğiniz
müddetçe, namazda imiş gibisiniz. Eğer zayıfların zayıflığı, hastanın
hastalığı olmasaydı, yatsı namazını gecenin yarısına tehir ederdim.”
buyurdu. [294]
423 – Aişe radıyallahu anha’dan rivâyet edildiğine göre şöyle demiştir:
Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem sabah namazını kıldırınca, kadınlar
atkılarına sarılarak evlerine dönerlerdi. Karanlıktan kim oldukları
bilinmezdi. [295]
“- Sabah namazını aydınlanınca kılın. Çünkü onu aydınlıkta kılarsanız
mükâfatınız daha büyük olur,” yahud “ecri daha büyük,” buyurdu. [296]
“- (Günde) Beş vakit namazı Allah (Müslumanlara) farz kıldı. Kim
abdestlerini güzel yaparak, rükûlarına, huşularına riayet ederek, onları
vaktinde kılarsa, o kimse Allahu Teâla’dan hatasını af edeceğine söz almış
olur. Kim böyle yapmazsa Allahu Teâlâ ona söz vermiş olmaz, dilerse o
kimseyi bağışlar, dilerse azab eder.” [297]
Huzaî Ümmü Ferve denilen halasından naklen rivâyet ettiği hadiste söyle
dedi: Ümmü Ferve; Rasûlullah sallallahu aleyhi ve selleme biat ettim,
gerçekten Rasûlullah sallallahu aleyhi ve selleme, soruldu, diye rivâyet etti.
[298]
427 – Ebû Bekir bin Umâre bin Rueybe radıyallahu anhâ’nın babasından
rivâyet edildiğine göre şöyle demiştir. Basra’lı birisi O’na, Rasûlullah
sallallahu aleyhi ve sellemden işittiklerini bana haber ver, dedi. O da
Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem: “(sabah) güneş doğmadan
(ikindileyin) güneş batmadan namaz kılan bir şahıs ateşe girmeyecek)”
buyurdu, dedi. Basra’lı ona üç defa bu rivâyet ettiğini Peygamber’den,
işittin mi? diye tekrar etti. Ebû Bekir bin Rueybe’nin babası da her
seferinde evet, bunların hepsini söylediğini şu kulaklarımla işittim, kalbim
de ezberledi, cevabını verince Basra’lı; aynı şeyi Rasûlullah sallallahu
aleyhi ve selleme söylerken ben de işittim, dedi. [299]
“- Allahü Teâlâ (bana) senin ümmetine günde beş vakit namazı farz kıldım.
Onları vaktinde eda ederek geleni Cennetime koyacağımı va’dettim. Kim
bu namazlara devam etmezse onu Cennet’e koyacağıma va’dim yok,”
buyurdu. [300]
“Namazı vaktinde kıl, sonra onlarla namaza yetişirsen tekrar kıl, onlarla
kıldığın senin için nafile olur,” buyurdu. [301]
“Namazı vaktinde kıl. Onlarla kıldığın nafile olsun,” buyurdu. [302]
Anbese; bu hadisi namazı beni zikir için kıl (li zikrî) şeklinde rivâyet
ederdi. Ahmed bin Salih, KERÂ: Uyuklamak manâsınadır, dedi.(283) [303]
Namazla sabah namazını kasdediyordu. Ses soluk kesildi, herkes uyuya
kaldı. Uyanamadılar, ancak onları güneşin sıcağı uyandırdı. Yerlerinden
kalkıp az bir vakit gittikten sonra inerek abdest aldılar. Bilâl ezan okudu,
evvelâ sabahın iki rekât sünnetini, sonra farzını kıldılar. Birbirlerine
namazda kusur ettik, diye konuştular. Rasûlullah (s.a.v), “Uykuda
geçirmekte kusur olmaz. Kusur uyanıkken geçirmektir. İçinizden biri
namazı unutursa hatırlayınca kılsın, ikinci günü o namazı vaktinde kılsın.”
buyurdu. [304]
439 – Aynı haber Ebû Katade radıyallahu anhdan rivâyet, edildi: Rasûlullah
sallallahu aleyhi ve sellem, “Allah dilediği yerde ruhunuzu aldı, dilediği
yere gönderdi. (Bilâl’e) kalk namaz için ezan oku” buyurdu, hepsi kalkıp
namaz için abdest aldılar. Güneş biraz yükselince Rasûlullah sallallahu
aleyhi ve sellem onlara sabah namazını kıldırdı. [305]
440 – Abdullah bin Ebû Katade’den, o da babasından; bir rivâyette güneş
yükselince Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem abdest alıp onlara sabah
namazını kıldırdı. [306]
“Uykuda kusur olmaz, kusur; ancak uyanıkken bir namazın diğer namazın
vakti girene kadar te’hir edilmesidir.” buyurdu. [307]
442 – Enes bin Mâlik radıyallahu anhdan rivâyet edildiğine göre: Rasûlullah
sallallahu aleyhi ve sellem söyle buyurdu: “Bir kimse bir namazı unutursa
hatırladığı vakit hemen kılsın. Unutulan namazın kazasından başka keffaret
yoktur.” [308]
443 – İmran bin Husayn radıyallahu anhdan: Rasûl-i Ekrem sallallahu
aleyhi ve sellem bir sefer esnasında ashab-ı (ile birlikte) sabah namazı
vaktinde uyuya kaldılar: Güneşin sıcağıyla uyanabildiler. Güneş az
yükselene kadar biraz gittiler. Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem
müezzine ezan okumasını emretti. Müezzin ezanı okuyunca sabah
namazının farzından önce iki rekât sünnet kıldı. Sonra müezzin kamet
getirdi. Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem farzı da kıldırdı. [309]
“Cami yaptırmakla insanlar birbirlerine övünmedikçe kıyamet
kopmayacak,” buyurdu. [310]
Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem Osman’a Taif mescidini, putlarının
(tapınaklarının) bulunduğu yere yapmasını emretti. [311]
– “Allah’ım; hayırlardan ancak ahiret hayrının faydası var, Ensar ve
Muhacirlere yardım eyle.” [312]
Abdulvâris şu hadis-i Hammâd’a onun ifade ettiğini iddia etti. [313]
Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem evlerde (ve kabilelerde) namazgâh
yapılıp, onların da temiz tutulmasını emretti. [314]
“Bana kişinin mescidden çıkardığı toza toprağa varıncaya kadar ümmetimin
ecirleri takdim edildi. Ümmetimin günahları da arz olundu. Günahlar için
de bir şahsın bir sûreyi veya bir ayeti öğrenip, sonra unutması kadar büyük
günah görmedim,” buyurdu. [315]
Mescidden çıkınca da, ben senin fazlından isterim.” desin. [316]
467 – Ebû Katade radıyallahu anhdan rivâyet edilmiştir. Rasûlullah
sallallahu aleyhi ve sellem, “Sizden biriniz mescide geldiği zaman daha
oturmadan iki rekât namaz kılsın,” buyurdu. [317]
Ya Allah ona mağfiret et. Ya Allah ona merhamet et diye dua ve istiğfar
ederler,” buyurdu. [318]
Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem: “Sizden birinizi namaz (mescidte)
alıkoyduğu müddetçe, o kimse namazda sayılır. Çünkü onu evine gitmekten
ancak namaz alıkoyuyor.” buyurdu. [319]
Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellemin şöyle buyurduğunu işittim: “Kim
camide yitiğini soran birini işitirse, Allah yitiğini iade etmesin desin.
Gerçekten camiler yitik aramak için yapılmadı,” buyurdu. [320]
474 – Enes bin Mâlik radıyallahu anhdan: Rasûlullah sallallahu aleyhi ve
sellem şöyle buyurdu: “Mescidde tükürmek hatadır. Bu hatanın kefareti onu
gidermektir” [321]
“Mescide tükürmek hatadır. Onun kefareti onu gömmektir.” [322]
“Bir kimse namaza kalkınca yahut sizden biriniz namaz kıldığı zaman
önüne ve sağına tükürmesin, ama boşsa, soluna veyahut ayağının altına
tükürsün, sonra bunu silsin.” [323]
“Sizden biriniz namaz kılarken, Allah onun yüzü tarafında (gibi) dir. Sakın
önüne tükürmesin,” buyurdu. [324]
“Sizden birinizin yüzüne tükürülse, hoşuna gider mi? Sizden biriniz kıbleye
döndüğü zaman gerçekten aziz ve celil olan Allah’a karşı dönmüş olur.
Sağında da melekler vardır. Ne sağına ne de kıbleye tükürmesin, soluna
veyahut ayağının altına tükürsün, eğer onun tükürüğü sıkıştırıp acele
edecekse, şöyle yapsın,” buyurdu, İbn-i Aclan bize şöyle izah etti. Mendile
tükürüp bir kısmını diğer kısmı ile silmek oğuşturmaktır. [325]
“Çünkü sen Allah’a ve Rasûlüne ezâ ettin,” buyurdu. [326]
483 – Ebûl Âlâ, babası (Abdullah) radıyallahu anhdan evvelki hadisle aynı
manâda rivâyet etti. “Sonra onu nalinle sürttü,” cümlesini ziyade etti. [327]
Ey Muhammed sallallahu aleyhi ve sellem Sana soruyorum, dedi. Enes
hadisi sevketti. [328]
488 – Ebû Hüreyre radıyallahu anhdan rivâyet edildiğine göre şöyle dedi:
Yahudiler Rasûlullah sallallahu aleyhi ve selleme geldiler. Rasûlullah
sallallahu aleyhi ve sellem Mescidde eshabı arasında oturuyordu.
Kendilerinden zina eden bir erkekle kadın arasında (Ne yapacaklarını
sormak üzere geldiler.) Ey Ebe’l Kasım dediler. [329]
– Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem, “Yer yüzünün her yerinde namaz
kılınabilir. Ancak hamam ve kabirler müstesna,” buyurdu. [330]
“- Orada kılın, çünkü onlar berekettir.” buyurdu. [331]