TAHARET BÖLÜMÜ · 136 – ELBİSEYE BULAŞAN MENİNİN HÜKMÜ
371 – Hemmâm bin Hâris radıyallahu anh’dan: Aişe radıyallahu anha’nın yanında (misafir) iken ihtilam oldu. Elbiseden meni bulaşıklarını veya elbiseyi yıkıyordu. Bir cariye Hz. Aişe’ye durumu haber verdi. Aişe radıyallahu anha, ben de Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellemin elbisesinden meni parçalarını sürttüğünü gördüm, dedi. Bu hadis-i Hakem rivâyet ettiği gibi, A’meş de rivâyet etti. [260]
İZAH
Bu hadis-i şerif ihtilam olan kimsenin donuna bulaşan meni parçalarını kuruduktan sonra oğuşturarak temizlemesinin mümkün olacağına delâlet eder. Hadis-i şerifte ihtilam olan zâtın Hemmam bin Haris olduğu bildiriliyor. Müslim’deki rivâyete göre, ihtilam olanın Şehap bin Havlânî olduğu anlaşılıyor.
372 – Aişe radıyallahu anha dedi ki: Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellemin elbisesinden meniyi oğuşturur sürterdim de, onunla namaz kılardı. [261]
373 – Aişe radıyallahu anha’dan rivâyet edildiğine göre şöyle demiştir: Peygamber sallallahu aleyhi ve sellemin elbisesinden meni bulaşığını yıkardım da, sonra o (elbisede yıkanmış yeri) bir bölük veya renk renk (dalgalı) görürdüm, dedi. [262]
İZAH
Bu hadis-i şerife göre, meniyi yıkamak nezafete daha uygundur. Ebû Hanife’ye göre meni pistir, yıkanır. Ancak, kurusu oğuşturulmakla temizlenebilir. (Maalimüss-sünne c. 1, s. 223)