TAHARET BÖLÜMÜ · 143 – ELBİSEYE BULAŞAN TÜKRÜĞÜN HÜKMÜ
389 – Ebî Nadra radıyallahu anhdan rivâyet edildiğine göre şöyle demiştir:
Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem elbisesine tükürdü ve elbisesinin bir
kısmını diğer kısmı ile sürttü.
İZAH
Bu hadis-i şerif mürseldir. Tükrük necis değildir, fakat mikroplu olabilir,
hem de insanı tiksindiricidir. Bu olaya sebep olan şey şudur. Rasûlullah
Efendimiz sallallahu aleyhi ve sellem namazda Kıble’ye karşı tüküren birini
gördü ve:
“- Sizden birniz namaza durduğu zaman Rabbı’na münacaat eder. Kıble’ye
karşı tükürmesin, lakin soluna veya ayağının altına tükürsün,” buyurdu.
Sonra elbisesinin bir tarafını alarak oraya tükürdü, elbisesinin o kısmını
diğer kısmı ile oğuşturdu, veyahut böyle yapar, buyurdu.
Rasûl-i Ekrem sallallahu aleyhi ve sellem Efendimiz namazda Kıble’ye
karşı tükürmeyi önlemek için bir mendil parçası kullanmayı, o yoksa
elbisesine böylece silinir, diyerek tarif etmiş ve başkasını tiksindirmeye
kimsenin hakkı olmadığını bildirmiş oldu.
390 – Enes bin Mâlik radıyallahu anhdan:
Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem’den bir önceki hadisin benzeri rivâyet
olundu. [269]
[239] . İbn-i Mâce, Kitâb’ut-Tahâret, b. 93, N, 572, s. 189, c. 1
[240] . Buharî, Kitâb’ut-Tahâret, n. 433 c. 1
[241] . Buharî, Kitâb’ul-Cuma, b. 2, s. 212, c. 1; Müslim, Kitâb’ul-Cumâ, b.
1, n. 845, s. 580, c. 2; Tirmizî, Kitâb’ul-Cumâ, b. 355, n. 494. s. 366, c. 2;
Neseî, Kitâb’ul-Cumâ.
[242] . Müslim, Kitâb’ul-Cumâ b. 1, n. 846, s. 80, c. 2; Buharî, Kitâb’ul-
Cumâ, b. 2, s. 212, c. 1; Neseî, Kitâb’ul-Cumâ, b. 6, n. 1379, s. 93, c. 3;
İbn-i Mâce Kitâb’ul-Cumâ, b. 80, n. 1089, s. 346, c. 1
[243] . Neseî, Kitâb’ul-Cuma, b. 2, n. 1373, s. 89, c.
[244] . Müslim, Kitâb’ul-Cuma, b. 8, n. 857, c. 2
[245] . Buharî, Kitâb’ul-Cuma, b. 3, s. 212, c. 1; Müslim, Kitâb’ul-Cuma, b.
2, n. 846, s. 581, c. 2; Neseî, Kitâb’ul-Cuma, b. 4, n. 1347, s. 93, c. 3
[246] . Tirmizî, Kitâb’ul-Cuma, b. 356, n. 496, s. 367, c. 2; Neseî, Kitâb’ul-
Cuma, b. 17, n. 1382, s. 95., c. 3; İbn-i Mâce, Kitâb’ul-Cuma, b. 80, n.
1087, s. 346, c. 1
[247] . Buharî, Kitâb’ul-Cumâ, b. 30, s. 223, c. 1; Müslim, Kitâb’ul-Cumâ,
b. 2, n. 850, s. 582, c. 2; Tirmizî, Ebvâb’ul-Cumâ, b. 358, n. 499, s. 372, c.
2; Neseî, Kitâb’ul-Cumâ, b. 9, n. 1386, s. 99, c. 3; İbn-i Mâce, Kitâb’ul-
cumâ, b. 82, n. 1092, s. 347, c. 1
[248] . Buharî, Kitâb’ul-Cumâ, b. 15, s. 217, c. 1; Müslim, Kitâb’ul-Cumâ b.
21, n. 847, s. 581, c. 2
[249] . Tirmizî, Kitâb’us-Salât, b. 357, n. 497, s. 369, c. 2; Neseî, Kitâb’ul-
Cumâ, n. 1381
[250] . Tirmizî, Kitâb’us-salât, b. 425, n. 605, s. 502, c. 2
[251] . Buharî, Kitâb’ul-Hayz, b. 12, s. 80, c. 1
[252] . Buharî, Kitâb’ut-Tahâret, b. 12, s. 80, c. 1; Müslim, Kitâb’ut-Tahâret,
B.33, n. 291, s. 240, c. 1; Tirmizî, Kitâb’ut-Tahâret, B.104, n. 138, s. 254, c.
1; İbn-i Mâce, Kitâb’ut-Tahâret, B.118, n. 630, s. 207, c. 1; Neseî, Kitâb’ut-
Tahâret, n. 294-394, c. 1
[253] . Buharî, Kitâb’ut-Tahâret, b. 67, s. 63, c. 1; Müslim, Kitâb’ut-Tahâret,
b. 33, n. 291, s. 240, c. 1; Tirmizî, Kitâb’ut-Tahâret, b. 104, n. 138, s. 251,
c. 1; Neseî, Kitâb’ut-Tahâret, b. 13, n. 294, s. 195, c. 1; Neseî, Kitâb’ut-
Tahâret, b. 13, n. 293, s. 196, c. 1; İbn-i Mâce Kitâb’ut-Tahâret, b. 118, n.
628, s. 206, c. 1
[254] . Neseî, Kitâb’ut-Tahâret, b. 97, s. 155, c. 1; İbn-i Mâce, Kitâb’ut-
Tahâret, b. 81, n. 540, s. 179, c. 1; Tirmizî, Kitâb’us-Salât, b. 120, n. 600, s.
196, c. 2; Neseî,
[255] . Tirmizî, Kitâb’us-Salât, b. 420, n. 600, s. 496, c. 2; Neseî, Kitâb’ut-
Tahâret, b. ; İbn-i Mâce, Kitâb’ut-Teyemmüm, B.
[256] . Müslim, Kitâb’ut-Tahâret, ; Neseî, Kitâb’ut-Tahâret, N, 285-372-
769; İbn-i Mâce, Kitâb’ut-Tahâret, b. 131, N, 652, s. 214 c. 1
[257] . Müslim, Kitâb’ut-Tahâret, b. 32, s. 238; Neseî, b. 99, n. 297, s. 156,
c. 1
[258] . Müslim, Kitâb’ut-Tahâret, b. 32, n. 288, s. 238, c. 1; İbn-i Mâce,
Kitâb’ut-Tahâret, b. 82, n. 537 s. 173, c. 1
[259] . Müslim, Kitâb’ut-Tahâret, b. ; Neseî, Kitâb’ut-Tahâret, n. 285-372-
769; İbn-i Mâce Kitâb’ut-Tahâret, b. 131, n. 652, s. 214, c. 1
[260] . Müslim, Kitâb’ut-Tahâret, b. 32, s. 238; Neseî, b. 99, n. 297, s. 156,
c. 1
[261] . Müslim, Kitâb’ut-Tahâret, b. 32, n. 288, s. 238, c. 1; İbn-i Mâce,
Kitâb’ut-Tahâret, b. 82, n. 537, s. 178, c. 1
[262] . Buharî, Kitâb’ut-Tahâret, b. 69, s. 63, c. 1; Müslmi, Kitâb’ut-Tahâret,
b. 32, n. 298, s. 239, c. 1; Neseî, Kitâb’ut-Tahâret, b. 98, n. 296, s. 156, c. 1;
Tirmizî, Ebvâb’ut-Tahâret, b. 86, n. 117, s. 201, c. 1; İbn-i Mâce, Kitâb’ut-
Tahâret, b. 81, n. 536, s. 178
[263] . İbn-i Mâce, Kitâb’ut-Tahâret, b. 77, n. 522, s. 174, c. 1
[264] . Neseî, Kitâb’ut-Tahâret, b. 101, n. 305, s. 158, c. 1; İbn-i M^ce,
Kitâb’ut-Tahâret, b. 77, n. 526, s. 175, c. 1
[265] . Tirmizî, Kitâb’us-Salât, b. 430, n. 610, s. 509, c. 1;
[266] . Tirmizî, Kitâb’us-Salât, b. 430, n. 610, s. 509, c. 2; İbn-i Mâce,
Kitâb’ut-Tahâret, b. 77, n. 525, s. 174, c. 1
[267] . Buharî, Kitâb’ul-Vudu, b. 61, s. 61, c. 1; Müslim, Kitâb’ut-Tahâret,
b. 32, n. 284, s. 236, c. 1; Tirmizî, Ebvâb’ut-Tahâret, b. 112, n. 147, s. 275,
c. 2
[268] . Tirmizî, Kitâb’ut-Tahâret, b. 109, n. 143, s. 266, c. 2; İbn-i Mâce,
Kitâb’ut-Tahâret, b. 79, n. 531, s. 177, c. 1
[269] . Buharî, Kitâb’us-Salât, b. 33, s. 106; Müslim, Kitâb’ül-Mesâcit, b.
13, n. 549, s. 389, c. 1; Neseî, Kitâb’ut-Tahâret, b. 104, s. 163, c. 1
[239]. İbn-i Mâce, Kitâb’ut-Tahâret, b. 93, N, 572, s. 189, c. 1
[240]. Buharî, Kitâb’ut-Tahâret, n. 433 c. 1
[241]. Buharî, Kitâb’ul-Cuma, b. 2, s. 212, c. 1; Müslim, Kitâb’ul-Cumâ, b.
1, n. 845, s. 580, c. 2; Tirmizî, Kitâb’ul-Cumâ, b. 355, n. 494. s. 366, c. 2;
Neseî, Kitâb’ul-Cumâ.
[242]. Müslim, Kitâb’ul-Cumâ b. 1, n. 846, s. 80, c. 2; Buharî, Kitâb’ul-
Cumâ, b. 2, s. 212, c. 1; Neseî, Kitâb’ul-Cumâ, b. 6, n. 1379, s. 93, c. 3;
İbn-i Mâce Kitâb’ul-Cumâ, b. 80, n. 1089, s. 346, c. 1
[243]. Neseî, Kitâb’ul-Cuma, b. 2, n. 1373, s. 89, c.
[244]. Müslim, Kitâb’ul-Cuma, b. 8, n. 857, c. 2
[245]. Buharî, Kitâb’ul-Cuma, b. 3, s. 212, c. 1; Müslim, Kitâb’ul-Cuma, b.
2, n. 846, s. 581, c. 2; Neseî, Kitâb’ul-Cuma, b. 4, n. 1347, s. 93, c. 3
[246]. Tirmizî, Kitâb’ul-Cuma, b. 356, n. 496, s. 367, c. 2; Neseî, Kitâb’ul-
Cuma, b. 17, n. 1382, s. 95., c. 3; İbn-i Mâce, Kitâb’ul-Cuma, b. 80, n.
1087, s. 346, c. 1
[247]. Buharî, Kitâb’ul-Cumâ, b. 30, s. 223, c. 1; Müslim, Kitâb’ul-Cumâ,
b. 2, n. 850, s. 582, c. 2; Tirmizî, Ebvâb’ul-Cumâ, b. 358, n. 499, s. 372, c.
2; Neseî, Kitâb’ul-Cumâ, b. 9, n. 1386, s. 99, c. 3; İbn-i Mâce, Kitâb’ul-
cumâ, b. 82, n. 1092, s. 347, c. 1
[248]. Buharî, Kitâb’ul-Cumâ, b. 15, s. 217, c. 1; Müslim, Kitâb’ul-Cumâ b.
21, n. 847, s. 581, c. 2
[249]. Tirmizî, Kitâb’us-Salât, b. 357, n. 497, s. 369, c. 2; Neseî, Kitâb’ul-
Cumâ, n. 1381
[250]. Tirmizî, Kitâb’us-salât, b. 425, n. 605, s. 502, c. 2
[251]. Buharî, Kitâb’ul-Hayz, b. 12, s. 80, c. 1
[252]. Buharî, Kitâb’ut-Tahâret, b. 12, s. 80, c. 1; Müslim, Kitâb’ut-Tahâret,
B.33, n. 291, s. 240, c. 1; Tirmizî, Kitâb’ut-Tahâret, B.104, n. 138, s. 254, c.
1; İbn-i Mâce, Kitâb’ut-Tahâret, B.118, n. 630, s. 207, c. 1; Neseî, Kitâb’ut-
Tahâret, n. 294-394, c. 1
[253]. Buharî, Kitâb’ut-Tahâret, b. 67, s. 63, c. 1; Müslim, Kitâb’ut-Tahâret,
b. 33, n. 291, s. 240, c. 1; Tirmizî, Kitâb’ut-Tahâret, b. 104, n. 138, s. 251,
c. 1; Neseî, Kitâb’ut-Tahâret, b. 13, n. 294, s. 195, c. 1; Neseî, Kitâb’ut-
Tahâret, b. 13, n. 293, s. 196, c. 1; İbn-i Mâce Kitâb’ut-Tahâret, b. 118, n.
628, s. 206, c. 1
[254]. Neseî, Kitâb’ut-Tahâret, b. 97, s. 155, c. 1; İbn-i Mâce, Kitâb’ut-
Tahâret, b. 81, n. 540, s. 179, c. 1; Tirmizî, Kitâb’us-Salât, b. 120, n. 600, s.
196, c. 2; Neseî,
[255]. Tirmizî, Kitâb’us-Salât, b. 420, n. 600, s. 496, c. 2; Neseî, Kitâb’ut-
Tahâret, b. ; İbn-i Mâce, Kitâb’ut-Teyemmüm, B.
[256]. Müslim, Kitâb’ut-Tahâret, ; Neseî, Kitâb’ut-Tahâret, N, 285-372-
769; İbn-i Mâce, Kitâb’ut-Tahâret, b. 131, N, 652, s. 214 c. 1
[257]. Müslim, Kitâb’ut-Tahâret, b. 32, s. 238; Neseî, b. 99, n. 297, s. 156,
c. 1
[258]. Müslim, Kitâb’ut-Tahâret, b. 32, n. 288, s. 238, c. 1; İbn-i Mâce,
Kitâb’ut-Tahâret, b. 82, n. 537 s. 173, c. 1
[259]. Müslim, Kitâb’ut-Tahâret, b. ; Neseî, Kitâb’ut-Tahâret, n. 285-372-
769; İbn-i Mâce Kitâb’ut-Tahâret, b. 131, n. 652, s. 214, c. 1
[260]. Müslim, Kitâb’ut-Tahâret, b. 32, s. 238; Neseî, b. 99, n. 297, s. 156,
c. 1
[261]. Müslim, Kitâb’ut-Tahâret, b. 32, n. 288, s. 238, c. 1; İbn-i Mâce,
Kitâb’ut-Tahâret, b. 82, n. 537, s. 178, c. 1
[262]. Buharî, Kitâb’ut-Tahâret, b. 69, s. 63, c. 1; Müslmi, Kitâb’ut-Tahâret,
b. 32, n. 298, s. 239, c. 1; Neseî, Kitâb’ut-Tahâret, b. 98, n. 296, s. 156, c. 1;
Tirmizî, Ebvâb’ut-Tahâret, b. 86, n. 117, s. 201, c. 1; İbn-i Mâce, Kitâb’ut-
Tahâret, b. 81, n. 536, s. 178
[263]. İbn-i Mâce, Kitâb’ut-Tahâret, b. 77, n. 522, s. 174, c. 1
[264]. Neseî, Kitâb’ut-Tahâret, b. 101, n. 305, s. 158, c. 1; İbn-i M^ce,
Kitâb’ut-Tahâret, b. 77, n. 526, s. 175, c. 1
[265]. Tirmizî, Kitâb’us-Salât, b. 430, n. 610, s. 509, c. 1;
[266]. Tirmizî, Kitâb’us-Salât, b. 430, n. 610, s. 509, c. 2; İbn-i Mâce,
Kitâb’ut-Tahâret, b. 77, n. 525, s. 174, c. 1
[267]. Buharî, Kitâb’ul-Vudu, b. 61, s. 61, c. 1; Müslim, Kitâb’ut-Tahâret,
b. 32, n. 284, s. 236, c. 1; Tirmizî, Ebvâb’ut-Tahâret, b. 112, n. 147, s. 275,
c. 2
[268]. Tirmizî, Kitâb’ut-Tahâret, b. 109, n. 143, s. 266, c. 2; İbn-i Mâce,
Kitâb’ut-Tahâret, b. 79, n. 531, s. 177, c. 1
[269]. Buharî, Kitâb’us-Salât, b. 33, s. 106; Müslim, Kitâb’ül-Mesâcit, b.
13, n. 549, s. 389, c. 1; Neseî, Kitâb’ut-Tahâret, b. 104, s. 163, c. 1
“Cahilliğin şifası sormak değil mi? Onu öldürdüler, Allah da onları
öldürsün,” buyurdu. [239]
“Sana da iki kat sevap var,” buyurdu. [240]
340 – Ebû Hüreyre radıyallahu anhdan rivâyet olunmuştur: Bir zaman Ömer
Bin Hattab bir cuma günü hutbe okuyordu, içeri bir zat (Osman bin Affan)
girdi. Ömer radıyallahu anh O’na sizi namazdan hapis mi ediyorlar? Niçin
geç kaldın? Dedi. O şahıs, ben fazla gecikmedim, ezanı işitir işitmez abdest
aldım, cevabını verince, Ömer radıyallahu anh namaz gibi abdesti de mi
noksan yaptın? Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellemin “Sizden biriniz
cumaya geleceğinde yıkansın,” emrini işitmediniz mi? Dedi. [241]
341 – Ebû Said el-Hudrî radıyallahu anhdan rivâyet edildiğine göre:
Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem Efendimiz, “Her erkeklik çağına
erene cuma günleri yıkanmak vaciptir.” buyurdu. [242]
Ebû Dâvud dedi ki: Bir şahıs, Cuma günü şafaktan sonra yıkanırsa cuma
için yıkanmak yerine kâfi gelir, isterse cünüblükten dolayı yıkanmış olsun.
[243]
Ebû Dâvud, Muhammed bin Seleme’nin hadis-i daha tamamdır. Hammâd
Ebû Hureyre’nin kelâmını zikretmedi, dedi. [244]
“İsterse kadının kokusundan olsun sürünsün,” dedi. [245]
Onun her adımı için bir sene geceleri nafile namaz kılmış, gündüzleri nafile
oruç tutmuş gibi ecir alır,” buyurdu. [246]
“- Kim Cuma günü cünüplükten yıkandığı gibi yıkanır, sonra birinci saatte
camiye giderse bir deve, ikinci saatte giderse bir sığır, üçüncü saatte giderse
boynuzlu koç, dördüncü saatte giderse bir tavuk, beşinci saatte giderse bir
yumurta sadaka vermiş gibi olur. Imam minbere çıkınca melekler hazır olur.
Hutbeyi dinlerler.” [247]
İnsanlar işlerini kendileri yapıyorlardı. O kılıkları ile Cumaya gidiyorlardı.
Onlara “yıkanmış olsanız” buyruldu. [248]
354 – Semure radıyallahu anhdan: Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem
“Bir kimse Cuma günü abdest alırsa, ne iyi, ne güzel eğer boy abdesti alırsa
daha faziletlidir,” buyurdu. [249]
355 – Kays bin Asım radıyallahu anhdan: Müslüman olmak için
Peygamberimiz sallallahu aleyhi ve selleme gelmiştim. Peygamber
sallallahu aleyhi ve sellem bana sidir karışmış su ile gusletmemi emretti,
dedi. [250]
358 – Mücâhid radıyallahu anhdan: Aişe radıyallahu anha Ezvac-i tâhîrâttan
birimizin birden fazla elbisesi olmazdı. O elbise üzerinde iken hayız olurdu,
Eğer elbiseye (az) kan bulaşırsa ağız suyu ile ıslar, ağız suyu ile (Tırnakları
arasında) sıkardı, dedi. [251]
“Birinizin elbisesine hayız kanı bulaşırsa, parmağı ile oğuştur-sun. Sonra su
saçsın, namazını kılsın.” cevabını verdi. [252]
“Onu kazı, su ile sık, sonra üzerine su saç.” buyurdu. [253]
– “Onu bir (eğri nesne) ile kazı su ve sidir ile yıka,” buyurdu. [254]
366 – Muaviye bin Ebû Süfyan radıyallahu anhdan: Rasûlullah sallallahu
aleyhi ve sellemin hanımı ve kendi kız kardeşi olan Ümmü Habibe’ye;
Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem cima ettiği elbise ile namaz kılar mı?
diye sordu. Ümmü Habibe; evet elbisede pislik görmezse kılardı, dedi. [255]
367 – Aişe radıyallahu anha’dan: Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem
bizim iç çamaşırımızda veya çarşaflarımızda namaz kılmazdı, dedi.
Ubeydullah, Babam (çamaşır mı yoksa çarşaf mı olduğu hususunda şüphe
etti dedi. [256]
Hammâd şöyle dedi: Saad bin Ebû Sadaka’nın şöyle dediğini işittim. Bu
hadis-i Muhammed bin Sîrîn’e sordum. Bana rivâyet etmedi. Ve onu işiteli
çok zaman oldu. Kimden işittim bilmiyorum. Kendisine güvenilir bir
kimseden mi? yoksa zayıf bir kimseden mi işittim bilmiyorum? Onu
başkasına sorunuz, dedi. [257]
369 – Meymune radıyallahu anha’dan: Peygamber sallallahu aleyhi ve
sellem namaz kılarken sırtında yünden bir hırka vardı. Hırkasının bir kısmı
ailelerinden birinin üstünde idi. Aynı zamanda kadın hayızlı idi. Rasûlullah
sallallahu aleyhi ve sellem, o, üstünde iken namaza devam ediyordu, dedi.
[258]
370 – Aişe radıyallahu anha’dan: Ben hayızlı iken Rasûlullah sallallahu
aleyhi ve sellemin yanında bulunurdum. Rasûlullah sallallahu aleyhi ve
sellem gece namaz kılardı. Halbuki, benim üzerimde bana ait bir hırka
vardı. Hırkanın bir kısmı da onun üstünde idi, dedi. [259]
Bu hadis-i Hakem rivâyet ettiği gibi, A’meş de rivâyet etti. [260]
372 – Aişe radıyallahu anha dedi ki: Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellemin
elbisesinden meniyi oğuşturur sürterdim de, onunla namaz kılardı. [261]
373 – Aişe radıyallahu anha’dan rivâyet edildiğine göre şöyle demiştir:
Peygamber sallallahu aleyhi ve sellemin elbisesinden meni bulaşığını
yıkardım da, sonra o (elbisede yıkanmış yeri) bir bölük veya renk renk
(dalgalı) görürdüm, dedi. [262]
“Kızların idrarından dolayı yıkanır, erkek çocukların idrarından ise su
serpilir,” buyurdu. [263]
“Kız çocuğunun sidiği yıkanır, erkek çocuğunun sidiğine su saçılır,”
buyurdu. [264]
“Kızın idrarından elbise yıkanır, yemek (yedirilecek çağa gelip) yemek
yemedikçe erkek çocuğun idrarından dolayı su dökülür,” buyurdu. [265]
Bu; yemek yemedikleri müddetçedir. Yemek yedikleri zaman hepsinin
idrarından (elbise) yıkanır. [266]
“Siz kolaylık göstermek için gönderildiniz. Zorluk çıkarmak için
gönderilmediniz, üzerine büyük bir kova dolusu veya doluya yakın su
dökün,” buyurdu. [267]
“Pislikten sonra gelen temiz yer, eteğini temizler,” cevabını verdi, dedi. [268]
Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem’den bir önceki hadisin benzeri rivâyet
olundu. [269]
