TAHARET BÖLÜMÜ · 100 – GUSLEDEN KADININ SAÇININ ÖRGÜSÜ
251 – Ümmü Seleme radıyallahu anha’dan:
Müslümanlardan bir kadın: – Züheyr dedi ki: Ümmü Seleme’nin kendisi –
Ey Allah’ın Rasûl-i ben başımın örgüleri sık bir kadınım, cünüplükten
yıkanırken onları sökeyim mi? Dedi. Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem:
“Onun üzerine üç avuç su dökerek (diplerini) yıkaman kâfidir.” buyurdu.
Züheyr rivâyetinde: “Onun üzerine üç avuç su saçarsın, sonra vücudunun
diğer kısmına su dökersin, işte sen temizlendin,” buyurdu. [199]
İZAH
Bu hadis-i şerif, kadının gusül anında saçının örgüsünü sökmesi
gerekmediğine, sadece saç diplerinin yıkanması kâfi geleceğine delildir.
252 – Ümmü Seleme radıyallahu anha’dan: o şöyle demiştir:
Bir kadın bana geldi (Üsame burada evvelki hadis-i nakleder.) Ümmü
Seleme, o kadın için Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem’e sordum,
diyerek bir önce geçen hadisle aynı manâda rivâyet etti.
Peygamberimiz sallallahu aleyhi ve sellem bu rivâyete göre: “Her su
dökmede saçının örgülerini sık,” buyurdu. [200]
İZAH
Gamz: Sıkmak manâsınadır. Ümmü Seleme’nin yanına gelen kadının gusl
ederken saçlarını sıkmak ve aralarına suyu yetiştirmekle emredilmesi
saçlarının seyrek olmasındandır. Bu hadisle istidlâl ederek kadınlarda saç
arasına suyu yetiştirmenin gerektiğine kâil olan ilim adamları da vardır.
253 – Aişe radıyallahu anha’dan rivâyet edildiğine göre:
Bizden birimiz cünüp olunca şöyle (iki elini birden kasd ediyor) üç avuç su
alır başına dökerdi. Bir eli ile bir avuç su alır, onu sağ tarafa öbür avucu sol
tarafa dökerdi, dedi. [201]
254 – Hz. Aişe radıyallahu anha’dan:
Biz Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem ile birlikte iken ihramlı ve
ihramsız olduğumuz halde, başımızda saç örgüleri var iken (onları
çözmeden) yıknaırdık, dedi.
İZAH
Hadis-i şerifte geçen ez-zummad kelimesi aslında yaralı uzuv üzerine
sarılan bez manasına gelir. Bu hadiste ise başa sürülen koku sebebiyle
birbirine yapışmış olan saç (örgüleri) kastedilir. İşte Efendimiz’in hanımları
bu halde onları açmadan guslederlerdi. Çünkü bu halde saçların dibine su
ulaşmaktadır.
255 – Şureyh bin Ubeyd radıyallahu anh’dan rivâyet edildiğine göre şöyle
demiştir:
Cübeyr bin Nüfeyr, cünüplükten yıkanma hakkında bana fetva verdi.
Onlara da Sevban şöyle anlatmış:
Onlar gusül hakkında Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem’den fetva
istemişlerdir. Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem:
“Erkek saçlarını açsın (Aralasın örgüsünü söksün), su kılların dibine
varıncaya kadar yıkasın, amma kadının örgüsünü sökmemesinde ona vebal
yok. İki eli ile başına üç avuç su döksün,” buyurdu.
İZAH
Gusülde erkekler saçlarının hem ucuna hem de dibine suyu yetiştirmeye
mecburdurlar. Kadınlar ise sadece saçların dibini yıkamakla mükelleftirler.
Saç örgülerini sökmeye mecbur değildirler.
[158] . Buharî, Kitâb’ul-Vuzu, b. 54, s. 59, c. 1; Müslim, Kitâb’ul-Hayz, b.
24, n. 358, s. 274, c. 1; Tirmizî, Ebvâb’ut-Tahâret, b. 66, n. 89, s. 149, c. 1;
Neseî, Kitâb’ut-Tahâret, b. 49, n. 187, s. 109, c. 1; İbn-i Mâce, Kitâb’ut-
Tahâret, b. 68, n. 498, s. 167, c. 1
[159] . Buharî, Kitâb’ul-Mevakıt, b. 24, s. 142, c. 1; Müslim, Kitâb’ul
Mesacid, b. 39, n. 225, s. 442, c. 1
[160] . Müslim, Kitâb’ul-Hayz, b. 33, n. 376, c. 1, s. 284
[161] . İbn-i Mâce, Kitâb’ut-Tahâret, b. 62, n. 477, c. 1, s. 161
[162] . İbn-i Mâce, Kitâb’ut-Tahâret, b. 79, n. 532, s. 177, c. 1; Tirmizî,
Kitâb’ut-Tahâret, b. 109, n. 143, s. 266, c. 1
[163] . Tirmizî Kitâb’ur-Rada, b. 109, n. 143, s. 168, c. 1
[164] . Buharî, Kitâb’ul-Gusul, b. 13, s. 71, c. 1; Müslim, Kitâb’ut-Tahâret,
b. 4, n. 303, s. 247, c. 1; Tirmizî, Ebvâb’ut-Tahâret, b. 83, n. 114, s. 193;
Neseî, Kitâb’ut-Tahâret, B. 28, n. 152, s. 213, c. 1; İbn-i Mâce, Kitâb’ut-
Tahâret, b. 70, n. 504, s. 168, c. 1
[165] . Neseî, Kitâb’ut-Tahâret, b. 28, n. 157, s. 214, c. 1; İbn-i Mâce,
Kitâb’ut-Tahâret, b. 70, n. 505, s. 169, c. 1
[166] . Tirmizî, Ebvâb’ut-Tahâret, b. 84, n. 115, s. 197, c. 1; İbn-i Mâce,
Kitâb’ut-Tahâret, b. 70, n. 506, s. 189, c. 1
[167] . Tirmizî, Kiâb’ut-Tahâret, b. 100, n. 133, s. 246
[168] . Neseî, Kitâb’ut-Tahâret, n. 264 – 265, c. 1; Buharî, Kitâb’ul-Gusül, b.
27, s. 76, c. 1; Müslim, Kitâb’ut-Tahâret, b. 21, n. 364, s. 270, c. 1; Tirmizî
Ebvâb’ut-Tahâret, b. 81, n. 110, s. 183, c. 1
[169] . Buharî, Kitâb’ut-Tahâret, b. 27, s. 76, c. 1; Müslim, Kitâb’ut-Tahâret,
b. 57, n. 346, s. 185, c. 1; Tirmizî, Kitâb’ut-Tahâret, b. 81, n. 110, s. 183, c.
1
[170] . Buharî, Kitâb’ul-Gusül, b. 26, s. 76, c. 1; Müslim, Kitâb’ut-Tahâret,
b. 22, n. 348, s. 271, c. 1; Neseî, Kitâb’ut-Tahâret, n. 191, c. 1; İbn-i Mâce,
Kitâb’ut-Tahâret, b. 111, n. 610, c. 1, s. 200
[171] . Müslim, kitâb’ut-tahâret, b. 21, n. 343, s. 269, c. 1
[172] . Neseî, Kitâb’ut-Tahâret, b. 82, n. 194, s. 143
[173] . Neseî, Kitâb’ut-Tahâret; İbn-i Mâce, Kitâb’ut-Tahâret, b. 102, n. 5, s.
194, c. 1
[174] . Müslim, Kitâb’ut-Tahâret, b. 65, n. 308, s. 249, c. 1; Tirmizî,
Kitâb’ut-Tahâret, b. 107, n. 141, s. 261, c. 1; İbn-i Mâce, Kitâb’ut,Tahâret,
b. 100, n. 587, s. 193, c. 1; Neseî, Kitâb’ut-tahâret, b. 81. n. 263, s. 142, c. 1
[175] . Buharî, Kitâb’ut-Tahâret, b. 25, s. 75, c. 1; Müslim, Kitâb’ut-Tahâret,
b. 6, n. 306,s. 248, c. 1; Neseî, Kitâb’ut-Tahâret, b. 79, n. 261, s. 140, c. 1;
Tirmizî, Ebvâb’ut-Tahâret, b. 99, n. 585, s. 193, c.1
[176] . Müslim, kitâb’ut-Tahâret, b. 42, n. 305, s. 170, c. 1; Buharî Kitâb’ul-
Gusül b. 25, s. 75, c. 1; Neseî, Kitâb’ut-Tahâret, b. 78, n. 257, s 159, c. 1;
İbn-i Mâce, Kitâb’ut-Tahâret, b. 99, n. 184, s. 193, c. 1
[177] . Müslim, Kitâb’ut-Tahâret, b. 6, n. 305, s. 248, c. 1
[178] . Müslim, kitâb’ut-Tahâret, b. 6, n. 305, s. 248, c. 1; Neseî, Kitâb’ut-
Tahâret, b. 78, n. 257, s. 139, c. 1; İbn-i Mâce, Kitâb’ut-Tahâret, b. 99, n.
584, s. 193, c. 1
[179] . Tirmizî, Kitâb’us-Salât, b. 432, n. 613, s. 511, c. 1
[180] . Neseî, Kitâb’ut-Tahâret, b. 57, s. 125, c. 1
[181] . Neseî, Kitâb’ut-Tahâret, b. 80, n. 262, s. 141, c. 1; İbn-i Mâce
Kitâb’ul-Libas, b. 44, n. 3649, s. 1203, c. 2
[182] . Tirmizî, Kitâb’ut-Tahâret, b. 87, n. 118, c. 1, s. 202; Neseî, Kitâb’ut-
Tahâret, c. 1; İbn-i Mâce, Kitâb’ut-Tahâret, b. 98, n. 581, s. 192, c. 1
[183] . Tirmizî, Kitâb’ut-Tahâret, b. 11, n. 146, s. 273, c. 1
[184] . Müslim, Kitâb’ut-Tahâret, b. 9, n. 372, s. 194, c. 1; Neseî, Kitâb’ut-
Tahâret, b. 84, n. 268, s. 145, c. 1; İbn-i Mâce, Kitâb’ut-Tahâret, b. 80, n.
535, s. 178, c. 1
[185] . Buharî, Kitâb’ut-Tahâret, b. 23, s. 75, c. 1; Müslim, kitâb’ut-Tahâret,
b. 29, n. 371, s. 282, c. 1; Tirmizî, Ebvâb’ut-Tahâret, b. 89, n. 121, s. 207, c.
1; Neseî, Kitâb’ut-Tahâret, c. 1; İbn-i Mâce, Kitâb’ut-Tahâret, b. 80, n. 534,
s. 178, c. 1
[186] . Buharî, Tarih-i Kebir; İbn-i Mâce, Kitâb’ut-Tahâret, b. 126, n. 645, s.
212, c. 1
[187] . Buharî, Kitâb’ul-Ezân, b. 24, s. 157, Enbiya, tabir, fitende de; Neseî,
Kitâb’ut-Tahâret – İmamet’te
[188] . Tirmizî, Ebvâb’ut-Tahâret, b. 82, n. 11, s. 189, c. 1; İbn-i Mâce,
Kitâb’ut-Tahâret, b. 112, n. 612, s. 200, c. 1
[189] . Müslim, Kitâb’ut-Tahâret, b. 7, n. 331, s. 250, c. 1; Neseî, Kitâb’ut-
Tahâret, n. 196, c. 1; Trimizi, Ebvâb’ut-Tahâret, b. 82, n. 113, c. 1, s. 189;
İbn-i Mâce, Tahâret, b. 107, n. 601, s. 197, c. 1
[190] . Buharî, Kitâb’ul-Gusül, b. 2, s. 68, c. 1; Müslim, Kitâb’ut-Tahâret, b.
10, n. 319, s. 255, c. 1; Neseî Kitâb’ut-Tahâret, b. 60, n. 229, s. 128, c. 1
[191] . Buharî, Tahâret, c. 1; Neseî, Kitâb’ut-Tahâret, b. 70, n. 251, s.1 35, c.
1; Müslim,Kitâb’ul-Haya, b. 11, n. 327, s. 258, c. 1; İbn-i Mâce Kitâb’ut-
tahâret, b. 95, n. 575, s. 190, c. 1
[192] . Buharî, Kitâb’ul-Gusül, b. 14, s. 72, c. 1; Müslim, kitâb’ut-Tahâret,
b. 9, n. 318, s. 255, c. 1; Neseî, Kitâb’ut-Tahâret, c. 1
[193] . Neseî, Kitâb’ut-Tahâret, b. 6, s. 134, c. 1; İbn-i Mâce, Kitâb’ut-
Tahâret, b. 94, n. 574, s. 190. c. 1
[194] . Buharî, Kitâb’ul-Guslü, b. 1, s. 68, c. 1; Müslim, Kitâb’ut-Tahâret, b.
10, n. 321, s. 256, c. 1; Tirmizî, Ebvâb’ut-Tahâret, b. 76, n. 104, s. 174, c. 1;
İbn-i Mâce, Kitâb’ut-tahâret, b. 94, n. 574, s. 190, c. 1
[195] . Buhârî, Kitâb’ut-Tahâret, B 7, s. 70, c. 1; Müslim, Kitâb’ut-Tahâret,
b. 9, n. 317, s. 254, c. 1; Tirmizî, Ebvâb’ut-Tahâret, b. 76, n. 103, s. 173, c.
1; Neseî, Kitâb’ut-Tahâret, b. 76, n. 254, s. 137, c. 1; İbn-i Mâce Tahâret b.
94, n. 573 s. 190, c.
[196] . Tirmizî, Kitâb’ut-Tahâret, b. 78, n. 106, s. 178, c. 1
[197] . İbn-i Mâce, b. 106, n. 599, s. 196, c. 1
[198] . Tirmizî, Kitâb’ut-Tahâret, b. 79, n. 107, s. 179, c. 1; Neseî, Kitâb’ut-
Tahâret, n. 253; İbn-i Mâce, Kitâb’ut-Tahâret, b. 96, n. 579, s. 191, c. 1
[199] . Müslim, Kitâb’ut-Tahâret, b. 48, s. 178, c. 1; Tirmizî, Kitâb’ut-
Tahâret, b. 77, n. 105, s. 175, c. 1; İbn-i Mâce, Kitâb’ut-Tahâret, b. 108, n.
603, s. 198, c. 1; Neseî, Kitâb’ut-Tahâret, b. 65, n. 342, s. 131, c. 1
[200] . Müslim, Kitâb’ut-Tahâret, b. 12, n. 330, s. 250, c. 1; Tirmizî,
Ebvâb’ut-Tahâret, b. 77, n. 105, s. 175, c. 1; Neseî, Kitâb’ut-Tahâret, n. 342,
c. 1; İbn-i Mâce, Kitâb’ut-Tahâret, b. 108, n. 603, s. 198, c. 1
[201] . Buharî, Kitâb’ul-Gusül, b. 19, s. 73, c. 1
[158]. Buharî, Kitâb’ul-Vuzu, b. 54, s. 59, c. 1; Müslim, Kitâb’ul-Hayz, b.
24, n. 358, s. 274, c. 1; Tirmizî, Ebvâb’ut-Tahâret, b. 66, n. 89, s. 149, c. 1;
Neseî, Kitâb’ut-Tahâret, b. 49, n. 187, s. 109, c. 1; İbn-i Mâce, Kitâb’ut-
Tahâret, b. 68, n. 498, s. 167, c. 1
[159]. Buharî, Kitâb’ul-Mevakıt, b. 24, s. 142, c. 1; Müslim, Kitâb’ul
Mesacid, b. 39, n. 225, s. 442, c. 1
[160]. Müslim, Kitâb’ul-Hayz, b. 33, n. 376, c. 1, s. 284
[161]. İbn-i Mâce, Kitâb’ut-Tahâret, b. 62, n. 477, c. 1, s. 161
[162]. İbn-i Mâce, Kitâb’ut-Tahâret, b. 79, n. 532, s. 177, c. 1; Tirmizî,
Kitâb’ut-Tahâret, b. 109, n. 143, s. 266, c. 1
[163]. Tirmizî Kitâb’ur-Rada, b. 109, n. 143, s. 168, c. 1
[164]. Buharî, Kitâb’ul-Gusul, b. 13, s. 71, c. 1; Müslim, Kitâb’ut-Tahâret,
b. 4, n. 303, s. 247, c. 1; Tirmizî, Ebvâb’ut-Tahâret, b. 83, n. 114, s. 193;
Neseî, Kitâb’ut-Tahâret, B. 28, n. 152, s. 213, c. 1; İbn-i Mâce, Kitâb’ut-
Tahâret, b. 70, n. 504, s. 168, c. 1
[165]. Neseî, Kitâb’ut-Tahâret, b. 28, n. 157, s. 214, c. 1; İbn-i Mâce,
Kitâb’ut-Tahâret, b. 70, n. 505, s. 169, c. 1
[166]. Tirmizî, Ebvâb’ut-Tahâret, b. 84, n. 115, s. 197, c. 1; İbn-i Mâce,
Kitâb’ut-Tahâret, b. 70, n. 506, s. 189, c. 1
[167]. Tirmizî, Kiâb’ut-Tahâret, b. 100, n. 133, s. 246
[168]. Neseî, Kitâb’ut-Tahâret, n. 264 – 265, c. 1; Buharî, Kitâb’ul-Gusül, b.
27, s. 76, c. 1; Müslim, Kitâb’ut-Tahâret, b. 21, n. 364, s. 270, c. 1; Tirmizî
Ebvâb’ut-Tahâret, b. 81, n. 110, s. 183, c. 1
[169]. Buharî, Kitâb’ut-Tahâret, b. 27, s. 76, c. 1; Müslim, Kitâb’ut-Tahâret,
b. 57, n. 346, s. 185, c. 1; Tirmizî, Kitâb’ut-Tahâret, b. 81, n. 110, s. 183, c.
1
[170]. Buharî, Kitâb’ul-Gusül, b. 26, s. 76, c. 1; Müslim, Kitâb’ut-Tahâret,
b. 22, n. 348, s. 271, c. 1; Neseî, Kitâb’ut-Tahâret, n. 191, c. 1; İbn-i Mâce,
Kitâb’ut-Tahâret, b. 111, n. 610, c. 1, s. 200
[171]. Müslim, kitâb’ut-tahâret, b. 21, n. 343, s. 269, c. 1
[172]. Neseî, Kitâb’ut-Tahâret, b. 82, n. 194, s. 143
[173]. Neseî, Kitâb’ut-Tahâret; İbn-i Mâce, Kitâb’ut-Tahâret, b. 102, n. 5, s.
194, c. 1
[174]. Müslim, Kitâb’ut-Tahâret, b. 65, n. 308, s. 249, c. 1; Tirmizî,
Kitâb’ut-Tahâret, b. 107, n. 141, s. 261, c. 1; İbn-i Mâce, Kitâb’ut,Tahâret,
b. 100, n. 587, s. 193, c. 1; Neseî, Kitâb’ut-tahâret, b. 81. n. 263, s. 142, c. 1
[175]. Buharî, Kitâb’ut-Tahâret, b. 25, s. 75, c. 1; Müslim, Kitâb’ut-Tahâret,
b. 6, n. 306,s. 248, c. 1; Neseî, Kitâb’ut-Tahâret, b. 79, n. 261, s. 140, c. 1;
Tirmizî, Ebvâb’ut-Tahâret, b. 99, n. 585, s. 193, c.1
[176]. Müslim, kitâb’ut-Tahâret, b. 42, n. 305, s. 170, c. 1; Buharî Kitâb’ul-
Gusül b. 25, s. 75, c. 1; Neseî, Kitâb’ut-Tahâret, b. 78, n. 257, s 159, c. 1;
İbn-i Mâce, Kitâb’ut-Tahâret, b. 99, n. 184, s. 193, c. 1
[177]. Müslim, Kitâb’ut-Tahâret, b. 6, n. 305, s. 248, c. 1
[178]. Müslim, kitâb’ut-Tahâret, b. 6, n. 305, s. 248, c. 1; Neseî, Kitâb’ut-
Tahâret, b. 78, n. 257, s. 139, c. 1; İbn-i Mâce, Kitâb’ut-Tahâret, b. 99, n.
584, s. 193, c. 1
[179]. Tirmizî, Kitâb’us-Salât, b. 432, n. 613, s. 511, c. 1
[180]. Neseî, Kitâb’ut-Tahâret, b. 57, s. 125, c. 1
[181]. Neseî, Kitâb’ut-Tahâret, b. 80, n. 262, s. 141, c. 1; İbn-i Mâce
Kitâb’ul-Libas, b. 44, n. 3649, s. 1203, c. 2
[182]. Tirmizî, Kitâb’ut-Tahâret, b. 87, n. 118, c. 1, s. 202; Neseî, Kitâb’ut-
Tahâret, c. 1; İbn-i Mâce, Kitâb’ut-Tahâret, b. 98, n. 581, s. 192, c. 1
[183]. Tirmizî, Kitâb’ut-Tahâret, b. 11, n. 146, s. 273, c. 1
[184]. Müslim, Kitâb’ut-Tahâret, b. 9, n. 372, s. 194, c. 1; Neseî, Kitâb’ut-
Tahâret, b. 84, n. 268, s. 145, c. 1; İbn-i Mâce, Kitâb’ut-Tahâret, b. 80, n.
535, s. 178, c. 1
[185]. Buharî, Kitâb’ut-Tahâret, b. 23, s. 75, c. 1; Müslim, kitâb’ut-Tahâret,
b. 29, n. 371, s. 282, c. 1; Tirmizî, Ebvâb’ut-Tahâret, b. 89, n. 121, s. 207, c.
1; Neseî, Kitâb’ut-Tahâret, c. 1; İbn-i Mâce, Kitâb’ut-Tahâret, b. 80, n. 534,
s. 178, c. 1
[186]. Buharî, Tarih-i Kebir; İbn-i Mâce, Kitâb’ut-Tahâret, b. 126, n. 645, s.
212, c. 1
[187]. Buharî, Kitâb’ul-Ezân, b. 24, s. 157, Enbiya, tabir, fitende de; Neseî,
Kitâb’ut-Tahâret – İmamet’te
[188]. Tirmizî, Ebvâb’ut-Tahâret, b. 82, n. 11, s. 189, c. 1; İbn-i Mâce,
Kitâb’ut-Tahâret, b. 112, n. 612, s. 200, c. 1
[189]. Müslim, Kitâb’ut-Tahâret, b. 7, n. 331, s. 250, c. 1; Neseî, Kitâb’ut-
Tahâret, n. 196, c. 1; Trimizi, Ebvâb’ut-Tahâret, b. 82, n. 113, c. 1, s. 189;
İbn-i Mâce, Tahâret, b. 107, n. 601, s. 197, c. 1
[190]. Buharî, Kitâb’ul-Gusül, b. 2, s. 68, c. 1; Müslim, Kitâb’ut-Tahâret, b.
10, n. 319, s. 255, c. 1; Neseî Kitâb’ut-Tahâret, b. 60, n. 229, s. 128, c. 1
[191]. Buharî, Tahâret, c. 1; Neseî, Kitâb’ut-Tahâret, b. 70, n. 251, s.1 35, c.
1; Müslim,Kitâb’ul-Haya, b. 11, n. 327, s. 258, c. 1; İbn-i Mâce Kitâb’ut-
tahâret, b. 95, n. 575, s. 190, c. 1
[192]. Buharî, Kitâb’ul-Gusül, b. 14, s. 72, c. 1; Müslim, kitâb’ut-Tahâret,
b. 9, n. 318, s. 255, c. 1; Neseî, Kitâb’ut-Tahâret, c. 1
[193]. Neseî, Kitâb’ut-Tahâret, b. 6, s. 134, c. 1; İbn-i Mâce, Kitâb’ut-
Tahâret, b. 94, n. 574, s. 190. c. 1
[194]. Buharî, Kitâb’ul-Guslü, b. 1, s. 68, c. 1; Müslim, Kitâb’ut-Tahâret, b.
10, n. 321, s. 256, c. 1; Tirmizî, Ebvâb’ut-Tahâret, b. 76, n. 104, s. 174, c. 1;
İbn-i Mâce, Kitâb’ut-tahâret, b. 94, n. 574, s. 190, c. 1
[195]. Buhârî, Kitâb’ut-Tahâret, B 7, s. 70, c. 1; Müslim, Kitâb’ut-Tahâret,
b. 9, n. 317, s. 254, c. 1; Tirmizî, Ebvâb’ut-Tahâret, b. 76, n. 103, s. 173, c.
1; Neseî, Kitâb’ut-Tahâret, b. 76, n. 254, s. 137, c. 1; İbn-i Mâce Tahâret b.
94, n. 573 s. 190, c.
[196]. Tirmizî, Kitâb’ut-Tahâret, b. 78, n. 106, s. 178, c. 1
[197]. İbn-i Mâce, b. 106, n. 599, s. 196, c. 1
[198]. Tirmizî, Kitâb’ut-Tahâret, b. 79, n. 107, s. 179, c. 1; Neseî, Kitâb’ut-
Tahâret, n. 253; İbn-i Mâce, Kitâb’ut-Tahâret, b. 96, n. 579, s. 191, c. 1
[199]. Müslim, Kitâb’ut-Tahâret, b. 48, s. 178, c. 1; Tirmizî, Kitâb’ut-
Tahâret, b. 77, n. 105, s. 175, c. 1; İbn-i Mâce, Kitâb’ut-Tahâret, b. 108, n.
603, s. 198, c. 1; Neseî, Kitâb’ut-Tahâret, b. 65, n. 342, s. 131, c. 1
[200]. Müslim, Kitâb’ut-Tahâret, b. 12, n. 330, s. 250, c. 1; Tirmizî,
Ebvâb’ut-Tahâret, b. 77, n. 105, s. 175, c. 1; Neseî, Kitâb’ut-Tahâret, n. 342,
c. 1; İbn-i Mâce, Kitâb’ut-Tahâret, b. 108, n. 603, s. 198, c. 1
[201]. Buharî, Kitâb’ul-Gusül, b. 19, s. 73, c. 1
“Sütün yağı vardır.” buyurdu. [158]
“Sizden başka namazı bekleyen yok,” buyurdu. [159]
– Ey Allah’ın Rasûl-i benim hacetim vardı, dedi. Rasûlullah sallallahu
aleyhi ve sellem kalktı onunla sessiz konuşurken cemaat veya bazısı uyudu.
Sonra Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem onlara namazı kıldırdı. Sabit el
Benâni rivâyetinde abdesti zikretmedi. [160]
Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem “Gözler oturağın bağıdır. Kim uyursa
abdest alsın,” buyurdu. [161]
204 – Şakîk radıyallahu anh’dan rivâyet edildiğine göre: Abdullah bin
Mes’ûd şöyle dedi: Biz pisliği çiğnemekten dolayı abdestimizi tazelemez,
(secdede) saç ve elbiseyi (yere değmemesi) için toplamazdık. [162]
205 – Ali bin Talk radıyallahu anh’dan: Rasûlullah sallallahu aleyhi ve
sellem’in şöyle buyurduğu rivâyet olunmuştur: “Biriniz, namazda yellenirse
dönsün abdestini alıp, namazını yenilesin.” [163]
206 – Ali bin Ebû Talib radıyallahu anh’dan rivâyet edildiğine göre şöyle
demiştir: Ben mezisi çok gelen bir insandım. Her mezide yıkandığımdan
sırtım çatladı. Durumu, Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem’e söyledim,
veya söylendi. Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem: “Mezi gördüğün
vakit, erkekliğini yıka, namaz abdesti gibi abdest al, gusletme. Meniyi
çıkarırsan yıkan.” buyurdu. [164]
– “Biriniz böyle bir şeye raslarsa eteğini temizlesin. Namaz abdesti gibi
abdest alsın,” buyurdu. [165]
– “Bir avuç su alır mezinin dokunduğunu gördüğün yerlere saçarsan yeter,”
buyurdu. [166]
212 – Haram İbn Hakim’den, o da amcasından şöyle rivâyet etmiştir;
Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem’e “ailem hayızlı iken bana nesi helâl?
diye soruldu. Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem “sana peştemalin üstü
helâldir,” buyurdu. Hayızlı kadınla birikte yemek yemenin de helâl
olduğunu söyledi. Râvî, Mervan bin Muhammed veya Heysem bin Humeyd
hadisini sevk etti. [167]
Ebû Dâvud dedi ki: Ubey burada sudan dolayı suyu kasdetmiştir. (Bu da
meninin gelmesinden dolayı guslün gerektiğini ifade etmektedir.) [168]
Su (gusül) sudan (Meniden) icab eder şeklinde verilen fetvalar, İslâmiyetin
başlangıcında Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem’in verdiği bir ruhsattı.
Sonra, (teması müteakib) yıkanmalarını emretti. [169]
Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem “Erkek, kadının (bacakları ve kolları
olmak üzere) dört Şu’besi arasına oturup, erkek sünnet yerini, kadının
sünnet yerine bitiştirdği vakit gusül vacip olur.” buyurdu. [170]
Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem: “Su (yıkanmak) Sudan (meniden)
icap eder,” buyurdu. [171]
Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem (bir gün) (bütün) hanımlarıyla cinsî
temasta bulundu ve (en sonunda bir kere gusül abdesti aldı). [172]
Ebû Dâvud dedi ki: Hz. Enes’in rivâyet ettiği (bir önceki) hadis bundan
daha sahihtir. [173]
“Sizden biriniz ailesine gelip (cima edip) tekrar cima yapmak isterse, iki
cima arasında abdest alsın” buyurdu. [174]
Gece kendisine cünüplük isabet ettiğinden bahsetti. Rasûlullah sallallahu
aleyhi ve sellem ona “zekerini yıka, abdest al, sonra uyu,” buyurdu. [175]
Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem, cünüp iken uyumak isterse, namaz
abdesti gibi abdest alırdı. [176]
Bu hadis-i Evzâî Yunus’tan, o da Zührî’den, o da Rasûlullah’tan İbn-i
Mübarek’in söylediği gibi rivâyet etti. [177]
Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem’in cünüp olduğu hali kasdederek;
Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem yemek veya uyumak isterse abdest
alırdı, dedi. [178]
Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem cünüp için yemek, içmek ve uyumak
istediğinde abdest almasına ruhsat verdi. [179]
– Allah büyüktür, işlerde kolaylık kılan Allah’a hamd olsun, dedim. [180]
227 – Ali bin Ebî Tâlib radıyallahu anhdan: Rasûlullah sallallahu aleyhi ve
sellem “İçinde sûret, köpek ve cünüp bulunan eve melekler girmez.”
buyurdu. [181]
228 – Aişe radıyallahu anha dedi ki: Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem
cünüp iken suya el sürmeden uyurdu. [182]
Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem helâdan çıkar, abdest almadan bize
Kur’an okuyup bizimle et yerdi. Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem’i
cünüplükten başka bir şey Kur’an okumaktan alıkoymazdı, dedi. [183]
“Müslüman pis olmaz,” buyurdu. [184]
Bişr’in hadisinde Humeyd bize haber verdi, o da bana Bekir haber verdi
dedi. [185]
“Evlerinizin (kapısını) Mescidten değiştirin, hayızlı ve cünüplerin mescide
girmelerini helâl görmem,” buyurdu. [186]
Ayyaş rivâyet ettiği hadiste; biz saflarda yerimizden ayrılmadan yıkanmış
olarak yanımıza gelene kadar Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem’i
bekledik, dedi. [187]
– Kadında yaşlık görürse yıkanacak mı? diye sordu. Rasûlullah sallallahu
aleyhi ve sellem: “Evet, kadınlar erkeklerin parçasıdır.” cevabını verdi. [188]
Zührî Müsafi’al-Hicebi’ye muvafakat etti. Urve’den o da Zeynep bint-i Ebi
Seleme’den o da Ümmü Seleme’den rivâyet etti. Gerçekten Ümmü Süleym
Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem’e geldi (dedi). [189]
İmam dedi ki: Sayhanî daha güzeldir. (biraz düşündükten sonra) Hangisi
daha ağırdır bilmiyorum, dedi. [190]
– “Ben başıma üç kere su döküyorum.” buyurdu. [191]
Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem cenabetten yıkanacağı zaman, süt
sağacak çanak gibi bir kap ister, bir avuç su alır, başının sağ tarafından
başlar, sonra sol tarafına geçer, iki eli ile tekrar su alır, her ikisi ile başına
(dökerdi) dedi. [192]
Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem namaz abdesti gibi abdest alır, sonra
başına üç kere su döker yıkanırdı. Bizse başlarımızda örgülerimiz olduğu
için beş kere dökerdik cevabını verdi. [193]
Müsedded: Soluna dökerdi, dedi. Ve çok kere Aişe radıyallahu anha etekten
kinaye olarak bahs ederdi. (hadisin bundan sonraki kısmında her iki ravî
ittifak ederek şöyle rivâyet etmişler:) Sonra namaz abdesti gibi abdest alırdı.
Ellerini suya sokar, saçları arasını deriye erdiğini, veya derinin
temizlendiğini görünceye kadar hilaller, başına da üç kere su döker, artan
suyu da başına dökerdi. [194]
Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem cünüblükten yıkanırken suyunu
döktüm, çanağı sağ eline doğru eğerek, iki veya üç kere ellerini yıkadı.
Sonra suyu eteğine döktü ve sol eliyle eteğini yıkadı. Sonra ellerini toprağa
sürtüp tekrar ellerini yıkadı. Ağzına burnuna su verip yüz ve kollarını
yıkadı. Sonra başına, vücuduna su döktü. Bir kenara çekilip ayaklarını da
yıkadıktan sonra silinmek için havlu verdim almadı. Vücudundan suyu
eliyle akıtıyordu. (A’meş) Bunu İbrahim Nehâi’ye anlattım, havlu
kullanmakta beis görmezdi, ama adet olmasını istemediğinden (almamıştır)
dedi. [195]
“Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem; her kılın altında cünüplük vardır.
Kılı yıkayın, deriyi temizleyin,” buyurdu. [196]
Ali radıyallahu anh üç kere: “Onun için başıma saçıma düşman oldum,” der
ve saçını kestirirdi. [197]
Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem gusleder, iki rekat sünneti ve sabah
namazının (farzını) da kılardı; gusulden sonra (Namaz kılmadan) abdestini
yenilediğini hiç görmedim. [198]
Müslümanlardan bir kadın: – Züheyr dedi ki: Ümmü Seleme’nin kendisi –
Ey Allah’ın Rasûl-i ben başımın örgüleri sık bir kadınım, cünüplükten
yıkanırken onları sökeyim mi? Dedi. Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem:
“Onun üzerine üç avuç su dökerek (diplerini) yıkaman kâfidir.” buyurdu.
Züheyr rivâyetinde: “Onun üzerine üç avuç su saçarsın, sonra vücudunun
diğer kısmına su dökersin, işte sen temizlendin,” buyurdu. [199]
Peygamberimiz sallallahu aleyhi ve sellem bu rivâyete göre: “Her su
dökmede saçının örgülerini sık,” buyurdu. [200]
Bizden birimiz cünüp olunca şöyle (iki elini birden kasd ediyor) üç avuç su
alır başına dökerdi. Bir eli ile bir avuç su alır, onu sağ tarafa öbür avucu sol
tarafa dökerdi, dedi. [201]