TAHARET BÖLÜMÜ · 74 – ÖLMÜŞ HAYVANA DOKUNMANIN HÜKMÜ
186 – Câbir radıyallahu anh’dan: Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem Avalinin bir yerinden inerek çarşıya girdi Etrafında insanlar da vardı. Kulakları bitişik ve küçük bir oğlak ölüsüne rastladı. Onu kulaklarında kavrayıp tuttu ve “Hanginiz bunun kendisine ait olmasından hoşlanır,” buyurdu. Râvî hadis-i sevk etti. [152] * * *
İZAH
Hadisin devamı şöyledir. Bunu bir dirheme kim alır? Onu biz ne yapalım. Onun karşılıksız sizin olmasını ister misiniz? Dediler ki; vallahi o, diri olsa bile bizce makbul değildir. Çünkü kulakları bitişiktir. Ölüsü nasıl arzu edilebilir? Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem “Allah’a yemin olsun ki, Alah (c.c)’a göre dünya şu oğlak ölüsünden daha değersizdir” buyurdu. Bu hadis, eti yenen bir hayvan ölsüne el sürülse elin pis olmayacağına elin yıkanmamasının caiz bulunduğuna delildir. Bu hadis-i şerifler bize nelerin necis olduğunu ve nelerin temiz bulunduğunu talim için sevk edilmiştir. Yoksa bu gibi şeylere el sürülünce eli yıkamak temizliğe riayet bakımından daha iyidir. Essekke: Kulağı bitişik, kulağı yarık, kulağı kesik veya kulağı sağır demektir.