BEŞİNCİ BAB · SEKİZİNCİ FASIL
Yüce Pîr (Gavs-ı ulvî) Fakîrullâh Şeyh İsmail Tillovî hazretlerinin
nesebini, mezhebini, meşrebini, lisânını, edebini, vatanını, doğumunu, âdet
ve geleneğini, ilmini, ibadetini, kuyu hikâyesini, velâyetinin açık oluşunu,
tamamen uzlete çekilmiş olmasını, kudsî kuvvetini, yüksek fazîletlerini,
şemâilini, günlük ibadetlerini, dostluk âdetlerini, giyim kuşamını, pederim
Osman Efendi ile Sıhranlı Mehmed Efendi ’lere gıyâbında muhabbet
gösterdiğini, babamın ne denli dertli olup nasıl ve ne şekilde varıp onu
bulduğunu, o ilâhî hikmet sâhibinin yanında kalıp her derdine dermân
bulduğunu, Hazret-i Şeyh’in bazı kerâmetlerinin nasıl açığa çıktığını; namı,
şânı ve makamı ile cihânın dolduğunu ve merhum pederimin vefâtından
sonra bu (İbrahim) Hakkı yetimi bir bakışıyla taziye edip bundan sonra
nice hikmetli tavsiyelerde bulunduğunu, hikmetle terbiye ettiğini, Hazret-i
Şeyh’in vâdesi tamam olup Hakk’a canını vererek muradını aldığını, fenâ
şerbetini içip beka âlemine göçtüğünü ve bu cihânda güzel adıyla pek çok
hayrının kaldığını on madde ile beyan eder.