CİHAD BÖLÜMÜ · 17 – ALLAH YOLUNDA NÖBETİN FAZİLETİ





















2501 – Sehl bin Hanzeliyye’den rivâyet edildiğine göre: Onlar, Huneyn harbi günü Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem ile beraber yürüdüler. Yürüyüşü uzattılar. Hatta akşam üstü oldu. Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem’in yanında namaza hazır bulundum. Binitli bir adam geldi ve Ya Rasûlallah ben sizin önünüzden geçmiştim, şöyle şöyle dağa çıktım, bir de ne göreyim, Hevâizin kabilesi hep birden babalarının su çektiği kuyuların başına Huneyn’e develeriyle, kadınlarıyla, koyunlarıyla toplandılar. – Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem gülümsedi ve “İnşaallah onlar yarın Müslümanların ganimetleri olacak,” buyurdu. Sonra, “Bizi bu gece kim bekleyecek?” dedi. Enes bin Ebû Mersed el-Ganevî: Ben bekleyeceğim ya Rasûlallah, dedi. Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem O’na “Bin,” dedi. O da kendisine ait bir ata bindi, Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem’e geldi. Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem, ona şöyle dedi: “Şu boğaza git, tepesine çık, sakın gafletin sebebiyle bu gece düşmanın pususuna düşüp zarara uğramayalım.” Sabahladığımız vakit, Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem, namaz kıldığı yere çıktı, iki rekat namaz kıldı, sonra, “Süvarinizi gördünüz mü? Ondan haberiniz var mı?” buyurdu. Ashab, “Hayır görmedik, haberimiz yok,” dediler. Namaz için kamet getirildi. Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem, namaz kıldırıyor, dağa da bakıyordu. Namazını kılınca şöyle buyurdu: “Müjde size, işte süvariniz geldi.” Biz ağaçların arasından dağa bakıyorduk. Süvarimiz Ebû Mersad, geldi. Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem’in huzurunda durdu. Selam verdi ve şöyle dedi: “Ben şu boğazın tepesine Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem’in emir buyurduğu yere çıkana kadar gittim, sabahlayınca boğazın iki yanındaki tepelere çıktım etrafı gözettim, kimseyi göremedim.” Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem ona, “Bu gece atından hiç indin mi?” buyurdu. O, “Ancak namaz kılmak veya abdest bozmak için inişim hariç inmedim,” cevabını verdi. Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem ona, “Sana (cenneti) kazandıran bir amel işledin, bundan sonra başka (nafile) bir amel işlemesen de zararı yok,” buyurdu.

