CİHAD BÖLÜMÜ · 96 – ALLAH’A, RASÛLÜNE VE ÜLÜ’L-EMRE İTAAT ETMEK
2624 – İbn-i Cüreyc radıyallahu anh’dan rivâyet edildiğine göre dedi ki: “Ey iman edenler Allah’a, Rasûlüne ve sizden olan ülü’l-emre itaat edin.” Âyeti, Abdullah bin Kays Bin Adiy hakkında indi. Nebî sallallahu aleyhi ve sellem onu bir seriyyede göndermişti. Bunu bana Ya’lâ haber verdi. Said Bin Cübeyr’den o da İbn-i Abbas’tan nakletti. [432]
2625 – Ali radıyallahu anh’dan rivâyet edildiğine göre: Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem bir ordu gönderdi. Onların başına bir kimseyi kumandan tayin etti. Onlara da onun sözünü dinlemelerini, ona itaat etmelerini emretti. Kumandan ateş yaktı, emrindekilere ona girmelerini emretti. Cemaatten bazısı ateşe girmekten kaçındı ve biz ateşten kaçtık, dediler. Bir kısmı ateşe girmek istedi. Bu haber Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem’e yetişti. Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem, “Eğer ateşe girselerdi veya ona girselerdi, onda devamlı kalırlardı. Allah’a isyan olan yerde (kula) itaat yok, ancak itaat dinin uygun gördüğü yerdedir,” buyurdu. [433]
2626 – Abdullah bin (Mes’ûd)’dan rivâyet edildiğine göre: Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Masiyetle emir olunmadıkça Müslüman adama, sevdiği ve sevmediği yerde âmire itaat ve sözünü dinlemek vardır, masiyetle emrettiğinde itaat ve dinlemek yoktur. [434]
2627 – Ukbe bin Mâlik radıyallahu anh’dan rivâyet edildiğine göre dedi ki: Hz. Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem bir seriyye göndermişti. Ben de askerlerden birine bir kılıç verdim. Bu kimse seferden dönünce bana: “Rasûlullah’ın bizi kınadığını görünce (şaşma) dedi. Gerçekten Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem (onlara hitaben) şöyle buyurdu: “Sizden emir olarak gönderdiğim bir adam emrime itaat etmedi. Onu görevden alıp yerine, itaat eden bir kimseyi geçirmekten aciz mi kaldınız?”