Sünen-i Ebû Dâvûd · Haziran 29, 2026

Avlanmanın ve ağaç koparmanın haram olması

-3. CİLT- · 97 – AVLANMANIN VE AĞAÇ KOPARMANIN HARAM OLMASI 2032 – Zübeyr radıyallahu anh’dan rivâyet edildiğine göre şöyle demiştir: Biz Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem’le beraber Liyye (tepe)sinden …

-3. CİLT- · 97 – AVLANMANIN VE AĞAÇ KOPARMANIN HARAM OLMASI

Sünen-i Ebû Dâvûd Arapça hadis metni
Sünen-i Ebû Dâvûd Arapça hadis metni
Sünen-i Ebû Dâvûd Arapça hadis metni
Sünen-i Ebû Dâvûd Arapça hadis metni
Sünen-i Ebû Dâvûd Arapça hadis metni

2032 – Zübeyr radıyallahu anh’dan rivâyet edildiğine göre şöyle demiştir: Biz Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem’le beraber Liyye (tepe)sinden dönüp Arabistan kirazı ağacının yanına geldiğimizde Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem Karn-ı Esved (dağının) bir tarafında tam dağ hizasında durdu. Gözünü (Taif’in) Nahb vadisine dikti. Râvî bir defasında (Nahb yerine) Taif vadisi dedi. Kendisi durdu, insanların hepsini de durdurdu. Sonra, “Vecc (vadisinin) avı ve dikenli ıza?h ağaçlarının koparılması haramdır. Allah için haram kılınmıştır,” dedi. İşte bu Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem’in Taif’e inerek onu muhasara etmesinden önce idi.

İZAH

Ahmed bin Hanbel radıyallahu anh, bu hadisi Müsnedi’nde (1416) rakamıyla zikretti. Liyye: Taif’e yakın küçük bir tepedir. Bu tepenin üstü Taîf’e, dibi Benî Nadr bin Muaviye’ye aittir. Nahb: Taif’te bir vadinin adıdır. Vecc: Taif’in bizzat kendisine denir. Orada bir vadinin adı olduğunu söyleyenler de vardır. İzah: Dikenli bir ağaçtır. Bu hüküm Taif muhasara edilmeden önce idi. Taif muhasara edilince diğer hıllbeldeler gibi Taif’in avı ve izahı helâl kılındı. (Şerh-i Hatab)