VE FEY’ BÖLÜMÜ · 9 – BEY’AT HAKKINDAKİ RİVAYETLER
2940 – İbn-i Ömer radıyallahu anh’dan rivâyet edildiğine göre şöyle demiştir: Biz Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem’e (emir ve yasaklarını) dinlemek ve (verdiği emirlere) itaat etmek üzere beyat ettik. Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem bize: “Gücünün yettiği yerde itaat edeceğine beyat et,” diye telkin ediyordu.
İZAH
Bazı nüshalarda isteda’te yerine isteda’tüm geçer. Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem’in biatta telkin ettiği husus şu idi: “Gücümün yettiği yerde emirlerini ve yasaklarını dinleyeceğim, sana itaat edeceğim de”.
2941 – Urve radıyallahu anh’dan: Aişe radıyallahu anhâ; Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem’in kadınlardan biat alışını Urve’ye haber verip şöyle dedi: Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem, katiyen hiçbir kadının eline elini sürmemiştir. Ancak her bir kadından biatı sözle aldı. Bir kadından biat alır da kadın da biat etti mi, “Git ben senin biatını kabul ettim,” derdi. [623]
2942 – Abdullah bin Hişam radıyallahu anh’dan şöyle rivâyet edilmiştir: Bu zat Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem’e yetişmişti. Annesi Humeyd kızı Zeynep onu Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem’e götürdü ve, “Ya Rasûlallah, oğlumun biatını kabul et,” dedi. Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem, “O küçüktür,” buyurdu. Ve (çocuk olan) İbn-i Hişam’ın başını (eliyle) mesh etti. [624]
İZAH
Abdullah bin Hişam’ı annesi Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem’e biat için götürdüğü zaman çocuktu. Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem: “O çocuktur, ona biat icap etmez,” buyurdu. Çocuğun başını okşadı.