ZEKÂT BÖLÜMÜ · 27 – DİLENMENİN ÇİRKİNLİĞİ
1642 – Avf bin Mâlik radıyallahu anh’dan rivâyet edildiğine göre şöyle demiştir: Biz yedi veya sekiz yahut dokuz kişi Rasûlullah sallallahu aleyhi vesellem yanında bulunuyorduk. “Siz Allah’ın Rasûlüne biat etmiyor musunuz?” (uymuyor musunuz?) buyurdu. Halbuki biz yeni biat etmiştik. “Evet, biz sana uyduk,” dedik. Rasûlullah böyle üç defa tekrar etti. Biz de ellerimizi uzattık biat ettik. Bir sözcü ey Allah’ın Rasûlü! Biz sana biat ettik ne üzerine biat edeceğiz, dedi. Rasûlullah sallallahu aleyhi vesellem: – “Allah’a ibadet etmeniz, O’na hiçbir şeyi şerik koşmamanıza, beş vakit namazı kılmanız ve dinleyip itaat etmeniz ve sesini alçaltarak gizlice insanlardan hiçbir şey istememeniz üzerine (biat ediniz)” dedi. Râvî yemin olsun ki! O cemaatten biri kamçısını elinden düşürürdü de hiç kimseden kamçıyı alıvermesini istemezdi, diyor. [485]
1643 – Sevbân radıyallahu anh’dan rivâyet edildiğine göre şöyle demiştir: Sevbân, Rasûlullah sallallahu aleyhi vesellem’in azatlısı idi. Dedi ki: Rasûlullah sallallahu aleyhi vesellem, “Halktan bir şey istememeye kim bana söz verirse, ben de ona Cenneti söz veririm” buyurdu. Sevbân radıyallahu anh ben söz veriyorum, dedi ve (hakikaten) kimseden bir şey istemezdi.