NİKAH BÖLÜMÜ · 26 – DULLAR BABI
2098 – İbn-i Abbas radıyallahu anh’dan rivâyet edildiğine göre şöyle buyurdu: Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem; “Dulun kendisini (nikâhlama) hakkı velisinden daha öncedir. Bakirenin kendisinden izin istenir. Onun izni ise susmasıdır,” Ka’nabî’nin rivâyet ettiği hadisin lafzı budur. [114]
2099 – Diğer bir rivâyette: “Dul kendisini (nikâhlamakta) velisinden daha haklıdır. Bakire ise babası onun reyini alır,” buyurmuştur. Ebû Dâvud diyor ki: Hadiste geçen “Ebûhâ” lafzı mahfuz değildir. Bu ziyadeyi Müslim sahihinde, Neseî Süne’inde rivâyet ettiler.
2100 – İbn-i Abbas radıyallahu anh’dan: Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem; “Dulun evlenmesi hakkında, velinin salahiyeti yoktur. Yetim kızın sözlü izni alınır, onun susması ikrarıdır.” buyurdu. [115]
2101 – Hansa binti Hidam el-Ensâri radıyallahu anh’dan rivâyet edildiğine göre şöyle demiştir: Bu kadın duldu, babası bunu birine nikâhladı. Hansa bu nikâhtan hoşlanmadı ve Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem’a geldi, babasının yaptığını anlattı Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem’da onun nikâhını red etti. [116]