-2. CİLT- · 315 – GECE NAMAZLARINDA YÜKSEK SESLE OKUMAK
1327 – İbn-i Abbas radıyallahu anh’dan rivâyet edildiğine göre şöyle demiştir: Peygamber sallallahu aleyhi vesellem’in (namazda açık) okumasının ölçüsü, kendisi evde iken diğer odadakilerin işiteceği kadar idi. [288]
1328 – Ebû Hüreyre radıyallahu anh’dan rivâyet edildiğine göre şöyle demiştir: Peygamber sallallahu aleyhi vesellem gece namazlarında kıraatta sesini kâh yükseltir, kâh kısardı. Ebû Dâvud şöyle dedi: İsmi geçen Ebû Halid el-Valibi’nin ismi Hürmüz’dür.
1329 – Ebû Katâde radıyallahu anh’den rivâyet edildiğine göre: Peygamber sallallahu aleyhi vesellem bir gece evinden ashabının yanına çıkmıştı. Bir de ne görsün. Ebû Bekir radıyallahu anh namaz kılıyor. Namazda kıraatı sesini kısarak okuyordu. Râvî diyor ki; Peygamber sallallahu aleyhi vesellem Hattab’ın oğlu Ömer’e rastladı. (O da namaz kılıyor fakat) o sesini yükselterek okuyordu. Peygamber Efendimiz’in yanında toplandıkları bir anda Efendimiz onlara: – “Ey Ebû Bekir, sana rastladım. Namaz kılıyordun ve kıraatte sesini kısıyordun.” dedi. Ebû Bekir radıyallahu anh: – “Ey Allah’ın Rasûlü yalvardığım zata (Allah’a) işittirdim, cevabını verdi. Peygamber Efendimiz Ömer’e, “Sana da rastladım, sen de yüksek sesle namaz kılıyordun” buyurdu. Ömer radıyallahu anh: – “Ben uyuklayanı (ve gafilleri) uyandırıyor şeytanı da kovuyordum Ya Rasûlallah.” cevabını verdi. Hasen bin Sabah rivâyetinde şu kısmı ziyâde etti: “Peygamberimiz sallallahu aleyhi vesellem, “Ey Ebû Bekir, sen sesini biraz yükselt, Ömer’e de sen de sesini biraz kıs” buyurdu. [289]
İZAH
Namazda cehrin derecesi kendin işitecek kadar okumaktır. İmam olanlarsa cemaatın durumuna göre okuyabilirler. Yüksek sesle okuyan imamların da Hakk’ın huzurunda olduklarını unutmamaları, acı acı bağırmamaları gerekir.
1330 – Ebû Hüreyre radıyallahu anh’dan rivâyet edildiğine göre: Peygamber sallallahu aleyhi vesellem’den bu kıssayı (bir önceki hadisi) rivâyet etti. Fakat Ebû Bekir radıyallahu anh için, “Sen sesini biraz yükselt, Ömer radıyallahu anh’a, sen de sesini biraz kıs” buyurdu cümlesini zikretmedi. (Ancak şunu) ziyâde etti: Peygamber Efendimiz: “Ey Bilal, senin okuduğunu da işittim, biraz da şu sureden okuyordun” buyurdu. Bilal, “Çok güzel kelâm. Allah onları birbiriyle toplar,” dedi. Peygamber Efendimiz de, “Hepiniz isabet ettiniz” buyurdu.
1331 – Aişe radıyallahu anha’dan rivâyet edildiğine göre: Bir kimse gecenin bir kısmında kalktı. Sesli olarak Kur’an okudu. Sabahleyin Peygamber sallallahu aleyhi vesellem, “Allah filana rahmet etsin. Benim unuttuğum “Ke-eyyin min ayetin”i bu gece bana hatırlattı” buyurdu. Ebû Dâvud dedi: – Bu hadisi Harun el-Nahvi, Hammad bin Seleme’den rivâyet etti. Âl-i İmran sûresinin ve (Ke-eyyin min nebiyyin katele maahu rıbbiyyune kesîr) (146) âyetini bana hatırlattı.” dedi. [290]
İZAH
Mescid-i Saadette gece vakti sesle Kur’an okuyan zât kurrâdan Abdullah bin Yezid Ensarî’dir. (Kastalâni) Peygamberimizin unuttuğu bu ayet Yusuf sûresinin (105)inci ayetidir, dedi.
1332 – Ebû Saîd radıyallahu anh’dan rivâyet edildiğine göre şöyle demiştir: Peygamber sallallahu aleyhi vesellem mescitte itikafa girmişti. Ashabın yüksek sesle Kur’an okuduklarını işitti ve perdeyi açarak şöyle buyurdu: “Dikkat şüphesiz hepiniz Rabbınıza niyaz ediyorsunuz. Birbirinize eza vermeyin. Kıraatte birbirinizden fazla bağırmayın veya (râvi şüphe ediyor) namazda (birbirinizden fazla ses çıkarmayın)” buyurdu.
İZAH
Kur’an kurslarında ders çalışan talebelere, namaz kılanların yanında Kur’an okuyanlara, başkalarını düşünmeleri emir buyruluyor.
1333 – Ukbe bin Âmir radıyallahu anh’dan rivâyet edildiğine göre: Peygamber sallallahu aleyhi vesellem Efendimiz, “Kur’an’ı aşikâre okuyan sadaka-i açıktan veren gibidir. Kur’an’ı gizli okuyansa sadaka-i gizleyen gibidir” buyurdu. [291]