CİHAD BÖLÜMÜ · 127 – İSLAM’I TELKİN ETMEDEN ESİRİ ÖLDÜRMENİN HÜKMÜ
2683 – Sa’di radıyallahu anh’dan rivâyet edildiğine göre dedi ki: Mekke’nin fethi günü olunca Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem bütün halka emân verdi. Ancak dört erkek, iki kadın bunlardan hariç tutuldu. Râvî Mus’ab onları ismen seyledi. İbn-i Ebî Serh’i de ismen söyledi, sonra hadisi zikretti. Râvî Sa’d ise dedi ki: İbn-i Serh’e gelince o, Osman bin Affan’ın yanında gizlendi. Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem halkı biata çağırınca onu getirdi. Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem’in huzuruna durdurdu. Ya nebiyyallah Abdullah (bin sehr) ile de beyatlaş dedi. Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem, başını kaldırdı üç defa ona baktı, her bakışta onun biatını kabulden çekimser duruyordu. Üçten sonra onun biatını kabul etti, sonra ashabına döndü ve, “İçinizde şu adamın biatını kabulden çekinerek elimi çektiğimde beni görüp de kalkıp da öldürecek, akıllı olgun bir erkek yok mu idi?” buyurdu. Ashab, ya Rasûlallah biz senin nefsin (için)de olanı bilemeyiz, gözünle bize ima ediversen olmaz mıydı? dediler. Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem de cevap olarak, “Bir Peygamber için hain gözlülük yakışmaz,” buyurdu. Ebû Dâvud dedi ki: Abdullah bin Serh Hazreti Osman’ın süt kardeşi idi. Velid bin Ukbe de Osman’ın anne bir kardeşi idi. Şarap içtiği vakit Hazreti Osman ona had vurdurdu. [469]
İZAH
Önce Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem’in katibi iken irtidat ettiği için Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem onun üzerinde çok durdu. Sonra tekrar İslam’ı kabul etti. Abdullah bin Sa’d bin Ebû’s-Serh hicretin yirmibeşinci yılı hazreti Osman tarafından Mısır’a vali tayin edildi. Afrika’nın fethi onun eliyle oldu.
2684 – Amr bin Osman bin Abdurrahman bin Said el-Mahzûmî radıyallahu anh’dan rivâyet edildiğine göre dedi ki: Bana dedem Abdurrahman ona da, babası Said haber verdi. Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem, Mekke’nin fethi günü şöyle buyurdu: “Dört kişi var ki, ne haram dışında ve ne de haramda onlara eman vermiyorum. (Nerede yakalanırlarsa öldürülsünler” buyurdu. Ve onları ismen söyledi. Dedi ki onlardan ikisi Mikyas’ın çalgıcı cariyeleri idi. Onlardan birisi öldürüldü, öbürü ise kaçtı daha sonra da Müslüman oldu. Ebû Dâvud dedi ki: İbn-i Âlâ’dan gelen bu hadisin isnadını istediğim gibi iyice anlayamadım.
2685 – Enes bin Malik radıyallahu anh’dan rivâyet edildiğine göre: Fetih senesinde Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem, başında miğfer olduğu halde Mekke’ye girdi. Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem miğferini çıkardığı vakit ona bir zat geldi ve (Kanı heder edilenlerden) İbn-i Hatal Kabe’nin örtüsüne tutunmuş, dedi. Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem, “Onu öldürün,” buyurdu. Ebû Dâvud dedi ki: İbn-i Hatal’ın ismi Abdullah’tır. Onu Ebû Berzetel Eslemî öldürdü. [470]
İZAH
Bu hadis nefsinden korkanın ihramı terk edebileceğinin cevazına delâlet eder. Bir de vacip bir hükmün yerine getirilmesine, haramın mani olmayacağına delildir. İbn-i Hatal vaktiyle Müslüman idi. Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem ensardan bir zat ile onu bir yere gönderdi. Ensârîyi ona başkan tayin etti. Yolun yarısına vardıklarında arkadaşını öldürdü. Miğferini aldı, kaçtı. Mekke’nin fethinde Kabe örtüsüne sarılmış olarak bulundu. Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem’in emri ile Said Ammar ve Ebû Berze tarafından kısas olarak öldürüldü.