-2. CİLT- · 366 – İSTİHÂRE
1538 – Muhammed bin Münkedir radıyallahu anh’dan rivâyet edildiğine göre: O, Câbir bin Abdullah’tan dinledi. Rasûlullah sallallahu aleyhi vesellem Kur’andan bir sûre öğretircesine bize istihâreyi öğretirdi de bize; buyururdu ki; “Sizden biriniz bir iş düşündüğünde, farzdan başka iki rekât namaz kılsın ve şöyle duâ etsin (Ey Allah’ım senin ilmine istihare ederim, senin kudretinle senden kudret talep ederim, senin büyük olan fazlından isterim, senin gücün yeter, benimki yetmez, sen bilirsin ben bilmem, sen gayıpları çok çok bilensin. Allah’ım eğer bu (işi ne ise aynen söyler) benim için dinim, maişetim, akibetim ve işlerimin sonu bakımından hayırlı ise, sen bilirsin onu benim için takdir et ve onu bana kolay kıl, onu bana bereketli eyle. Ey Allah’ım o iş senin ilminde benim için şerli ise, evvelki gibi dinim dünyam akibetim hakkında onu benden uzak kıl, beni de ondan uzak kıl, hayır her nerede olursa olsun onu bana takdir et ve beni o hayrınla râzı kıl, veya istihâre yapan kişi dünya ve ahiretim hakkında da” diyebilir. [422]