NEZİRLERBÖLÜMÜ · 28 – KİŞİNİN SAHİP OLMADIĞI BİR ŞEYİ NEZRETMESİ
3316 – İmran bin Husayn radıyallahu anh’dan rivâyet edildiğine göre şöyle demiştir: Adbâ adlı deve, Benî Akil’den bir zata aitti. Adbâ hacıların develerini geçenlerden idi. Adam (devesiyle birlikte) esir edilip bağlı olduğu halde Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem’e getirildi. Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem üzerine kadife atılmış bir merkep üzerinde bulunuyordu. Adam şöyle dedi: Ey Muhammed, beni niçin tutuyorsun, hacıları taşıyan devemi niçin alıyorsun? Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem, “Senin müttefikin Sakif’in (Taiflilerin) yaptıklarına karşılık aldık” buyurdu. (Râvi) dedi ki, (Taifliler) Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem’in ashabından iki zatı esir etmişlerdi. (Râvi yine) dedi ki: – Adam, söyledikleri söz arasında “Ben de Müslümanım” dedi. Veya, “Ben de Müslüman oldum” dedi. Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem geçip gidince. Ebû Dâvud dedi ki: Muhammed bin İsa’nın rivâyetinden şunu anladım, adam Rasûlullah sallallahu aleyhi ve selleme, Yâ Muhammed, Yâ Muhammed diye seslendi. Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem merhametli ve yumuşak huylu idi. Onun seslenişine karşı döndü ve “Ne istiyorsun, neyin var” dedi. Adam ben Müslümanım, dedi. Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem ona: “Eğer sen hürriyetin elinde iken Müslüman olsaydın tam bir kurtuluşla kurtulurdun” buyurdu. Ebû Dâvud: Sonra Süleymân bin Harb’in rivâyet ettiği hadise döndüm dedi. Adam, Ey Muhammed sallallahu aleyhi ve sellem, ben açım beni doyur, ben susuzum beni suya kandır, dedi. Süleymân dedi ki: Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem “İşte senin ihtiyacın bu” veya “Onun ihtiyacı budur (istediğini yapın)” buyurdu. Müslümanlardan Sakiflilerin elinde olan iki Müslüman erkeğin serbest bırakılmasına karşılık adam serbest bırakıldı. Fakat Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem adamın Adbâ adlı devesini binmek için alıkoydu. (Râvi) dedi ki: Müşrikler Medine merâsına baskın yapıp saldırarak Adbâ’yı alıp götürdüler. Adbâ’yı götürdükleri vakit Müslümanlardan bir kadını esir etmişlerdi. Gece olunca develeri avlularında çökertiyorlardı. Bir gece hepsi uyudular. Kadın kalktı, elini hangi deve üzerine koysa deve böğürüyordu, derken Adbâ adlı deveye kadar geldi. O, itaatkar binilmeye alışık bir devenin yanına gelmişti. Hemen ona bindi. Sonra eğer Allah kendisini kurtarırsa bu deveyi Allah rızası için keseceğine nezretti. Kadın Medine’ye gelince devenin Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem’in Adbâ adındaki devesi olduğu anlaşıldı. Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem’e haber verildi. Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem, bir zât gönderdi, kadın getirildi. “Ona ne kötü ceza vermişsin veya ona ne de kötü ceza vermiş. Eğer Allah onu bunun üzerinde kurtarırsa onu mutlaka boğazlayacakmış!” Allah’a isyan konusundaki ve insan oğlunun sahip olmadığı şeydeki nezri yerine getirmek gerekmez” buyurdu. Ebû Dâvud bu kadın Ebû Zer’in hanımı idi diyor. [168]