NEZİRLERBÖLÜMÜ · 7 – YEMİN-İ LAĞV
3254 – Yemin-i lağv hakkında Atâ’dan rivâyet olundu. Aişe radıyallahu anha şöyle dedi: Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem: “Yeminde lağıv bir kimsenin evinde “hayır vallahi, evet vallahi” demesinden ibarettir” buyurdu. Ebû Dâvud dedi ki: Râvilerden İbrahim es-Saiğ, Salih bir insandı. Onu Ebû Müslim Arandes’te öldürdü. Tokmağı kaldırdığında ezanı işitirse doğru bırakıverirdi.
İZAH
Yemin-i Lağv: Bir kimsenin kasıtsız olarak söz arasında “Vallahi şöyle, billahi şöyle” diye yaptığı yemindir. Yemin-i Lağvden dolayı keffaret lazım gelmez veya bir kimse içine su doldurduğu kabın boşaldığını görmez. Sonra da “Vallahi bu kap su ile doludur” derse, bu kabın boşaldığını görmediği için bu bin yemin lağv olduğundan sahibine keffaret lazım gelmez.