DAVALAR BÖLÜMÜ · 26 – GÖRMEDİĞİ BİR HADİSE HAKKINDA BİLGİSİNE GÖRE YEMİN EDEN KİMSE
3622 – Eş’as bin Kays radıyallahu anh’dan şöyle rivâyet edilmiştir: Biri Kinde’den biri de Hadramevt’ten olan iki kişi Yemen’de bulunan bir arazi konusunda Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem’in huzurunda davalaştılar. Hadramevtli olan şöyle dedi: Ey Allah’ın Rasûlü, şu adamın babası benim arazimi zorla elimden aldı. O yer şu anda bu zatın elindedir. Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem ona, “Senin delilin var mı” buyurdu. O zât; yoktur Ey Allah’ın Rasûlü. Lâkin ona yemin verdir, elindeki arazinin benim olup babasının benden gasbettiğini bilmediğine dair Allah’a yemin etsin, dedi. Kindeli, yemine hazırlandı, deyip râvi hadisin devamını sevketti.
3623 – Alkame bin Vail bin Hucr, el-Hadramî radıyallahu anh’dan, o da babasından rivâyet etti. Rasûlullah sallallahu aleyhi ve selleme, biri Hadramevt ve biri de Kinde’den iki kişi geldi. Hadramevtli şöyle dedi. Ey Allah’ın Rasûlü babamdan bana kalan bir arazimi şu zât bana ağır basarak gasben elimden aldı. Kindeli ise o arazi benimdir, hala elimdedir. Ben ekip biçiyorum. O’nun orada hiçbir hakkı yoktur, dedi. Bunun üzerine Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem Hadramevtliye, “Senin delilin var mı” buyurdu. O da, hayır delilim yoktur dedi. Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem, Kindeliye; “Sana yemin gerek” buyurdu. Hadramevtli, Ey Allah’ın Rasûlü, bu şahıs fâcirdir. Yemin etmek onun için mühim değil, hiçbir şeyden sakınmaz, dedi. Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem Kindeliye, “Senin için ondan isteyeceğin bundan başka bir şey yoktur” buyurdu. [339]