İCÂRE BÖLÜMÜ · 79 – KİŞİNİN ÇOCUĞUNUN MALINDAN YEMESİ
3528 – Umâre bin Umeyr radıyallahu anh’dan o da halasından şöyle rivâyet etmiştir: Halası Aişe radıyallahu anhâ’ya: Himayemde bir yetim var, onun malından yiyebilir miyim, diye sordu. Aişe radıyallahu anhâ şöyle cevap verdi: Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem: “Kişinin yediğinin en hayırlısı kendi kazancından olanıdır. Kişinin çocuğu da onun kazancındandır” buyurdu. [292]
İZAH
Bu hadis-i şerif, anne ve babanın evladın kazancından serbest yiyebileceklerini, anne ve baba muhtaç olduklarında evladın onlara bakmaya mecbur olduğuna delâlet eder.
3529 – Aişe radıyallahu anhâ’dan rivâyet edildiğine göre Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem şöyle buyurmuştur: “Kişinin çocuğu onun kazancındandır. Hatta en güzel kazancındandır. Onların mallarından yiyebilirsiniz.” Ebû Dâvud dedi ki: Hammad bin Ebî Süleymân rivâyetinde “ihtiyaç duyduğunuz zaman” sözünü ilave etti ama bu münkerdir. [293]
3530 – Amr bin Şuayb’ın babası vasıtasıyla dedesinden rivâyete göre: Bir zât Peygamberimiz sallallahu aleyhi ve sellem’e gelerek, Ey Allah’ın Rasûlü, benim malım var. Çocuğum var. Fakat babam malımı bitirecek, dedi. Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem, “Sen ve malın babanındır. Sizin çocuklarınız sizin en güzel kazançlarınızdandır. Öyle ise çocuklarınızın kazancından yiyiniz” buyurdu. [294]
İZAH
Anne, baba evladın sebeb-i hayatıdır. Evlat, anne babanın meyvasıdır. Meyvesinin kazancından yemek anne babanın hakkıdır.