DAVALAR BÖLÜMÜ · 16 – ŞAHİTLİĞİ KABUL EDİLMEYEN KİMSELER
3600 – Amr bin Şuayb’ın dedesinden şöyle rivâyet olunmuştur: Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem, emanete hiyanet eden erkek ve kadın ile Müslüman kardeşine kin besleyen kimsenin şahitliğini kabul etmedi. Bir ev halkına bağımlı olan kimsenin onlar lehindeki şahitliğini de reddetti. Ancak başkasının lehine yaptığı şahitliği geçerli saydı. Ebû Dâvud dedi ki: Gımr: Kin ve düşmanlık demektir. Gânî; özel ücretli gibi kişinin kendi işine ve emrine bağlı ücretli demektir.
3601 – Süleymân bin Musâ’dan Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Hain erkek ve kadının, zina eden erkek ve kadının ve mü’min kardeşine kin tutan kimsenin şahitliği caiz değildir.”