Peygamberimiz Aleyhisselamın Dârü’l-Erkam’a giriş sebebi olarak, her ne kadar nübüvvetin dördüncü yılından itibaren başlayan mücadele devri Ezrakî, 2/260. içinde müşrikler tarafından yapılan baskı ve işkencelerin arttırılışı ileri sürülmekte186 olup, bu hususta müşahhas bir misal verilmek istenilerek, Mekke vadilerinden bir vadide Sa’d b. Ebi Vakkas’ın bazı sahabilerle birlikte namaz kıldıkları sırada üzerlerine gelen müşriklerden bazı kimselerin Müslümanlarla münakaşaya ve hatta kavgaya tutuşmaları ve Sa’d b.
Ebi Vakkas’ın da eline geçirdiği bir deve çene kemiğiyle vurup onlardan birisinin başını yarması hadisesi187 üzerine Peygamberimiz Aleyhisselamın ashabı ile birlikte Dârü’l-Erkam’da gizlenmek zorunda kaldığı açıklanırsa da;188 Sa’d b. Ebi Vakkas’la namaz kılan sahabiler arasında bulunan189 Ammar b. Yâsir’in Dârü’l-Erkam’a girildikten sonra Müslüman olduğu190 ve kendisinin Müslüman olmadan namaz kılmış olamayacağı gözönünde tutulursa, bu hadisenin Dârü’l-Erkam’a giriş sebebi olamayacağı açıktır. Bu hususta, Müslümanlar ve gayrimüslimler tarafından kitap ve ansiklopedilerde ileri sürülen görüşler de gerçeği aksettirmekten uzaktırlar.
Meselâ, İngilizceden Türkçeye çevrilen İslâm Ansiklopedisi’nde: Springer’e ve Caetani’ye dayanılarak kaleme alınmış olan “Erkam” maddesinde: “Ömer’in ihtidasından biraz sonra, Peygamber, Erkam’ın evini bırakmıştır. Orada ne zaman ve ne kadar kaldığı, kat’î olarak mâlûm değildir. Fakat, 615-617 seneleri arasında kalmış olması muhtemeldir. İngilizce, Fransızca ve Almanca “İslâm Ansiklopedisi”lerine dayanılmak ve ilmî bir tahrir heyetince gerekli incelemeler yapılmak suretiyle Arapça olarak yazılıp yayınlanmış bulunan Dâiretü’l-Maârifu’l-İslâmiye’nin “Erkam” maddesinde de: İslâm Ansiklopedisi, 4/316.
Kaynaklar
- İbn Esîr, Usdu’l-gâbe, 1/74. Ezrakî, 2/200, 260, İbn Abdilberr, 1/131, İbn Esîr, Usdu'l-gâbe, 1/74, Diyarbekrî, 1/293, Halebî, 1/456. İbn Sa’d, 3/242, Hâkîm, 3/502, İbn Abdilberr, 1/131, İbn Esîr, Usdu'l-gâbe, 1/74, Diyarbekrî, 1/293. Ezrakî, 2/260, İbn Hazm, Cemhere, 1/143. İbn Hazm, Cemhere, 1/143. Ezrakî, 2/260, İbn Hazm, Cemhere, 1/143, Diyarbekrî, 1/293. Halebî, 1/457.
- 181. İbn İshak, İbn Hişam, 1/280, İbn Sa’d, 1/199, Belâzurî, Ensâb, 1/116, Yakubî, 2/24, Taberî, Târîh, 2/216, Mes’ûdî, Mürûc, 2/282, İbn Abdilberr, 1/35, İbn Cevzî, 1/181, İbn Esîr, Kâmil, 2/60, İbn Kayyım, 1/34, İbn Seyyid, 1/99, Zehebî, Târîh, 146, Kastallânî, Mevâhib, 1/60, Diyarbekrî, 1/287. Yakubî, 2/24. İbn Sa’d, 3/242, Hâkîm, 3/502, İbn Abdilberr, 1/131, İbn Esîr, Usdu'l-gâbe, 1/74, İbn Hacer, İsâbe, 1/28. İbn Sa’d, 3/243, Hâkîm, 3/502. İbn Sa’d, 3/243, Zehebî, Siyer, 1/4. İbn Hişam, el-Erkam’dan hiç bahsetmez. Taberî’nin bu vak’adan haberdar olmasına göre, İbn Hişam’ın da bilmesi icab ederdi. Taberî umumî tarihinde vak’adan bahsederse de, Peygamberin hayatına ait fasılda bu noktaya temas etmez” denilmektedir.191 Diyarbekrî, 1/293, A. Zeynî Dahlan, 1/99.
- 187. İbn İshak, İbn Hişam, 1/281-282, Belâzurî, Ensâb, 1/116, Taberî, Târîh, 2/216, İbn Hazm, Cevâmi, s. 51, İbn Esîr, Usdu’l-gâbe, 2/367, İbn Hacer, İsâbe, 2/33, Halebî, 1/456. Halebî, 1/456, A. Zeynî Dahlan, 1/99.
- 189. İbn İshak, İbn Hişam, 1/281-282, Belâzurî, Ensâb, 1/116, Taberî, Târîh, 2/216, İbn Hazm, Cevâmi, s. 51, İbn Esîr, Usdu’l-gâbe, 2/367, İbn Hacer, İsâbe, 2/33. Halebî, 1/456.