Aleyhisselama Laf Atmaları ve Saldırmaları 1. Bir gün Kureyş eşrafı Kâbe’nin Hicr diye anılan yerinde toplanarak Peygamberimiz Aleyhisselamı konuşmaya başladılar: “Bizim, bu adamın işinde sabrettiğimiz kadar, hiçbir şeye sabrettiğimizi görmedik! O, akıllarımızı akılsızlık saydı. Baba ve atalarımıza dil uzattı. Dinimizi yerdi. Topluluğumuzu bölüp dağıttı. İlahlarımıza hakaret etti. Biz onun yapmış olduğu bu kadar ağır şeylere hep katlandık durduk” dediler. Onlar böyle konuştukları sırada idi ki, Peygamberimiz Aleyhisselam göründü, yürüyerek geldi. Hacerü’l-Esved’i istilam ettikten sonra, Kâbe’yi tavaf ederken, yanlarından geçti.
Yanlarından geçerken, Peygamberimiz Aleyhisselama laf attılar. Müşriklerin bu hareketine Peygamberimiz Aleyhisselam ın kızdığı, yüzünden belli olmakta idi. Peygamberimiz Aleyhisselam Kâbe’yi tavafa devam etti. İkinci kere, yanlarından geçtiği sırada, onlar yine aynı şekilde laf attılar. Onların bu hareketine Peygamberimiz Aleyhisselamın kızdığı, yüzünden belli olmakta idi. Peygamberimiz Aleyhisselamın üçüncü geçişinde, onlar yine önceki gibi laf attılar. Bunun üzerine Peygamberimiz Aleyhisselam durdu, sonra da: “Ey Kureyş cemaati! İşitiyor musunuz?
Varlığım Kudret Elinde bulunan (Allah)’a yemin ederim ki, hakkınızda telakki eylediğim helâk haberiyle geldim!” buyurunca, onlar tutulakaldılar, başlarına kuş konmuş gibi başlarını önlerine eğip, kımıldamadılar. Hatta, bundan önce Peygamberimiz Aleyhisselama karşı onların en şiddetli davrananı (Ebu Cehil) bile, bulabildiği en güzel, en yumuşak sözleri kullandı da: “Ey Kasım’ın babası! Geç git, doğru yolda olduğun halde git! Vallahi, sen cahil bir kişi değilsin!” dedi. Bunun üzerine, Peygamberimiz Aleyhisselam onların yanından ayrıldı. Ertesi günü, Kureyş müşrikleri yine Hicr’de toplandılar.
Birbirlerine: “Onun size yaptıklarını ve hakkında size anlatılanları anıp duruyorsunuz. Fakat O karşınıza dikilerek hoşlanmadığınız şeyleri size tekrarladığı zaman kendisini serbest bırakıyorsunuz!” dediler. Onların böyle konuştukları sırada, Peygamberimiz Aleyhisselam çıkageldi. Hemen, oldukları yerden sıçrayıp Peygamberimiz Aleyhisselamın çevresi sardılar. İlahları ve dinleri hakkındaki sözlerini anarak, Peygamberimiz Aleyhisselama: “Şöyle şöyle söyleyen sen misin?” dediler. Peygamberimiz Aleyhisselam: “Evet! Bunlar ı söyleyen benim” buyurunca, içlerinden birisi Peygamberimiz Aleyhisselamın yakasına yapıştı. Hz.
Ebu Bekir hemen kalkıp Peygamberimiz Aleyhisselamın önünde durdu ve ağlayarak,364 “Yazıklar olsun size!365 Siz bir adamı ‘Rabbim
Kaynaklar
- 362. İbn İshak, İbn Hişam, 1/282, Taberî, Târîh, 2/220, İbn Esîr, Kâmil, 2/65, İbn Seyyid, 1/100.
- 363. İbn İshak, İbn Hişam, 1/287-288, İbn Kesîr, Bidâye, 3/49.
- 364. İbn İshak, İbn Hişam, 1/309-310, Ahmed b. Hanbel, 2/218, Taberî, Târîh, 2/223, Beyhakî, Delâil, 2/275-276, İbn Cevzî, 1/187-188, Zehebî, Târîh, s. 164-165, İbn Kesîr, Bidâye, 3/46, Heysemî, 6/15- 16, Halebî, 1/423. Taberî, Târîh, 2/223, Beyhakî, Delâil, 2/276.