Peygamberimiz Aleyhisselamın dadısı Ümmü Eymen Bereke der ki: “Resûlullah Aleyhisselama bakarken, bir gün, dalmışım, O'nun yanımdan uzaklaşıp gittiğini bilememişim. Abdulmuttalib birdenbire başucuma dikildi.297 ‘Ey Bereke!’ dedi.298 ‘Buyur!’ dedim. ‘Oğlumu nerede buldum, biliyor musun?’ dedi. ‘Bilmiyorum!’ dedim.299 ‘Oğlumdan gaflet etme!300 O'nu sidre ağacının yakınında, çocukların yanında buldum.301 Kitab Ehli olanlar [Yahudiler ve Hristiyanlar], bu oğlumun bu ümmetin peygamberi olacağını söylüyorlar.302 Ben oğluma onların zarar vermeyeceklerinden emin değilim’ dedi.”303
Kaynaklar
- Ebu Nuaym, Delâil, 1/165, Suyutî, Hasâis, 1/202, Halebî, 1/180. İbn Seyyid, 1/38, Halebî, 1/180. İbn Sa’d, 1/118, İbn Cevzî, 1/120, İbn Seyyid, 1/38, İbn Kesîr, Bidâye, 2/282, Suyutî, Hasâis, 1/201, Halebî, 1/180. İbn Seyyid, 1/38, Halebî, 1/180. İbn Sa’d, 1/118, İbn Cevzî, 1/120, İbn Seyyid, 1/38, İbn Kesîr, Bidâye, 2/282, Suyutî, Hasâis, 1/201, Halebî, 1/180. İbn Sa’d, 1/118, İbn Seyyid, 1/38, İbn Kesîr, Bidâye, 2/282, Halebî, 1/180. İbn Sa’d, 1/118, İbn Cevzî, 1/120, İbn Seyyid, 1/38, İbn Kesîr, Bidâye, 2/282, Suyutî, Hasâis, 1/201, Halebî, 1/180. İbn Seyyid, 1/38.

