Dımâdu’l-Ezdî’nin Peygamberimiz Aleyhisselamı Tedavi Etmeye Kalkışması ve Müslüman Olması

Ezd-i Şenûe kabilesinden123 Dımâd b. Sa’lebe, umre yapmak üzere124 Mekke’ye gelmişti.¹²⁵ Kendisi, Cahiliye devrinde, Peygamberimiz Aleyhisselamın tanışı, dostu idi. Doktorluğa özenir,¹²⁶ delilere okur,¹²⁷ ilim elde etmeye çalışırdı.¹²⁸ Kurtubî, 14/3, Hâzin, 3/427, Diyarbekrî, 1/298. Kurtubî, 14/3. Kurtubî, 14/3, Ebussuud, 7/49, Diyarbekrî, 1/298. Zemahşerî, 3/214, Kurtubî, 14/3, Ebussuud, 7/49, Diyarbekrî, 1/298. Zemahşerî, 3/214, Beyzâvî, 2/216, Hâzin, 3/428, Ebussuud, 7/49, Diyarbekrî, 1/298. Zemahşerî, 3/214, Kurtubî, 14/3, Nesefî, 3/265-266, Beyzâvî, 2/216, Hâzin, 3/428. Kurtubî, 14/3. Dımâd, Mekke’ye gelince, Ebu Cehil, Utbe b.

Rebia ve Ümeyye b. Halef’in bulunduğu bir mecliste oturdu. “Şu adam bizim topluluğumuzu dağıttı. Akıllarımızı akılsızlık, ölüp gitmiş baba ve atalarımızı dalâlete düşmüş saydı. İlahlarımıza dil uzattı” dedi. Ümeyye b. Halef de: “O, hiç şüphesiz, deli bir adamdır!” dedi.¹²⁹ Dımâd, müşriklerin “Muhammed delidir!” dediklerini işitince,¹³⁰ kendi kendine:¹³¹ “Ben gidip132 şu zâtı bir görseydim,¹³³ tedavi etseydim,¹³⁴ belki Allah ona benim ellerimle şifa verirdi”¹³⁵ diyerek, müşriklerin meclislerinden kalktı. O gün, Peygamberimiz Aleyhisselamı aradı, bulamadı. Ertesi gün, tekrar aramaya çıktı.¹³⁶ Buldu137 ve: “Yâ Muhammed!

Ben deliliği tedavi ederim.¹³⁸ İstersen seni de tedavi edeyim.¹³⁹ Belki Allah sana fayda verir!¹⁴⁰ Ben delilere okurum. Belki Allah benim elimle senin deliliğine de şifa verir! Okumamı istersen, gel, sana da okuyayım.¹⁴¹ Sen, üzerindekini, gözünde büyütme! Ben sendekinden daha ağırını tedavi etmişimdir, kurtulmuştur! Ben senin hakkında; Mekke Ambargo Uyguluyor 443 Kavminin akıllarını akılsızlık saymak, Toplululuklarını dağıtmak, Onlardan ölüp gitmiş olanların dalâlet içinde bulunduklarını ileri sürmek, İlahlarını ayıplamak… gibi birtakım kötü huylardan söz ettiklerini işittim. Bunu, kendisinde delilik bulunan adamdan başkası yapmaz!”

dedi.¹⁴² Peygamberimiz Aleyhisselam, Dımâd’a şöyle mukabele buyurdu: “Hamd Allah’a mahsustur. Biz O’na hamdeder; yardımı,¹⁴³ yarlığanmayı da144 O’ndan dileriz.¹⁴⁵ Nefislerimizin şerlerinden de Allah’a sığınırız.¹⁴⁶ Allah’ın doğru yola eriştirdiğini saptıracak yoktur! Saptırdığını da doğru yola eriştirecek yoktur! Şüphesiz bilir ve bildiririm ki: Allah’tan başka hiçbir ilah yoktur! O, birdir, tektir! O’nun eşi, ortağı yoktur!

Yine, şüphesiz bilir ve bildiririm ki: Muhammed, O’nun kulu ve resûlüdür!”¹⁴⁷ Peygamberimiz Aleyhisselamın söyledikleri, Dımâd’ın çok hoşuna gitti:¹⁴⁸ “Ben, hiçbir zaman, bundan daha güzel bir kelam dinlememişimdir!¹⁴⁹ Sen şu sözlerini bana tekrarlasana” dedi. Peygamberimiz Aleyhisselam tekrarladı.¹⁵⁰ Dımâd onu Peygamberimiz Aleyhisselama iki kere daha tekrarlattı.¹⁵¹ “Vallahi,¹⁵² ben kâhinlerin sözlerini de, sihirbazların sözlerini de, şairlerin sözlerini de dinlemişimdir. Fakat, senin şu sözlerin gibi hiçbir söz işitmemişimdir. Bunlar, denizin dibine kadar varıp dayanmıştır!” dedi. “Sen nelere davet ediyorsun?”

diye sordu.¹⁵³ Peygamberimiz Aleyhisselam: “Seni, boynundan putları atıp, eşi, ortağı olmayan, bir ve tek olan Allah’a iman etmeye ve benim de Allah’ın resûlü olduğuma şehadet getirmeye davet ediyorum” buyurdu. Dımâd: “Ben bunu yaparsam, bana ne var?” diye sordu. Peygamberimiz Aleyhisselam: “Sana Cennet var!” buyurdu, Dımâd: “Ben, boynumdan putları atıp onlardan uzaklaşarak154 şehadet ederim ki: Allah’tan başka hiçbir ilah yoktur! O, birdir; O’nun eşi, ortağı yoktur! Yine şehadet ederim ki: Sen de Allah’ın kulu ve resûlüsün! Getir, ver elini, sana İslâmiyet üzerine bey’at edeyim!” dedi.¹⁵⁵ Peygamberimiz Aleyhisselam elini uzattı.

Dımâd bey’at etti.¹⁵⁶ Peygamberimiz Aleyhisselam: “Bu bey’at kavmin adına da mı?” diye sordu. Dımâd: “Kavmim adına da!” dedi.¹⁵⁷ Peygamberimiz Aleyhisselam: “Kendin adına da, kavmin adına da mı?” diye sordu. Dımâd: “Hem kendi adıma, hem kavmim adına!” dedi.¹⁵⁸ Dımâd, böylece, hem kendi adına, hem kavmi adına bey’at edip Müslüman oldu.¹⁵⁹ Yüce Allah ondan razı olsun! Usdu'l-gâbe, 3/56.

Kaynaklar

1. 115. İbn İshak, İbn Hişam, 3/89, Vâkıdî, Megâzî, 1/251-252, Taberî, Târîh, 3/26, Hâkîm, 2/327. Tirmizî, Sünen, 5/345, İbn Kesîr, Tefsîr, 3/422. İbn Sa’d, 4/241, Müslim, 2/593, İbn Abdilberr, 2/751, İbn Cevzî, 1/200, İbn Esîr, Usdu’l-gâbe, 3/26, Zehebî, Târîh, s. 197, İbn Kesîr, Bidâye, 3/36, İbn Hacer, İsâbe, 2/210.
2. 124. İbn Sa’d, 4/241, Ebu Nuaym, Delâil, 1/235.
3. 125. İbn Sa’d, 4/241, Ahmed b. Hanbel, 1/302, Müslim, 2/593, Ebu Nuaym, Delâil, 1/235, İbn Abdilberr, 2/751, İbn Cevzî, 1/200, İbn Esîr, Usdu’l-gâbe, 3/56, Zehebî, Târîh, s. 197, İbn Kesîr, Bidâye, 3/36, İbn Hacer, İsâbe, 2/210.
4. 126. İbn Abdilberr, 2/751, İbn Hacer, 2/210.
5. 127. İbn Abdilberr, 2/751, İbn Cevzî, 1/200, İbn Hacer, İsâbe, 2/210.
6. 128. İbn Abdilberr, 2/751, İbn Hacer, İsâbe, 2/210. Ebu Cehil: Ebu Nuaym, Delâil, 1/235.
7. 130. İbn Sa’d, 4/241, Müslim, 2/593, İbn Esîr, Usdu’l-gâbe. 3/56, Zehebî, Târîh, s. 197, İbn Kesîr, Bidâye, 3/36, İbn Hacer, İsâbe, 2/210.
8. 131. İbn Sa’d, 4/241, Müslim, 2/593, Ebu Nuaym, Delâil, 1/235, İbn Cevzî, 1/200, İbn Esîr, Usdu'l-gâbe, 3/56, Zehebî, Târîh, s. 197.
9. 132. İbn Sa’d, 4/241, Begavî, 2/177, Zehebî, Târîh, s. 197. Müslim, 2/593, İbn Cevzî, 1/200, İbn Esîr, Usdu'l-gâbe, 3/56.
10. 134. İbn Sa’d, 4/241. Müslim, 2/593, Begavî, 2/177, İbn Cevzî, 1/200, İbn Esîr, 3/56, Zehebî, Târîh, s. 197, İbn Kesîr, Bidâye, 3/56. Ebu Nuaym, Delâil, 1/235.
11. 137. İbn Sa’d, 4/241, Müslim, 2/593, Ebu Nuaym, Delâil, 1/235, İbn Esîr, Usdu'l-gâbe, 3/56, Zehebî, Târîh, s. 197, İbn Hacer, İsâbe, 2/210. İbn Sa’d, 4/241, Ahmed b. Hanbel, 1/302, Ebu Nuaym, Delâil, 1/235, İbn Hacer, İsâbe, 2/210.
12. 139. İbn Sa’d, 4/241, Ebu Nuaym, Delâil, 1/235.
13. 140. İbn Sa’d, 4/241. Müslim, 2/593, İbn Cevzî, 1/200, İbn Esîr, Usdu’l-gâbe, 3/56, Zehebî, Târîh, s. 197, İbn Kesîr, Bidâye, 3/36. Ebu Nuaym, Delâil, 1/235. Ahmed b. Hanbel, 1/302, Müslim, 2/593, Begavî, 2/177, İbn Cevzî, 1/200, İbn Esîr, 3/56, Zehebî, Târîh, s. 197, İbn Kesîr, Bidâye, 3/36. Ahmed b. Hanbel, 1/302. Ahmed b. Hanbel, 1/302, Müslim, 2/593, Ebu Nuaym, Delâil, 1/235, Begavî, 2/177, İbn Cevzî, 1/200, İbn Esîr, Usdu'l-gâbe, 3/56, Zehebî, Târîh, s. 197, İbn Kesîr, Bidâye, 3/36. Ahmed b. Hanbel, 1/302. Ahmed b. Hanbel, 1/302, Müslim, 2/593, Ebu Nuaym, Delâil, 1/236, Begavî, 2/177, İbn Cevzî, 1/200, İbn Esîr, Usdu'l-gâbe, 3/56, Zehebî, Târîh, s. 197, İbn Kesîr, Bidâye, 3/36.
14. 148. İbn Sa’d, 4/241. Ebu Nuaym, Delâil, 1/236. İbn Sa’d, 4/241, Ahmed b. Hanbel, 1/302, Müslim, 2/593, Ebu Nuaym, Delâil, 1/236, Begavî, 2/177, İbn Cevzî, 1/200, İbn Esîr, Usdu’l-gâbe, 3/56, Zehebî, Târîh, s. 197, İbn Kesîr, Bidâye, 3/36. Müslim, 2/593, Begavî, 2/177, İbn Cevzî, 1/200, İbn Esîr, Usdu'l-gâbe, 3/56.
15. 152. İbn Esîr, Usdu’l-gâbe, 3/56, Zehebî, Târîh, s. 197, İbn Kesîr, Bidâye, 3/36.
16. 153. İbn Sa’d, 4/241, Ahmed b. Hanbel, 1/302, Müslim, 2/593, Begavî, 2/177, İbn Cevzî, 1/200, İbn Esîr, Ebu Nuaym, Delâil, 1/236. Ahmed b. Hanbel, 1/302, Müslim, 2/593, Ebu Nuaym, Delâil, 1/236, İbn Esîr, Usdu'l-gâbe, 3/56. Müslim, 2/593, İbn Esîr, Usdu’l-gâbe, 3/56. Müslim, 2/593, İbn Cevzî, 1/200, İbn Esîr, Usdu'l-gâbe, 3/57, Zehebî, Târîh, s. 197, İbn Kesîr, Bidâye, 3/36. Ahmed b. Hanbel, 1/302.
17. 159. İbn Sa’d, 4/241.