Ebu Talib’in Hastalanışıve Müşriklerin Onunla Konuşmaya Gelişi

Kureyş müşrikleri, birbirlerine: “Hamza, Ömer, Müslüman oldu. Muhammed’in işi bütün Kureyş kabileleri arasında yayıldı. Vallahi, Onun işimizi elimizden zorla almayacağından emin değiliz! Bizden de, Ona bir söz versin!” dediler ve: 1. Utbe b. Rebia, 2. Şeybe b. Rebia, 3. Ebu Cehil Amr b. Hişam, 4. Ümeyye b. Halef, 5. Ebu Süfyan Sahr b. Harb ve Kureyş eşrafından daha bazı adamlarla gidip Ebu Talib’le konuştular. “Ey Ebu Talib! Biliyorsun ki sen bizdensin! Gördüğün gibi, ölüm döşeğine de düşmüş, ölüme yaklaşmış bulunuyorsun! Biz senin ansızın ölüvereceğinden korkuyoruz! Bizim aramızla kardeşinin oğlu arasındaki durumu pekâlâ biliyorsun.

Kendisini çağır! Bizden onun için alacağın sözü al; Ondan da bizim için alacağın sözü al da, O artık bizimle uğraşmaktan vazgeçsin! Biz de Onunla uğraşmaktan vazgeçelim! O, bizimle ve dinimizle uğraşmayı bıraksın! Biz de, Onunla ve Onun dini ile uğraşmayı bırakalım!” dediler. Bunun üzerine, Ebu Talib, Peygamberimiz Aleyhisselama haber saldı. Gelince: “Ey kardeşimin oğlu! Bunlar senin kavminin eşrafıdırlar! Sana söz vermek ve senden de söz almak için toplanıp gelmişlerdir” dedi.⁵ “Ey kardeşimin oğlu! Senin kavminden istediğin nedir?”

diye sordu.⁶ Peygamberimiz Aleyhisselam: “Ey amcam!⁷ Ben onların bir tek kelimeyi söylemelerini istiyorum ki, onlar onunla bütün Araplara hakim olurlar, Arap olmayanlar da kendilerine cizye [vergi] öderler!” buyurdu.⁸ Müşrikler, o kelimeden korktular.⁹ “Evet! Nedir o kelime?! Babam sana feda olsun. Sen onu bize söyle de, biz onu bir tek yerine on defa söyleyelim!” dediler.¹⁰ “Ey kardeşimin oğlu! Hangi kelimedir o?” diye sordu.¹² Peygamberimiz Aleyhisselam: “‘Lâ ilâhe illallah=Allah’tan başka ilah yoktur’ derseniz; Allah’tan başka tapmakta olduğunuz şeyleri de söker atarsanız!”

buyurunca,¹³ müşrikler hemen kalkıp14 ellerini,¹⁵ elbiselerini16 çırptılar.¹⁷

Kaynaklar

1. Ebu Talib nübüvvetin onuncu yılında, 1 Şı’b’dan çıktıktan sonra,2 hastalanıp3 ölüm döşeğine düşünce,4 günden güne ağırlaştığını haber alan Ebu Talib’e gidelim. O, bizim için, kardeşinin oğlundan bir söz alsın! Belâzurî, Ensâb, 1/236, İbn Esîr, Kâmil, 2/90, İbn Seyyid, 1/130. Belâzurî, Ensâb, 1/236, İbn Seyyid, 1/129.
2. 3. İbn İshak, İbn Hişam, 2/58, Ahmed b. Hanbel, 1/227, İbn Seyyid, 1/130, İbn Kesîr, Bidâye, 3/123.
3. 4. İbn İshak, İbn Hişam, 2/58. Ebu Cehil de aynı sözleri tekrarladı.11 Ebu Talib:
4. 5. İbn İshak, İbn Hişam, 2/58-59, İbn Seyyid, 1/130, İbn Kesîr, Bidâye, 3/123. Beyhakî, Delâil, 2/345. Ahmed b. Hanbel, 1/362, Taberî, Târîh, 2/219, Beyhakî, Delâil, 2/345. Ahmed b. Hanbel, 1/362, Taberî, Târîh, 2/219, Beyhakî, Delâil, 2/346, İbn Seyyid, 1/130-131. Taberî, Târîh, 2/219. Ahmed b. Hanbel, 1/362.
5. 11. İbn İshak, İbn Hişam, 2/59. Taberî, Târîh, 2/220.
6. 13. İbn İshak, İbn Hişam, 2/59, Ahmed b. Hanbel, 1/362. Ahmed b. Hanbel, 1/362.
7. 15. İbn İshak, İbn Hişam, 2/59. Ahmed b. Hanbel, 1/362.
8. 17. İbn İshak, İbn Hişam, 2/59, Ahmed b. Hanbel, 1/362.