Abdulmuttalib Dede, ölüm döşeğine düşünce, bütün oğullarını başına topladı. Peygamberimiz Aleyhisselama çok iyi bakmalarını onlara tavsiye ve emretti. Zübeyr ile Ebu Talib; Peygamberimiz Aleyhisselam ın babas ı Hz. Abdullah ile aynı anneden, yani Fâtıma binti Amr, b. Âiz, b. İmran, b. Mahzum’dan doğma kardeş idiler. Bu iki amca; Peygamberimiz Aleyhisselamı yanlarına almak için kur’a çektiler. Kur’a, Ebu Talib Amca'ya çıktı. Peygamberimiz Aleyhisselam, o zaman, sekiz yaşında bulunuyordu.396 Kendisinin sözü dinlenir, emirlerine karşı gelmekten, aykırı hareket etmekten sakınılırdı.400 Ezrakî, 1/113-114. A. Zeynî Dahlan, 1/35.
Babası Abdulmuttalib gibi, o da ağzına içki koymazdı.401 Peygamberimiz Aleyhisselamın üzerine titrer,402 O'nu kendi çocuklarından fazla severdi.403 O'nu yanına almadıkça uyumaz,404 bir yere giderse O'nu da yanında götürürdü. O'nun üzerine düştüğü kadar, hiçbir şeyin üzerine düşmezdi!405 İstirahati için kendisine serilen mindere O'nun gelip oturmasından sevinç duyar: “Rebia’nın ilâhına yemin ederim ki, kardeşimin oğlu için pek büyük bir şeref vardır!” derdi.406 Hazırlanan bir yemeği,407 Ebu Talib’in aile efradı, toplu veya münferid olarak yedikleri zaman, doymazlardı.
Fakat, Peygamberimiz Aleyhisselam onlarla birlikte yedi ği zaman doyarlard ı.408 Bunun için, Ebu Talib; yemeklerini yemek istedikleri zaman aile efradına: “Durunuz! Sizin gibi oğlum da gelsin, hazır olsun!” der, Peygamberimiz Aleyhisselam gelip onlarla birlikte yerse, yemekler artardı. Peygamberimiz Aleyhisselam yemekte onlarla birlikte bulunmazsa, doymazlardı.409 “Sen, hiç şüphesiz mübâreksin!”
derdi.410 Sofraya bir tek kişinin içeceği bir kapla konulan sütten,411 Peygamberimiz Aleyhisselam önce içip ötekiler sonra içecek olurlarsa, ilkinden sonuncusuna kadar hepsi kanasıya içerlerdi.412 Peygamberimiz Aleyhisselamın dadısı Ümmü Eymen Bereke der ki: 2/282. 1/189.
Kaynaklar
- Ebu Talib Amca; Peygamberimiz Aleyhisselama karşı, amcalarının en hamiyetlisi ve en şefkatlisi idi.395 Ebu Talib’in; Arafat hizasındaki Urene vadisinde bulunan,397 arada sırada sütü sağılıp Mekke’ye getirilen birkaç deveden başka malı yok,398 aile efradı ise çoktu. Onları geçindirmekte sıkıntı çekmekte idi.399 Ebu Talib; yoksulluğuna rağmen, Kureyşîlerin seyyidi, ulu kişisi idi. İbn Habib, s. 132, Belâzurî, Ensâb, 1/72, Yakubî, 1/258, Ebu’t-Tayyib, 1/152. İbn Habib, s. 237, Halebî, 1/184. Belâzurî, Ensâb, 1/85, İbn Esîr, Usdu’l-gâbe, 1/22, Diyarbekrî, 1/253, Halebî, 1/185.
- 396. İbn İshak, İbn Hişam, 1/178, İbn Sa’d, 1/119, Belâzurî, Ensâb, 1/84. Ebu Nuaym, Delâil, 1/166, İbn Seyyid, 1/40. İbn Sa’d, 1/168, Ebu Nuaym, Delâil, 1/166, İbn Seyyid, 1/184. Süheylî, 2/184. Yakubî, 1/14. Ebu Talib: Halebî, 1/184. Ebu Nuaym Delâil, 1/166. İbn Sa’d, 1/119, İbn Cevzî, 1/130-131, İbn Kesîr, Bidâye, 2/282. İbn Sa’d, 1/119. İbn Sa’d, 1/119, İbn Kesîr, Bidâye, 2/282. İbn Sa’d, 1/120, İbn Cevzî, 1/131, Halebî, 1/189. İbn Sa’d, 1/119, İbn Cevzî, 1/131 İbn Sa’d, 1/168, Ebu Nuaym, Delâil, 1/166, İbn Cevzî, 1/131, İbn Seyyid, 1/40, İbn Kesîr, Bidâye, 2/282, Suyutî, Hasâis, 1/205. İbn Sa’d, 1/119-120, Ebu Nuaym, Delâil, 1/166, İbn Cevzî, 1/131, İbn Seyyid, 1/40, İbn Kesîr, Bidâye, İbn Sa’d, 1/120, Ebu Nuaym, Delâil, 1/167, İbn Cevzî, 1/131, İbn Kesîr, Bidâye, 2/282-283 Ebu Nuaym, Delâil, 1/166, İbn Seyyid, 1/40, Halebî, 1/189. İbn Sa’d, 1/168, Ebu Nuaym, Delâil, 1/166-167, İbn Seyyid, 1/40, Suyutî, Hasâis, 1/205, Halebî,