Utbe ve Şeybe b. Rebia; Peygamberimiz Aleyhisselamı o halde gördükleri zaman, aradaki akrabalık, kendilerini Peygamberimiz Aleyhisselama karşı gayrete getirdi: Addas adındaki Hristiyan kölelerini yanlarına çağırdılar. Ona: “Şuradan birkaç salkım üzüm al! Şu tabağın içine koy! Sonra da, onu şu adama götür! Kendisine, ondan yemesini söyle!” dediler. Addas da öyle yaptı. Üzümü tabakla götürüp önüne koyduktan sonra, Peygamberimiz Aleyhisselama: “Buyur ye!” dedi. Peygamberimiz Aleyhisselam: “Sen hangi beldeler halkındansın? Dinin nedir?” diye sordu. Addas: “Hristiyanım ve Ninova halkından bir kimseyim!” dedi.
Peygamberimiz Aleyhisselam: “Demek, sen salih kişi Yunus b. Metta’nın köyündensin ha?” buyurdu.146 Addas: “Yunus b. Metta’nın kim olduğunu sana kim bildirdi?!147 Vallahi, o Ninova’dan çıkıp gitmiştir. Ninova’da, Metta’nın ne olduğunu bilen on kişi bile bulunmaz! Sen Metta’nın ne olduğunu nereden biliyorsun?! Sen ümmîsin ve ümmî ümmet içerisinde bulunuyorsun!” dedi.148 Peygamberimiz Aleyhisselam: “Ben Allah’ın Resûlüyüm! Allah bana Yunus’un haberini haber verdi.149 O benim kardeşimdir. Kendisi bir peygamberdi. Ben de bir peygamberim!” buyurdu.150 Addas: “Yâ Rasûlallah! Bana Yunus b. Metta’nın haberini ver!” dedi.
Peygamberimiz Aleyhisselam ona Yunus b. Metta’nın hal ve şanı hakkında Yüce Allah tarafından kendisine vahyolunanları haber verince,151 Addas: “Ben şehadet ederim ki: Sen, Allah’ın kulu ve resûlüsün!” dedi,152 Müslüman oldu.153 Yüce Allah ondan razı olsun! Addas; Peygamberimiz Aleyhisselamın üzerine kapanıp, başını, ellerini, ayaklarını öptü! Rebia’nın oğullarından biri öbürüne: “O, sana karşı köleni de bozdu, yoldan çıkardı!” dedi. Yanlarına gelince, Addas’a: “Yazıklar olsun sana ey Addas! Sen ne için o adamın başını, ellerini ve ayaklarını öptün?!” dediler. Addas: “Ey efendim! Bütün yeryüzünde, Ondan daha hayırlısı yoktur!154
Kaynaklar
- 145. İbn İshak, İbn Hişam, 2/61-62, Taberî, Târîh, 2/230, İbn Cevzî, 1/213, İbn Esîr, Kâmil, 2/91-92, İbn Kayyım, 2/52, Zehebî, Târîh, s. 285, İbn Kesîr, Bidâye, 3/136, İbn Haldun, Târîh, c. 2, ks. 2, s. 10, Heysemî, 6/35, Kastallânî, Mevâhib, 1/75.
- 146. İbn İshak, İbn Hişam, 2/62, Taberî, Târîh, 2/230, İbn Cevzî, 1/213, İbn Esîr, Kâmil, 2/92, İbn Seyyid, 1/1135, İbn Kesîr, Bidâye, 3/136, Diyarbekrî, 1/302, Halebî, 2/53.
- 147. İbn İshak, İbn Hişam, 2/62, Taberî, Târîh, 2/230, Ebu Nuaym, Delâil, 1/295, Beyhakî, Delâil, 2/416, Süheylî, 4/56, İbn Cevzî, 1/213, İbn Esîr, Kâmil, 2/92, İbn Seyyid, 1/135, İbn Kesîr, Bidâye, 3/136, Diyarbekrî, 1/303, Halebî, 2/53. Süheylî, 4/56, Halebî, 2/54. Beyhakî, Delâil, 2/416, Zehebî, Târîh, s. 283, Halebî, 2/54.
- 150. İbn İshak, İbn Hişam, 2/62, Taberî, Târîh, 2/230, Ebu Nuaym, Delâil, 1/295, Süheylî, 4/56, İbn Cevzî, 1/213, İbn Esîr, Kâmil, 2/92, İbn Seyyid, 1/135, İbn Kesîr, Bidâye, 3/136. Diyarbekrî, 1/303, Halebî, 2/54. Ebu Nuaym, Delâil, 1/295.
- 152. İbn Hacer, İsâbe, 2/466. Yakubî, 2/36, Kastallânî, Mevâhib, 1/74, Diyarbekrî, 1/303.
- 154. İbn İshak, İbn Hişam, 2/62-63, Taberî, Târîh, 2/230-231, İbn Cevzî, 1/213-214, İbn Esîr, 2/92, İbn Seyyid, 1/135, İbn Kesîr, Bidâye, 3/136, Diyarbekrî, 1/303, Halebî, 2/56.