Peygamberimiz Aleyhisselam; İsrâ ve Miracını Kureyş müşriklerine gidip haber vermek üzere ayağa kalkınca,198 Ebu Talib’in kızı Ümmü Hani Hatun, Peygamberimiz Aleyhisselamın ridasının ucundan tutup:199 “Ey amcamın oğlu!200 Ey Allah’ın peygamberi!201 Sana and veriyorum.202 Bunu halka söyleme!203 Onlar seni yalanlarlar.204 Üzerler!” dedi. Peygamberimiz Aleyhisselam: “Vallahi, ben bunu onlara söyleyeceğim!” buyurdu.205 Ümmü Hani Hatun, Habeşli cariyesine: “Yazıklar olsun sana! Git de, Resûlullah Aleyhisselam o halka ne söylüyor? Halk ona ne söylüyor? Göz kulak ol!”
dedi.206 Peygamberimiz Aleyhisselam İsrâ ve Miracını Kureyş müşriklerine gidip haber vereceği zaman; “Ey Cebrail!” dedi, “kavmim beni tasdik etmezler” Cebrail Aleyhisselam: “Ebu Bekir seni tasdik eder” dedi. Bunun üzerine, Peygamberimiz Aleyhisselam, gidip, Kâbe’nin Hicr diye anılan yerinde ayakta durarak207 Kureyş müşriklerine İsrâ hadisesini haber verince, onlar şaştılar:208 “Doğrusu, biz şimdiye kadar bunun gibisini hiç işitmedik!209 Bu, şaşılacak, inanılmayacak şey! Bidâye, 3/110. İsrâ ve Mirac Mucizesi 563 Vallahi, deve Mekke’den Şam’a gidişte bir ayda, dönüşte de bir ayda sürülüp götürülür!
Muhammed bir tek gecenin içinde oraya gider de Mekke’ye dönebilir mi?!210 Biz Beytü’l-Makdis’e, devemizin ciğerlerine, böğürlerine vura vura bir ayda varırız. O oraya bir tek gecenin içinde gitmiş ha?!211 Ey Muhammed! Buna delilin nedir?” dediler212 ve yalanladılar.213 Peygamberimiz Aleyhisselam, yalanlanmaktan üzgün bir halde, bir tarafa çekilip oturduğu sırada, yanına Ebu Cehil gelerek oturdu. Alaylı bir tavırla: “Geceleyin yararlandığın birşey var mı?” diye sordu. Peygamberimiz Aleyhisselam: “Evet! Vardır!” buyurdu. “Ne imiş o?” diye sordu. Peygamberimiz Aleyhisselam: “Geceleyin götürüldüm!” buyurdu. “Nereye?” diye sordu.
Peygamberimiz Aleyhisselam: “Beytü’l-Makdis’e!” buyurdu. “Sonra da aramızda sabahladın ha?!” dedi. Peygamberimiz Aleyhisselam: “Evet!” buyurdu. “Bana söylediğin sözü onlara da söyleyesin diye, kavmini senin yanına çağırmamı uygun görür müsün?” dedi. Peygamberimiz Aleyhisselam: “Olur!” buyurunca, Ebu Cehil: “Ey Ka’b oğulları cemaatı!” diyerek çağırmaya başladı. Meclislerinden silkinip kalkanlar, gelip Peygamberimiz Aleyhisselamla “Haydi, bana söylediğini, kavmine de söyle!” dedi. Peygamberimiz Aleyhisselam: “Ben geceleyin götürüldüm!” buyurdu. “Nereye?” diye sordular. Peygamberimiz Aleyhisselam: Beytü’l-Makdis’e!” buyurdu.
“Sonra da aramızda sabahladın ha?!” dediler. Peygamberimiz Aleyhisselam: “Evet!” buyurunca, Peygamberimiz Aleyhisselamın sözünü yalanlamak için, şaşkınlıklarından ve inkârlarından, kimisi ellerini çırptılar, kimisi de ellerini başlarına koydular!214 Kureyş müşrikleri, hemen Hz. Ebu Bekir’in yanına vardılar. Ona: “Ey Ebu Bekir! Senin sahibin hakkındaki şeyden haberin var mı? O, güya, bu gece Beytü’l-Makdis’e varmış!215 Orada namaz kılmış! Sonra da Mekke’ye dönmüş!” dediler. Hz. Ebu Bekir: “Siz onun hakkında yalan söylüyorsunuz!” dedi. Müşrikler: “Hayır! Kendisi, şuradaki Mescid’de halka böyle söyledi!” dediler.216 Hz.
Ebu Bekir: “Vallahi, eğer o bunu söyledi ise, muhakkak doğrudur!” dedi.217 Müşrikler: “Sen onu doğruluyor,218 kendisinin bir gecede Beytü’l-Makdis’e gidip sabahtan önce Mekke’ye geldiğini219 doğru buluyor musun?” dediler.
Kaynaklar
- İbn Sa’d, 1/214, Zehebî, Târîh, s. 272.
- 198. İbn İshak, İbn Hişam, 2/43.
- 199. İbn İshak, İbn Hişam, 2/43, İbn Seyyid, 1/141, Zehebî, Târîh, s. 245, İbn Kesîr, Bidâye, 3/110.
- 200. İbn Seyyid, 1/141, Zehebî, Târîh, s. 245.
- 201. İbn İshak, İbn Hişam, 2/43, İbn Kesîr, Bidâye, 3/110.
- 202. İbn Seyyid, 1/141, Zehebî, Târîh, s. 245.
- 203. İbn İshak, İbn Hişam, 2/43, İbn Kesîr, Bidâye, 3/110.
- 204. İbn İshak, İbn Hişam, 2/43, İbn Seyyid, 1/141, Zehebî, Târîh, s. 245, İbn Kesîr, Bidâye, 3/110.
- 205. İbn İshak, İbn Hişam, 2/43, İbn Sa’d, 1/215, Zehebî, Târîh, 3/110.
- 206. İbn İshak, İbn Hişam, 2/43, İbn Seyyid, 1/141, Zehebî, Târîh, s. 245. İbn Sa’d, 1/215.
- 208. İbn İshak, İbn Hişam, 2/43, İbn Sa’d, 1/215, İbn Seyyid, 1/141, Zehebî, Târîh, s. 245-246, İbn Kesîr,
- 209. İbn İshak, İbn Hişam, 2/43, İbn Sa’d, 1/215. Ebu Cehil: Ebu Cehil: Ebu Cehil: Ebu Cehil, Peygamberimiz Aleyhisselam söylediği sözü inkâr eder korkusu ile, kavmini onun yanına çağırmak istedi ve:
- 210. İbn İshak, İbn Hişam, 2/43. Zehebî, Târîh, s. 246.
- 212. İbn İshak, İbn Hişam, 2/43. Zehebî, Târîh, s. 246, İbn Kesîr, Bidâye, 3/110. Ebu Cehil’in yanına oturdular. Ebu Cehil, Peygamberimiz Aleyhisselama:
- 214. İbn Ebi Şeybe, 14/305-306, Ahmed b. Hanbel, 1/309, İbn Cevzî, 1/223, Zehebî, Târîh, s. 249.
- 215. İbn İshak, İbn Hişam, 2/39, Zehebî, Târîh, s. 247-248, İbn Kesîr, Tefsîr, 3/21.
- 216. İbn İshak, İbn Hişam, 2/39, İbn Kesîr, Bidâye, 3/113.
- 217. İbn İshak, İbn Hişam, 2/39-40, Zehebî, Târîh, s. 248, İbn Kesîr, Tefsîr, 3/21. Zehebî, Târîh, s. 248. İbn Kesîr, Tefsîr, 3/21.

